کد خبر: ۲۰۷۰۰
تاریخ انتشار: ۱۳ آبان ۱۳۹۹ - ۰۵:۳۷-03 November 2020
خواستن ناممکن
زندگی در لب خط، کنار ریل راه‌آهن. پدری که رفته‌است. مادری که خودش را وقف بزرگ کردن دو فرزندش کرده‌است. حالا خود گرفتار سرطان است.
 پسربزرگ‌تر نوجوان، میان مطالبه آرزوهایش و یاری مادرش، سرگردان است؛ اما آرزوهایش را به قیمت بهبود مادرش، کناری می‌گذارد. اما توان ِ یک نوجوان، برای تغییر وضعیت خانواده‌اش، مداوای درد مادرش، برای رها شدن از موقعیت ِ فقر و نداری، ولو به قیمت ِ کنار نهادن آرزوهایش مگر چقدر است؟ قطار  ِ جبر  ِ موقعیت، اراده‌های فردی  را در هم می‌شکند... 

 فیلم  ِ"بیست و یک روز بعد داستان ِ یک جامعه‌ی درمانده است. داستان ِ یک جامعه‌ی درمانده، اما نه هنوز ناامید. جامعه‌ای که یکی یکی آرزوهایش را، امیدهایش را، خواستن‌هایش را، برای رهایی از این موقعیت ِ فقر و فشار و ناکامی و نابرابری قربانی می‌کند. جامعه‌ای که هر چه می‌جنگد، هر چه آرزوهایش را نسل به نسل پر پر می‌کند، صد سال است که خودش را باز در همان موقعیت قبلی می‌بیند: تاریخ  ِ رنج، تاریخ ِ شکست، تاریخ ِ ناکامی. 

 وجه معجزه‌وار امیدواری اما مگر همین نیست؟ گونه‌ای لجاجت با سلطه‌ی بی چون و چرای واقعیت. ایمان به ممکن بودن  ِناممکن. خواستن  ِ محال؛ و ممکن کردن ناممکن. و مگر تاریخ، ممکن شدن ناممکن‌ها را کم دیده‌است؟

 فیلم "بیست و یک روز بعد"، مثل آینه، به صورتی نمادین و پوشیده و رمزی، تصویری از موقعیت امروز ما به دست می‌دهد؛ هنر سینما اگر در ایران، نسبت به بسیاری از قالب‌های هنری دیگر، عمومی‌تر و به لحاظ اجتماعی اثرگذارتر است، شاید به همین دلیل باشد: جامعه هر چند وقت یک‌بار، تصویر خودش، زخم‌هایش، رنج‌هایش و آرزوهایش را در آیینه‌ی این هنر دیده است. 



 

ایده‌نوشت‌های مهدی سلیمانیه
اینکُجا
@inkojaa
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان