کد خبر: ۲۰۸۳۴
تاریخ انتشار: ۱۸ آبان ۱۳۹۹ - ۰۹:۳۴-08 November 2020
عده ای از هم وطنان ما با اشاره به احتمال بالای شکست ترامپ، سخن از شکست فاشیسم و نژادپرستی و اینگونه مقولات به میان می آورند. اگر عاشقان سفر خارجه و ویزا و تحصیل با پول بابا و پورسانت بگیران برقراری رابطه را کنار بگذاریم، معتقدان این موضوع را می شود به چند نکته ارجاع داد؛
آخرین باری که بحث فاشیسم و نژادپرستی و خطر قدرت گرفتن آنها به شکل جدی در دنیا مطرح شد، به راهیابی لوپن از جریان راست فرانسه به دور دوم انتخابات ریاست جمهوری بر می گردد. اما در حال حاضر ؛ 

نه آمریکا فرانسه است و نه ترامپ ژان ماری لوپن و نه الان سال ۲۰۰۲ ! آن ماجرا که همه دنیا به کمک شیراک آمد تا جریان راست افراطی را در فرانسه شکست دهد، شباهت چندانی به زمان و مکان فعلی ندارد. 

 در آن ماجرا تبلیعات ضدنژادپرستی و اتحاد مردم فرانسه باعث شد شیراک ۸۲ درصد رای مردم را کسب کند. در آمریکا اما آراء ترامپ و تعداد طرفداران او از چهار سال قبل بیشتر هم شده است. تا همینجا ترامپ هفت میلیون از انتخابات ۲۰۱۶ که در آن پیروز شد نیز بیشتر رای اورده است. بر خلاف تبلیغات رسانه های جریان اصلی، تعداد سیاهان و لاتین تبارهای طرفدار ترامپ هم به شکل معناداری و به نسبت آرای وی بیشتر شده و این نشان می دهد که چطور رسانه ها و دانشگاهیان صاحب تریبون، موضوع اقلیت ها را دستاویز و بهانه ای برای نبردهای سیاسی کرده اند. 


 در ایالت ویسکانسین که به خاطر کشته شدن جرج فلوید شاهد تظاهرات و آشوب یک ماه بودیم، طبق دیدگاههای مشعشع این دوستان باید اختلاف خیلی زیادی میان دو نامزد می بود اما آرا انتخاباتی ترامپ و بایدن نزدیک به هم بود و حتی جمهوریخواهان پیشتاز شدن بایدن در ساعات آخر شمارش آرا را محصول مدیریت مقامات دمکرات این ایالت می دانند. این نکته هم بسیار مهم و معنی دار است. سیاهی لشکر مارکسیسمِ فرهنگی در آن روزها به گونه ای رفتار می کرد که گویی نه تنها کل سیاهان بلکه تمامی مردم آمریکا بر علیه بنیان های اساسی این کشور به پا خاسته اند.


 ***

مارکسیسم فرهنگی در واقع حرکت واکنشی روشنفکران مارکسیست به شکست تاریخی ادعای بزرگ این گفتمان در حوزه اقتصاد است و هدف آن نیز فراهم کردن زمینه های ذهنی برای پذیرش مارکسیسم اقتصادی. روش آنها نیز تخریب مداوم و تدریجی نهادهای فرهنگی و سنتهای اجتماعی و مذهبی، خانواده، اخلاقیات جنسی، همبستگی ملی و تمامیت ارضی و ... است.

آنها با استفاده از گزاره ها و آموزه های مارکسیستی، مبارزه ای خونین و البته خیالی بین طبقات ظالم و مظلوم ترسیم می کنند و خود را مدعی حضور در جبهه مظلومان و اقلیتها از جمله اقوام، زنان، همجنسگرایان و ... می دانند. 

آیا مارکسیست های فرهنگی کمکی به بهبود وضعیت جامعه و همان به اصطلاح اقلیتهای مورد نظر خود می کنند؟ خیر . حکومتها و حاکمان توسعه گرا حتی از نوع غیر دموکراتیک آن، ممکن است با تغییر وضعیت یک کشور و بهبود شرایط اقتصادی و ایجاد زیرساختهای لازم آموزشی و ... سهمی در بهبود وضعیت زنان یا افرایش درک عمومی نسبت به گروههای مورد ادعا داشته باشند، اما تنها فایده مارکسیست های فرهنگی، ایجاد توهم تضاد و دوگانگی و ساختن روایتهای کاذب و فانتزی و بر هم زدن روندهای منطقی جوامع به سوی توسعه است. آنها به همین دلیل است که با فعالیتهای مشابه و موازی دیگرانی که همان اهداف را در لباس غیرمارکسیستی دنبال می کند مخالفت میکنند و در پیِ تخریب آنها بر می آیند.

نجات بهرامی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان