کد خبر: ۲۰۲۹۱
تاریخ انتشار: ۲۵ مهر ۱۳۹۹ - ۱۰:۴۵-16 October 2020
وضعیتِ آن دسته از دولت‌های اروپایی که منع شدید آمد‌ـو‌‌شد برقرار کردند به مرور زمان هر چه ‌بیشتر به دولت‌هایی که به این اقدام مبادرت نکردند، شبیه می‌شوند.
عصراسلام: ولی متخصصان هشدار می‌دهند رویکرد سوئد در قبال کووید‌-۱۹ که بیشتر بر رعایت داوطلبانه متکی است تا اجبار، برای همه‌ی [کشورها] مناسب نخواهد بود؛ [سوای این نکته] همچنان هم سؤالات بزرگی درباره‌ی کارآمدیِ رویکرد سوئد باقی است.

همپای اوج‌گیری [دوباره‌ی] کووید‌-۱۹ در چندین کشور اروپایی، فرانسه، که هم‌اکنون روزی تقریباً ۱۲هزار مورد ابتلای [جدید] دارد، از اعلام یک منع تردد ملیِ دیگر اجتناب کرده و به‌جای آن راهبردی را دنبال می‌کند که نخست‌وزیر این کشور، جین کستکس، آن را «زندگی‌کردن با ویروس» و برقراری تهمیدات محلی نامیده است.

اسپانیا هم، که این هفته از مرز ۷۰۰هزار مورد ابتلا گذشت، از برقراری یک قرنطینه‌ی دیگر خودداری کرده است. نخست‌وزیر اسپانیا، پدرو سانچز، گفت: «ما از ابزارهای لازم برخورداریم ولی به کمک شهروندان‌مان هم احتیاج داریم. [در این کار] تعهد فردیْ امری بنیادی است».

در بریتانیا، وزیر امور خارجه، دُمینیک رآب، لازم دانست تا آنچه را که کارل هِنِگهان، مدیر مرکز پزشکی شاهد‌ـ‌مبنا (Evidence-Based) در آکسفورد، «تغییر سیاستگذارانه»ی آشکار خوانده ردّ کند؛ رویکردی که برابر است با «حرکت به سوی [رویکرد] سوئد»، همراه با اتکای بیشتر بر مسئولیت فردی و پذیرش این واقعیت که شمار موارد ابتلا افزایش خواهد یافت.

تهمیداتی که برای مهار ویروس عموماً برقرار شده، دیگر، همه‌جانبه، فراگیر، دیکته‌شده از سوی دولت مرکزی و اجباری به‌نظرنمی‌رسد بلکه محلی و متکی به مسئولیت مدنی فردی هستند و نه قانون. رویکرد نرم و غیرسختگیرانه‌یی (light touch) که حالا بسیاری آن را به سوئد ربط می‌دهند.

یک مقام ارشد سازمان بهداشت جهانی می‌گوید این کشور اسکاندیناویایی «درس‌های فراوانی برای جامعه‌ی جهانی فراهم کرده است».

دوریت نیتزان، مدیر موارد اضطراری منطقه‌یی سازمان بهداشت جهانی در حوزه‌ی اروپا می‌گوید تمرکز سوئد بر اقدامات پایدار در طول زمان، درگیرساختن شهروندان و رعایت داوطلبانه‌ی [محدودیت‌ها] جالب توجه است «چون حالا وقت آن است که همه بالاجبار یاد بگیریم با این ویروس زندگی کنیم».

ولی نیتزان تأکید می‌کند راه‌حل واحدی که به کار همه‌ی کشورها بیاید وجود ندارد و هر رویکردی باید بر اساس موقعیت و بسترِ [هر کشور خاص] بنا شود. علت آن که سازمان بهداشت جهانی مشتاق درس‌آموزیِ هرچه‌بیشتر از سوئد است این است که این کشور «واکنش‌اش [در برابر این همه‌گیری] را با رفتار و پیشینه‌ی مردم‌اش وفق داد و از این عوامل حداکثر استفاده را کرد تا رویکردش مؤثر واقع شود».

سوئد برخلاف بسیاری از کشورها کالج‌ها و دانشگاه‌ها را برای همه‌ی افراد ۱۶ سال به بالا تعطیل کرد ولی مدارس را برای دانش‌آموزان جوان‌تر باز گذاشت. این کشور گردهمایی‌های بیش از ۵۰ نفر را ممنوع کرد و از کسانی که بیش از ۷۰ سال داشتند و از گروه‌های پرخطر خواست تا به خودجداسازی روی بیاورند.

سوای این تمهیدات، این کشور ۱۰ میلیون نفری از مردم‌اش خواست (هیچ دستور و اجباری اما در کار نبود) فاصله‌گیری فیزیکی را رعایت و حتی‌الامکان دورکاری کنند ‌-اکثراً هم چنین کردند. مغازه‌ها، بارها، رستوران‌ها و سالن‌های ورزشی باز ماندند؛ به ماسک‌زدن هم توصیه نشده است.

همه‌گیر‌شناس نخستِ این کشور، آندرس تِنگِل، تأکید کرده که هدفْ نه رسیدن به ایمنی جمعی سریع بلکه کُندکردن گسترش ویروس به‌اندازه‌ی کافی، تا حدی که کادرهای درمانی از عهده‌ی کارها بربیایند، است. او با این استدلال که چه بسا ثابت شود تداوم‌پذیریِ رویکرد سوئد از قرنطینه و منع تردد بیشتر است، به‌کرات گفته است که این بحران «یک ماراتن است نه مسابقه‌ی دو سرعت».

مقامات این کشور همچنین استدلال می‌کنند که بحث سلامت همگانی را باید در وسیع‌ترین معنای آن در نظر گرفت چون قرنطینه‌ی اجباری سختگیرانه می‌تواند عوارض ثانویه‌ی جدی، از جمله بیکاری فزاینده و مشکلات سلامت روانی، داشته باشد، و خودِ این‌ها چه بسا به قیمت زندگی مردم تمام شود.

هرچند سؤالات بزرگی درباره‌ی این رویکرد که برخی در داخل و خارج سوئد آن را به‌شدت زیر سؤال برده‌اند، وجود دارد، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد بیشتر مردم حامی این رویکرد هستند؛ منتقدان، تنگل و سازمان بهداشت همگانی سوئد را به نادیده‌گرفتن لجوجانه‌ی شواهد علمی و برخی توصیه‌های سازمان بهداشت جهانی متهم کرده‌اند.

در ماه مه، این کشور بیشترین مرگ‌ومیرِ سرانه در اروپا را ثبت کرد. سرجمع مرگ‌ومیرهای سوئد به‌ازای هر یک میلیون نفر همچنان ۱۰ برابر بیشتر از نروژ و فنلاند است‌ــــ هرچند از اسپانیا و ایتالیا کمتر است.

تقریباً نیمی از ۵۸۷۸ مورد مرگ [ناشی از کووید‌-۱۹] در سوئد در خانه‌های سالمندان رخ داد، اتفاقی که به اتهاماتی خشمگیانه منجر شد: این که این کشور در حفاظت از آسیب‌پذیرترین مردم‌اش ناکام مانده و عملاً سالخوردگان را فدا کرده است تا بخش‌های مراقبت‌های ویژه از پا در نیایند. دولت سوئد گفته در این بخش ناکامی‌های جدی داشته است.

درحالی‌که هم‌اکنون نشانه‌هایی از افزایش دوباره‌ی موارد ابتلا وجود دارد و مقامات گفته‌اند امکان برقراری محدودیت‌های جدید در استکهلم وجود دارد، این کشور تاکنون شاهد آن افزایش بسیار تندی که اخیراً در اسپانیا، فرانسه و حدود دوجین کشور اروپایی دیگر، از ماه آگوست به بعد، دیده شده نبوده است.

به گفته‌ی مرکز اروپایی پیشگیری و مهار بیماری‌ها، سوئد در دو هفته‌ی گذشته به ازای هر یک میلیون نفر ۳۷مورد ابتلای جدید گزارش کرده است؛ این رقم در سایر کشورهای اروپایی به شرح زیر بوده است:

هرچند کشورهای دیگری، نظیر ایتالیا که در ۱۴ روز اخیر به ازای هر یک میلیون نفر فقط ۳۵ مورد ابتلا داشته، هم توانسته‌اند از اوج‌گیریِ اخیرِ بیماری در قاره‌ی اروپا برهند، ولی هیچ قطعیتی وجود ندارد که [این روند کاهشی] در فصل پاییز در سوئد همچنان ادامه پیدا خواهد کرد: به‌نظرمی‌رسد ایمنی به‌طرز چشمگیری کمتر از آن چیزی است که سازمان سلامت ملی پیش‌بینی کرده بود.

کارشناسان می‌گویند هنوز خیلی زود است که به قضاوت رویکرد کشورها بنشینیم. به‌زعم آنتونیو فلاهاؤت، پروفسور سلامت همگانی و مدیر مؤسسه‌ی سلامت جهانی در دانشگاه ژنو، که می‌گوید رویکرد سوئد به مضحکه کشیده شده است، مع‌هذا، واکنش سوئد هنوز هم می‌تواند درس‌های گسترده‌تری عرضه کند به شرطی که مردم بفهمند قضیه اساساً از چه قرار است.

او می‌گوید: «بسیاری از مردم فکر می‌کنند چون دولت سوئد قرنطینه و منع تردد برقرار نکرد، پس لابد هیچ کار دیگری هم انجام نداده است. در حقیقت، دولت این کشور چندین اقدام اساسی انجام داد. ولی اصل کار این بود که توانست قضیه را برای مردم توضیح دهد و آن‌ها را در جنگ علیه ویروس مشارکت دهد، بدون هیچ اجبار یا قوانین و مقررات الزام‌آوری. نتیجه خیلی هم [با برقراری منع آمد‌ـ‌و‌ـ‌‌شد] فرق نداشت».

دیوید هِیمن، پروفسور اپیدمی‌شناسی بیماری‌های عفونی در لندن که ریاست یک گروه مشاوردهنده به سازمان بهداشت جهانی را برعهده دارد، می‌گوید کشورها «باید این واقعیت را بپذیرند که ما مجبوریم با این ویروس زندگی کنیم، ویروسی که به تدریج به مناطق محدودتری محدود می‌شود [از پاندمی به اندمی تبدیل می‌شود]».

به گفته‌ی هیمن این کار تا اندازه‌ی زیادی مستلزم «آگاه‌سازی مسئولانه‌ی مردم است تا نحوه‌ی حفاظت از خودشان و دیگران را بیاموزند»؛ و به‌همان‌اندازه مستلزم مهار شیوع‌ها از طریق ردگیری فوری و مؤثر تماس‌های مبتلایان.

نیتزان تأکید می‌کند رویکرد سوئد چه بسا در همه‌جا عملی نباشد. سایر کشورهای باید این نکته را لحاظ کنند که «در سوئد قرارداد اجتماعی بین دولت و مردم به‌لحاظ‌تاریخی مبتنی بر سطح بسیار بالایی از اعتماد است و از خلال همین اعتماد است که مردم سوئد و دولت‌شان تعامل می‌کنند».

او می‌گوید بنابراین، پیروی از نمونه‌ی سوئد نباید به معنی «اتخاذ موبه‌موی همان اقداماتی باشد [که این دولت انجام داده است]. از هر کشوری می‌توان درس‌هایی آموخت. 

در این کار هیچ کشوری بی‌عیب‌ونقص نبوده است؛ همه مرتکب اشتباه شده‌اند. راهبرد هر کشور برای مهار کووید‌-۱۹ باید بر اساس موقعیت و بستر خاص آن کشور بنا شود؛ این راهبرد باید به‌لحاظ‌علمیْ درست و به‌لحاظ‌فرهنگیْ پذیرفتنی باشد. جان کلامِ رویکرد سوئد چیزی جز این نیست».

جون هِنلِی | خبرنگار حوزه‌ی اروپای گاردین – ترجمه: نیما فاتح و دامون فضلی

آنچه خواندید ترجمه‌یی بود از مطلبی که با مشخصات زیر در وب‌سایت گاردین در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۰ منتشر شده است: 
What lessons can Europe learn from Sweden's Covid-19 experience? 

پنجره
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان