کد خبر: ۲۰۸۱۲
تاریخ انتشار: ۱۷ آبان ۱۳۹۹ - ۰۴:۴۶-07 November 2020
قصه « شنای پروانه » با یک غافلگیری و تراژدی بزرگ آغاز می شود و نوید ماجرای پرکشش را می دهد. اما پس از این آغاز کوبنده و شروع پرده دوم، فیلم از تکاپو افتاده به ورطه تکرار می افتد.
در میانه فیلم، حجت برای یافتن عامل انتشار کلیپ پروانه، به این سو و آن سو می رود و با شخصیت هایی مواجه می شود که دقایق زیادی از فیلم را به خود اختصاص داده اند اما تاثیری در پیشبرد فیلمنامه ندارند.

در واقع فیلمساز در پرده دوم، به دنبال به تصویر کشیدن جامعه خلافکار و معتادان پایین شهر بوده تا به تصویری 
دقیق از شرایطی که حجت و هاشم در آن رشد کرده اند برسد. اما مشکل بزرگ اینجاست که این خرده روایت ها در حد چند اپیزود کوتاه مستقل باقی مانده اند که ارتباطی با کلیت قصه ندارند و سکانس هایی زائد یا حداقل، خنثی محسوب می شوند.

متاسفانه برخی از شخصیت پردازی های فیلم نیز با ایرادات قابل توجهی مواجه است. هاشم به عنوان شخصیت محوری فیلم که تمام رویدادهای قصه حول محور شخصیت او می چرخد، تقریباً هیچ سهمی در قصه ندارد و مصائب او از زبان دیگران بیان می شود. متاسفانه کارت نقش خانواده را نیز در پیشبرد قصه بی اهمیت دانسته و جز چند سکانس غر زدن و دعواهای خانوادگی، استفاده مناسبی از آنها نکرده است. مشکل شخصیت پردازی زمانی بیشتر عیان می شود که می بینیم حجت برای آزادی برادرش به آب و آتش می زند و از پیوند عمیق قلبی خود و برادرش سخن می گوید در حالی که این رابطه در طول فیلم ساخته نشده و به تصویر کشیده نمی شود و مخاطب تنها باید از طریق صحبت دیگر شخصیت ها، اطلاعات بیشتری درباره هاشم و ارتباط او با خانواده اش کسب کند!

با این حال « شنای پروانه » نقاط قوتی هم دارد که از جمله آن منحرف نشدن قصه از مسیر اصلی و عدم ایجاد شاخ و برگ های اضافه در داستان است. خوشبختانه « شنای پروانه » برای روایت قصه، چندین معضل اجتماعی را به دل قصه نمی زند و با پیامی شعارگونه به سمت مخاطب حمله نمی کند تا جامعه اش را ویرانه ای غیرقابل تحمل معرفی کند.

« شنای پروانه » درباره انتشار کلیپ همسر هاشم و یافتن فرد منتشر کننده است و فیلمساز هرگز از مسیر اصلی قصه منحرف نمی شود که این موضوع علی رغم وجود ایرادات مختلف در فیلمنامه و شخصیت پردازی، باعث یکپارچگی روایت شده است.

جواد عزتی دیگر نقطه قوت فیلم محسوب می شود. بازیگری که به خوبی توانسته از فردی آرام و سر به زیر در ابتدای فیل تبدیل به هیولایی غیرقابل کنترل در میانه قصه شود. فرایند تغییر شخصیت حجت به یک لات بزرگ، روندی منطقی را طی می کند و فیلمساز به یکباره او را متحول و به سمت خشونت سوق نمی دهد. او در طول قصه آهسته و پیوسته زمانی که به دل ماجرا می زند، لزوم به کارگیری خشونت در زندگی اش را متوجه شده و نهایتاً زبان مواجه خود با هم محلی هایش را تغییر می دهد. سیر تحول جواد عزتی در طول فیلم به خوبی طی می شود و بازی قابل توجه جواد عزتی نیز شخصیت حجت را باور پذیرتر کرده است. با این حال، بازیگران مکمل درخشش عزتی را در فیلم ندارند. امیر آقایی بازی اغراق شده ای در نقش هاشم داشته و بیشتر به کاریکاتوری از لات ها شباهت دارد! طناز طباطبایی نیز در مدت زمان کوتاهی که در فیلم حضور دارد، ما را به یاد بازی اش در فیلم « هیس! دخترها فریاد نمی زنند » می اندازد و شخصیت متفاوتی خلق نمی کند.

« شنای پروانه » در مجموع به عنوان اولین اثر بلند سینمایی محمد کارت اثری قابل دفاع محسوب می شود که علی رغم ضعف در فیلمنامه، ساختمان اصلی قصه را حفظ کرده و اجازه نداده تبدیل به مخزنی برای خرده روایت های " فلاکت محور " شود. جامعه ای که در « شنای پروانه » ساخته می شود، شناسنامه خاص خود را دارد و فیلمساز به خوبی چالش های زندگی در محله های پایین شهر را به تصویر کشیده است.

« شنای پروانه » در پایان بندی ( خطر لو رفتن داستان ) نیز موفق عمل می کند و حجت را به عنوان قهرمان خانواده بعد از هاشم معرفی می کند. فردی که در طول زندگی آسیب های بسیاری از بابت زندگی در کنار لات ها و برادر خودش که گنده لات محله بوده دیده و به همین جهت تصمیم می گیرد رویه زندگی خود و خانواده را برای همیشه تغییر داده و به سمت آرامش برود؛ حتی اگر در این میان نیاز باشد کسی قربانی شود! 
 
 میثم کریمی/ مووی مگ ق 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان