کد خبر: ۲۱۲۶۱
تاریخ انتشار: ۰۴ آذر ۱۳۹۹ - ۰۹:۳۸-24 November 2020
دكتر صديقه وسمقى ،متولد ۱۳۴٠ در شهر تهران شاعر و نويسنده . دارای دکترای فقه و مبانی حقوق اسلامی . داراى تسلط كامل بر دو زبان بيگانه ى ( عربى و انگليسى ) تحلیلگر مسائل روز سیاسی و اجتماعی و صاحب نظر در مسائل عقيدتى و ادبى در مطبوعات از جمله روزنامه ى اطلاعات و مجله ى سروش . عضو شوراى شهر تهران در سال ( ١٣٧٧ ) هجرى شمسى .
 كارشناس مسائل فرهنگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان . عضو رسمى هیئت علمی دانشگاه تهران و هیئت منصفه ى مطبوعات ايران . مترجم ( زبان عربى و انگليسى )  دارای اشعار نغز و دلنشين عرفانى ، اجتماعى و ارائه دهنده ى سبكى زيبا در زمينه ى شاعرى . پديد آورنده ى هشت مجموعه شعر و دهها مقاله در روزنامه ها و مطبوعات كشور !

  نامبرده از سن ۱۴ سالگی به سرودن شعر روی آورد و در قوالب مثنوی ، غزل ،  رباعی ،  دوبیتی های پیوسته و شعر نیمایی طبع آزمایی کرده است . اولین اثر او در سال ۱۳۶۸ به نام (  نماز باران  )  به چاپ رسید .  (  دردهای مذاب  )  (  گزیده ادبیات معاصر ) (  ترجمه ى چند كتاب شعر  )  از ديگر كارهاى اوست .

     خانم وسمقى در سال ۱۳۷۷ با رأى مردم پايتخت به عضویت شورای شهر تهران نائل شد !

 وسمقي سال 90 به دعوت دانشگاه جورج آگوست شهر گوتينگن به آلمان رفت و يك ‌سال به عنوان استاد مهمان در دپارتمان اسلام‌شناسي اين دانشگاه فعاليت كرد. او مدتي هم نويسنده مهمان شهر دانشگاهي اوپسالا در سوئد بود و با دانشكده حقوق دانشگاه اوپسالا همكاري مي‌كرد.

       نامبرده در دهه ى شست*  اشعار بسيارى در روزنامه ى اطلاعات به چاپ رساند كه حسادت چند تن را برانگيخت و با اعتراضات شديد و افتراهاى تعدادى از سنتى ها و حتا سنّت شكنان روبرو شد . استخدام كلمات دلنشين و تأثير گذار در شعر و شيوه ى نگارش و سبك زيباى كلام موزون و عرفان او موجب بوجود آمدن چنين حسادتهايى در مردان حسود و كينه توز و متشاعران و عارف نمايان گرديد .

 از آنجا كه او يك زن شاعر بود ، گروهى متحجرِ مغرضِ حسود ، شعر و عرفان او را گاه به باد انتقاد و گاه به تمسخر گرفتند اما نامبرده  نهراسيد و مردانه به كار خود ادامه داد و خيلى زود خود را در  دل مردم جاى داد تا جاييكه این نگارنده و بسيارى از انديشمندان و شاعران اديب  در دهه ی شست ، در محافل و مجالس ادبى از او به دفاع پرداختند. اشعار اين بانو ، داراى سبكى بليغ ، سليس و ساده و روان است كه غالباً در چهار چوب اندرز و نكوهش مى باشد .

نمونه شعر اين شاعره در دهه ى شست : 

                   دار عشق

به دار عشق سرم را به باد خواهم داد

سرم نثار ره دوست هر چه بادا باد

ز حدّ عشق مترسان مرا بده جامی

که حدّ عشق فزونتر نباشد از بیداد

منم ز مذهب عشق و حماسه و ساغر

فغان ز دست فروشندگان دين فرياد

قباى زهد بيفكن كسى به نجوا گفت :

كه آبروى خود اى واى... داده اى بر باد

ز بند حيلت ابليس راه رستن هست

ز جور محتسب  اما نگشت عشق آزاد

مريد چشم توام عارف یگانه ى عشق

که جز به حرمت تو شهر دل نشد آباد

شمیم کوی تو بوی حیات جاوید است

يقين كنم كه تو خضرى بهار را همزاد

 در آسمان خیالم اگر تو کم باشی

هوای پر زدنم می رود دگر از یاد

خوش آنکه گفت انالحق به بانگ عشق و سرود

به دار عشق  سرم را به باد خواهم داد

                     ( سروده ى صديقه ى وسمقى )  

  اميد است كه به مجموعه شعرهای اين بانو دست پيدا كنيد . 

 * ( واژگان شصت و صد ) را به صورت ( شست و سد ) نيز مى نويسند كه اصولاً  همين گونه بايد نوشت و مردم از اين روى اين واژگان فارسى را  با " صاد " مى نگارند تا با شست انگشت و سد به معناى نگاه دارنده ى آب اشتباه گرفته نشود .

فضل الله نكولعل آزاد
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان