کد خبر: ۲۱۲۹۶
تاریخ انتشار: ۰۵ آذر ۱۳۹۹ - ۱۸:۰۰-25 November 2020
استاد تحریری:
مرحوم ابوی ما از شاگردان اولیه مرحوم علامه در مسائل تربیتی بودند و در جلسات خاصی که علامه رساله سید بحر العلوم را برای عده ای تدریس می فرمودند شرکت داشتند. وقتی مرحوم ابوی ما به تهران منتقل شدند از علامه_طباطبایی سوال می کنند که من در تهران با چه کسانی ارتباط داشته باشم . البته مرحوم ابوی تحت تربیت مرحوم علامه بودند و صرفا می خواستند در تهران یک نوع ارتباط حالی بگیرند تا با این ارتباطات شارژ شوند و بهتر بتوانند به دستورات علامه عمل کنند. یکی از کسانی که علامه معرفی می کنند مرحوم آقاشیخ محمدتقی_آملی بودند. مرحوم ابوی ما خدمت ایشان می روند و می گویند ما برای مباحث معنوی و اخلاقی آمده ایم. مرحوم آشیخ محمدتقی آملی به ابوی ما می فرمایند که آقا این راه مانند کندن کوه با مژه است. 

تعبیر مرحوم ابوی ما این بود که ما با شنیدن این کلام مثل یخ وا رفتیم و یک حالت یأسی بر ما عارض شد که آیا ما می توانیم این راه را ادامه دهیم یا نه؟ بعد که دوباره خدمت مرحوم علامه طباطبایی آمدیم بدون اینکه بگوییم خدمت آقای آملی رسیده ایم، کلام ایشان را برای علامه نقل کردیم.

 مرحوم علامه با نگاه جامع و سینه باز خود به ابوی ما می فرمایند : بله همین طور است و طی این راه مانند کوه کندن با مژه است اما ... ما با رحمت واسعه خدا روبرو هستیم. به این معنا که خودمان به تنهایی نمی توانیم حرکت کنیم. بعد مرحوم پدر ما فرمودند که ما بعد از این کلام آن چنان شارژ شدیم که دو مرتبه برای حرکت تصمیم جدی گرفتیم.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان