کد خبر: ۲۰۸۱
تاریخ انتشار: ۰۷ خرداد ۱۳۹۷ - ۰۲:۲۸-28 May 2018
می دانیم که روزه گرفتن ماهیت "خوددارانه" دارد و به قول فقها از نوع "کف نفس" است از این رو  به راحتی قابلیت تظاهر ندارد و شاید به همین جهت است که روزه گرفتن برای آدم های ریاکار بسیار دشوار است.
اما انسان ریا کار برای آن هم فکری کرده است! هر از چندی آب دهانش را بیرون می افکند! گاهی بدون مناسبت جلوی بینی خود را می گیرد! بیش از دیگران درباره روزه و سحر و  دیدن ماه سخن می گوید! همه اینها می تواند به دلالت التزامی، فریاد کند که: "من روزه  دارم." 

ولی این تظاهرات، همیشه برای "ارتقاء" در میان دینداران نیست. بلکه گاهی بمنظور " بقاء" در میان دینداران و برای رفع اتهام  است و آن هنگامی است که بعضی از روزه داران به کسی بدبین باشند و او را "روزه خوار" بدانند. این نوع از تظاهر را نباید نکوهش کرد. زیرا در این حالت، شخص برای نجات از اتهام " روزه خواری" روزه داری خود را " اظهار" می کند.  تا بلکه اندکی از نیش ها و تهمت های بعضی ها در امان بماند. آری همان بعضی ها که خود را طایفه برگزیده و مسئول  واحد گزینش بهشت می دانند! و همواره، در همه موارد از همه طلبکارند! 

سید زین العابدین صفوی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان