کد خبر: ۲۰۹۱۴
تاریخ انتشار: ۲۰ آبان ۱۳۹۹ - ۰۷:۱۵-10 November 2020
اسرائیل و عربستان هر دو از همپیمانان اصلی آمریکا در منطقه هستند؛ اما رهبران آن‌ها در اقدامی قابل تامل دیرتر از دیگران به جو بایدن تبریک گفتند؛ تا این که دیروز صبح نتانیاهو و شب هم رهبران عربستان برای بایدن پیام تبریک فرستادند. این رفتار پرسش‌ها و گمانه‌‌های زیادی را طی دو روز اخیر درباره انگیزه آن به دنبال داشته است و هنوز هم ادامه دارد و برخی به اشتباه آن را نشانه‌ای از تنش در روابط اسرائیل و عربستان با آمریکا در دوره بایدن می‌پندارند.
در این شکی نیست که نتایج انتخابات آمریکا بر خلاف انتظارات تل‌آویو، ریاض و ابوظبی و شسکت ترامپ خبر بدی برای رهبران آن‌ها بود. نتانیاهو، محمد بن سلمان و محمد بن زاید روابط شخصی تنگاتنگی با ترامپ و دامادش جرد کوشنر داشتند و در چهار سال گذشته گوش شنوا‌تری در کاخ سفید یافته بودند که در طول تاریخ روابط ائتلافی با آمریکا در این سطح وجود نداشته است. البته در این میان، نتانیاهو بیشترین سود را برد و تصمیماتی بی‌سابقه از کاخ سفید در دوره ترامپ به نفع اسرائیل گرفت و موقعیت خود را هم تثبیت کرد. 

در این وضعیت، طبیعی است که از رفتن ترامپ ناراحت و غم زده شوند، اما دنیای سیاست دنیای منافع است و در آن منافع حرف اول را می‌زند و بازیگران دوستی‌ها را قربانی منافع می‌کنند. همین امر اقتضا می‌کرد که رهبران اسرائیل و عربستان در تبریک به بایدن درنگ نکنند. اما به دلایلی این اتفاق نیفتاد. واقعیت این است که این درنگ و تعلل جدا از این که ناشی از نوعی احساس دین به ترامپ معترض به نتایج انتخابات است، بلکه دلیل مهمتری نیز داشت و آن هم نگرانی از خشم و عصبانیت ترامپ بود. بالاخره وی حدود 70 روز دیگر رئیس جمهور آمریکاست و با توجه به تیپ شخصیتی پیش بینی ناپذیرش، به نظر می‌رسد که این طرف‌ها نگران آن بودند که آتش انتقام ترامپ زبانه بکشد و دامان "نمک نشناسان" را بگیرد و در این دو ماه تصمیماتی اتخاذ کند که برای آن‌ها بسیار ناخوشایند باشد. جدا از آن هم احتمالا رهبران اسرائیل، عربستان و امارات نیم نگاهی هم به این دو ماه داشته و می‌خواهند در فرصت باقیمانده از ریاست جمهوری ترامپ حداکثر بهره را به ویژه در رابطه با فشار حداکثری علیه ایران ببرند. از این جهت، این احتمال وارد است که در این مدت شاهد فصول تازه و شدیدتری از این سیاست فشار حداکثری به ویژه در بحث تحریم‌ها باشیم؛ به گونه‌ای که چنان مسیر بایدن ناهموار گردد که اگر هم بخواهد به حل و فصل مشکلات برجامی با ایران روی آورد، عملا نتواند کاری از پیش ببرد. البته به نظر نگارنده این مساله چندان ناخوشایند بایدن هم نخواهد بود و چه بسا از درون هم خوشحال و خرسند باشد. بر این باور هستم که وی میراث ترامپ علیه ایران را نه مانعی بر سر راه خود، بلکه برگ برنده‌ای جهت امتیازگیری از تهران می‌داند. 
به هر حال، رهبران عربستان و اسرائیل پس از اعلام پیروزی بایدن در وضعیت دشواری قرار گرفتند؛ از یک تبریک به بایدن یک ضرورت بود و از سوی نمی‌بایست موجب ناراحتی و خشم ترامپ می‌شد. اما بالاخره وقتی دیدند که ترامپ دیگر هیچ شانسی برای پیروزی ندارد و خود وی هم به نوعی واقعیت را پذیرفته، به بایدن تبریک گفتند؛ ولی دیرهنگام بود، تا هم زیاد جلب توجه نکند و هم خشم ترامپ چندان برافروخته نشود هم رفع تکلیف شده باشد. ناگفته نماند که روابط تاریخی آمریکا با اسرائیل و عربستان به گونه‌ای نیست که یک تبریک دیرهنگام به رئیس جمهور جدید، آن را دستخوش تغییر کند. اما خشمگین شدن ترامپِ خودشیفته می‌توانست تبعاتی داشته باشد. حالا باید منتظر ماند و دید کوشنر، نتانیاهو، بن سلمان و بن زاید در دو ماه پیش رو تا قبل از تحویل قدرت به بایدن، ترامپ را به اتخاذ چه اعمال و سیاست‌هایی ترغیب خواهند کرد؛ البته خود وی هم احتمالا تمایل زیادی به یک سری کارها داشته باشد؛ تا به گمانش برای بایدن مشکل‌آفرینی کند.

صابر گل عنبری

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان