کد خبر: ۲۰۱۸۸
تاریخ انتشار: ۲۰ مهر ۱۳۹۹ - ۱۸:۰۹-11 October 2020
قدیمی‌ترین نسخه از شاهکار فردوسی یعنی «شاهنامه» نه در ایران که در ایتالیا نگهداری می‌شود. البته نسخه یادشده کامل نیست و فقط تا پایان پادشاهی کیخسرو را در بر دارد.
عصراسلام: قدیمی‌ترین دست‌نویس شناخته شده از شاهنامه مربوط به دویست سال پس از سرایش این اثر است و به سال ۱۲۱۷ میلادی بازمی گردد. این نسخه در کتابخانه ملی فلورانس نگهداری می‌شود.

نسخه خطی شاهنامه ای که در کتابخانه فوق نگهداری می‌شود، قدیمی ترین نسخه شناخته شده موجود در جهان است و به سال ۱۲۱۷ میلادی برابر با ۶۱۴ هجری قمری، یعنی حدود ۸۰۰ سال پیش برمی گردد.

کتابخانه ملی فلورانس، جلد اول نسخه خطی شاهنامه را دیجیتالی کرده تا پژوهشگران و علاقمندان به فرهنگ و ادب پارسی بتوانند در سراسر جهان به این گنجینه عظیم فرهنگی دسترسی داشته باشند.

پروفسور پیه مونتسه، ایران شناس معروف ایتالیایی و استاد زبان و ادبیات فارسی، در سال ۱۹۹۷ در حالی که در این کتابخانه مشغول تحقیق و جمع آوری نسخه های خطی ایرانی بود با این نسخه روبرو شد و متوجه شد که این کتاب به اشتباه به عنوان ترجمه قران کریم در لیست نسخه‌های خطی کتابخانه دسته بندی شده است.

کتابخانه ملی فلورانس از نظر داشتن تعداد نسخه ها و کتاب‌های دست نویس قدیمی به عنوان یکی از کتابخانه‌های مهم و معتبر جهانی شناخته شده است. 

در کشور ایتالیا ۱۰ مؤسسه وجود دارد که دارای عنوان کتابخانه ملی هستند که یکی از معتبرترین آنها کتابخانه ملی مرکزی فلورانس (National Central Library Florence) نام دارد. در سال ۱۷۴۷ کتابخانه با نام «مگلیابچیانا» برای اولین بار به روی عموم گشوده شد. 

در خلال سال‌های بعد، کتابخانه به‌واسطه هدایا و ارثیه‌های فراوان با فراهم‌آوری مجموعه‌های راهبانی و در پی انحلال گروه‌های دینی، گسترش یافت. در سال ۱۸۶۱ «مگلیابچیانو» به کتابخانه پالاتینو پیوست و نام کتابخانه ملی را اخذ کرد و در سال ۱۸۸۵ نیز نام «کتابخانه ملی مرکزی فلورانس» بر آن نهاده شد. 

از سال ۱۸۷۰ «کتابخانه ملی فلورانس» مرکز واسپاری قانونی برای تمامی آثار چاپ‌شده در ایتالیا شد. کتابخانه ملی فلورانس در سال ۱۹۳۵ به مکان فعلی خود در نزدیکی کلیسای سانتاکروز واقع در ساحل راست رودخانه آرنو منتقل شد.

مشهورترین مجسمه‌های فردوسی کجاست؟

قدیمی‌ترین مجسمه‌ای که از فردوسی در کشورمان وجود دارد، به هشت دهه قبل مربوط می‌شود.

ماجرا از این قرار بود که سال ۱۳۱۳ و در جشن هزاره فردوسی در ایران، دانشجویان ایرانی محصل در اروپا برای گرامیداشت این موضوع دست به کار شدند و پول‌های خود را روی هم گذاشتند و سفارش ساخت مجسمه را به «لورنزی» دادند. این مجسمه‌ساز فرانسوی شناختی از فردوسی نداشت و سردیس فردوسی را بر اساس اشعار او و تصویر ذهنی خود ایجاد کرد.

نتیجه همکاری ۴۱۰ دانشجوی ایرانی دو سال بعد یعنی در ۱۳۱۵ به ایران فرستاده شد و در ۲۸ خرداد همان سال مقابل دانشکده ادبیات دانشگاه تهران (باغ‌نگارستان فعلی) قرار گرفت.

بانی ساخت دومین مجسمه فردوسی، پارسی‌زبانان هند بودند. این مجسمه ۲ متری با موافقت مسئولان انجمن آثار ملی، توسط «راس بهادر ماترا» مجسمه‌ساز هندی در سال ۱۳۱۹ ساخته شد، اما به دلیل وقوع جنگ جهانی دوم، اهدای آن به ایران تا اواخر سال ۱۳۲۳ به تأخیر افتاد.

سرانجام بهمن ماه همان سال کارهای عمرانی‌اش انجام شد و هشت ماه بعد (دهم مهر ۱۳۲۴) مجسمه وسط میدان فردوسی قرار گرفت.

تا پیش از سال ۱۳۳۸ که سومین مجسمه میدان فردوسی و ثمره کوشش مرحوم «ابوالحسن صدیقی» در این میدان جای بگیرد، مجسمه هندی به رو‌‌به‌روی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران منتقل و یک مجسمه دیگر از این شاعر ملی برای مدتی کوتاه در میدان فردوسی نصب شد. مجسمه دوم ظاهراً به مشهد منتقل و در اختیار اداره میراث فرهنگی این شهر قرار گرفت.

ابوالحسن صدیقی از بزرگ‌ترین مجسمه‌سازان ایران بود که از او به عنوان پدر مجسمه‌سازی ایران و میکل‌آنژ شرق یاد می‌شود. او در مجموع ۸۳ مجسمه ساخت که مهمترین آن‌ها، مجسمه‌‌های نادرشاه افشار در مشهد، ابن سینا در همدان، سعدی در شیراز، خیام در پارک لاله و فردوسی در میدان فردوسی تهران است. مجسمه نشسته فردوسی در آرامگاه طوس هم محصول هنر این مجسمه‌ساز در سال ۱۳۴۸ است.

صدیقی در سال ۱۳۳۷ به سفارش انجمن آثار ملی مجسمه فردوسی را از جنس سنگ مرمر به ارتفاع سه متر ساخت و چون خودش در ایتالیا بود، کار نصب آن را به فرزندش فریدون صدیقی سپرد. این مجسمه در ۱۷ خردادماه ۱۳۳۸ نصب شد.

برای پایه مجسمه، تخته سنگی با ۵۹ تن وزن از کوه الوند واقع در استان همدان جدا و به تهران منتقل شد و بالاخره کار نصب مجسمه فردوسی بر روی این قطعه سنگ نتراشیده انجام گرفت.

فریدون صدیقی در سال‌های ۸۴ و ۸۸ دو بار به مرمت مجسمه فردوسی پرداخته است. اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰، شرایط نامناسب نگهداری مجسمه فردوسی و هراس از فرسایش، صحبت‌هایی مبنی بر انتقال مجسمه و نصب بدل آن را مطرح کرد که به نتیجه نرسید.


منابع: بستاتین، فارس
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان