کد خبر: ۲۰۲۸۱
تاریخ انتشار: ۲۴ مهر ۱۳۹۹ - ۱۷:۳۵-15 October 2020
معمولاً در حال رانندگی ترجیح می‌دهم رادیو گوش کنم. عادتم این است که برای یافتن برنامه‌ای دلخواه، تند و تند بین شبکه‌ها می‌چرخم و به هر شبکه حداکثر سی ثانیه فرصت می‌دهم.
عصراسلام: ایده‌آل‌ترین چیزی که می‌تواند جذبم کند، یک گفتگوی جدی و انتقادی است که به‌سختی در شبکه‌های رادیویی پیدا می‌شود. 

با این حال در بیشتر موارد از حد ایده‌آل خواسته‌ام تنازل می‌کنم و به گفتگوهای کمی جدی هم فرصت می‌دهم؛ فرقی هم نمی‌کند چه شبکه‌ای باشد: معارف، گفتگو یا سلامت. مذاکرات مجلس، معرفی کتاب، نمایش رادیویی و پخش موسیقی، از گزینه‌های دیگری است که جلبم می‌کند.

اینها را گفتم که بگویم دست‌کم در این چند ساله، برداشت کلی‌ای از برنامه‌های رادیو و فضای کلی آن دارم که البته قابل تعمیم نیست و نمی‌تواند یک برداشت علمی و دقیق تلقی شود، با این حال دوست دارم یک نتیجه کلی و در عین حال شخصی بگیرم. 

برداشت شخصی‌ام این است که بعد از درگذشت محمدرضا شجریان، به‌دلیل محدودیت خودخواسته و تا حدود زیادی ... سازمان صداوسیما در پخش آثار شجریان، کارکنان پایین‌دستی رادیو تلاش کرده‌اند این محدودیت را جور دیگری جبران کنند: افزایش پخش آثار موسیقی سنتی. 

تجربه شخصی من می‌گوید در این چند روز پس از درگذشت شجریان، شبکه‌های رادیویی‌ای مانند آوا و پیام که بیشتر موسیقی پخش می‌کنند، پخش موسیقی سنتی را افزایش داده‌اند و مخصوصاً پخش صدای همایون شجریان را. 

تصورم این است که شاید به طور برنامه‌ریزی‌شده یا حتی ناخودآگاه، صداوسیما یا کارکنان پایین‌دست، با این حرکت در حال جبران کاری هستند که به طور سازمانی از آن منع شده‌اند. 

حسن اجرایی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان