کد خبر: ۲۰۳۵۵
تاریخ انتشار: ۲۸ مهر ۱۳۹۹ - ۱۷:۲۶-19 October 2020
در این سه روز وقتی می‌دیدم که کنار خیابان‌های حاشیه شهر با گالن و دبه بنزین و آب شیرین می‌فروشن برام سوال بود که چرا این همه دستفروش بنزین در داخل شهر دارن در حالیکه مرزها کاملا بسته ست.
امشب وقتی برای بنزین گرفتن به یکی از پمپ‌های شلوغ زاهدان رفتم شرایط طوری بود آدم احساس می‌کرد که انگار برای منزوی کردن مردم این استان و کاهش ارتباطشون با سایر مردم ایران قصد و نیتی در کاره، برام عجیب و ناراحت کننده بود که کارت سوخت های سایر نقاط ایران در اینجا کار نمیکنه و بهانه‌شون هم جلوگیری از قاچاق سوخته (انگار اوناییکه با لوله و کشتی سوخت به اونطرف خلیج فارس قاچاق میکنن و تلویزیون هر چند وقت یکبار خبرش رو پخش میکنه کارت سوخت دارن)، همزمان فقط یک پمپ بنزین در بعضی شهرها اون هم به میزان هر هفته برای هر خودروی غیر پلاک استان زاهدان با ثبت پلاک و تطبیق کارت سوخت با پلاک سی لیتر بنزین آزاد سه هزار تومانی در نظر گرفتن یعنی عملا مسافر اگر بخواد دیدنی های اطراف شهرها رو ببینه زمینگیر میشه و مجبوره اگر گیرش بیاد از بنزین های کنار خیابان بخره که کیفیتش اصلا معلوم نیست چطور باشه و این کار به شدت مسافر رو از سفر به این منطقه زده می‌کنه همونطوریکه من الان ترس کمبود بنزین تا رسیدن به چابهار رو دارم. 

البته برخورد خوب و همدلی مردم تا حدود زیادی آدم رو به این شهر و منطقه دلگرم میکنه مثلا امشب یک برادر جوان بلوچ که از طایفه‌ی بزرگ گرگیج بود وقتی جلوی پمپ بنزین فهمید من مسافرم با اصرار ما رو به منزلشون دعوت کرد و شماره‌ش رو هم بهم داد.

باز هم میگم مثل روز روشنه ضعف و عامل اصلی محرومیت این استان دورافتاده بودن و نداشتن راه های مناسب برای ارتباط اقتصادی و فرهنگی با سایر استان های کشوره وگرنه به گفته ی خود مردم حداقل در درون استان و شهرها (بجز نقاط مرزی)خبری از ناامنی نیست و امنیت برقراره.

امروز به بازدید موزه‌ی منطقه‌ای جنوبشرق رفتیم ، عالی بود و با قاطعیت میگم بهترین موزه ای بود که تا حالا در ایران دیدم ، یک ساختمان عظیم با معماری زیگورات شکل و بسیار مدرن و زیبا که همزمان موزه‌ی مردم شناسی ، فرهنگی و تاریخ طبیعی هم بود و طوری طراحی شده بود که در حین مشاهده‌ی آثار باستانی و تابلوها بدون اینکه متوجه باشی و پله ای یا شیبی بالا رفته باشی به طبقه‌ی سوم میرسی. 

بسیاری از آثار پنج هزارساله و پیش از تاریخ شهر سوخته‌ی زابل همراه با تصاویری ناب هم اونجا بود که واقعاً جای دوست عزیزمون و متخصص خاک بازی اصغرجان هوشنگی اونجا خالی بود و به محض دیدن آثار باستانی یاد این عزیز افتادم.

یک مجسمه‌ی زیبای رستم (قلم به دست ) هم در ورودی موزه‌ست که مجسمه ساز برای گذاشتن اون قلم در دست رستم دلیل خودش رو داشته که شرحش کنار مجسمه قرار داده شده.

کیان سوولی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان