کد خبر: ۲۰۸۶۶
تاریخ انتشار: ۱۸ آبان ۱۳۹۹ - ۱۳:۲۳-08 November 2020
در زبان فارسی امروز واژه‌ای که از لحاظ لغوی ریشه ایرانی/فارسی داشته باشد برای «انسان» وجود ندارد،
 امروزه واژه‌‌های «انسان» و «بشر» در زبان فارسی به کار برده می شوند ولی اینها کلماتی عربی هستند؛ واژه «آدم» و کلمات ترکیبی «آدمیزاد» و «بنی‌آدم» هم در زبان فارسی به کار برده می‌شوند ولی باید توجه کرد که واژه «آدم» واژه‌ای «عبری» به معنای «آفریده شده از خاک» است که از هبوط آدم و حوا از تورات اقتباس شده است 

پس معادل فارسی انسان در زبان فارسی و زبان های کهن‌تر پیش از آن چه بوده است؟

واژه انسان در زبان های کهن ایرانی بصورت زیر بوده است: (اوستایی marəta) ، (پارسی باستان martiya) ، (سغدی  mart’y) ، (سانسکریت márta) ، (پهلوی و ارمنی قدیم mard).

همه این واژگان صورت‌هایی از واژه «مرد» هستند و این نشان می دهد در زبان فارسی هم مانند دیگر «زبان‌های هندواروپایی» از قبیل انگلیسی، فرانسوی، روسی و آلمانی از یک واژه مشترک برای «مرد» و «انسان» استفاده می‌شده است.

در زبان فارسی دری واژه انسان به شکل واژه‌های «مردم» و «مردمان» تحول یافته بود اما پس از استعمال گسترده کلماتی مانند «انسان»، «بشر» و «آدم» واژه مردم معنای کهن خود را از دست داد و مفهومی جدید پیدا کرد که به یک گروه معین از انسان‌ها گفته می‌شود.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان