کد خبر: ۲۰۰۵۴
تاریخ انتشار: ۱۴ مهر ۱۳۹۹ - ۱۵:۳۰-05 October 2020
من از ۱۰ سالگی به کبوتر رغبت به هم رساندم و اولین بار به دستور دائی‌ام شاهزاده جهانگیر میرزا، در باغ فردوس برایم لانه کوچکی ساخت و ۱۰ کبوتر از پدر گرفتم و آنجا انداختم.
عصراسلام: از آن پس من نیز در حلقه عشقبازان درآمدم و پیوسته و کم و بیش کبوترانی داشتم اما در بحبوحه آن بین سالهای ۱۳۰۳ الی ۱۳۱۵ بود که متجاوز از ۲۰۰۰ کبوتر داشتم.

روایتی که دوستعلی خان معیرالممالک در کتاب رجال عصر ناصری از سرگرمی مورد علاقه خانوادگی این خاندان مشهور قاجاری به دست می‌دهد، ما را به آن بخش از زندگی و دنیای رجال ایرانی در سده‌های گذشته میبرد که شاید تاکنون کمتر بدان توجه شده است.

پدرم دوست‌ محمد خان از کودکی به کبوتر عشق فراوانی داشت و در زمان حیات پدرش، دوستعلی خان معیرالممالک (این دوستعلی خان معیرالممالک، جد نویسنده است) بیش از ۱۰۰۰ کبوتر گرد آورده بود. 

چند تن از کبوتربازان مشهور آن زمان، از قبیل: شاهزاده حاج نصرالله میرزا، میرزا آقا سلطان و حاج قربان اغلب نزد پدرم می آمدند و هربار برایش تحفه‌ های تازه می‌ آوردند. حاج قربان از نقش‌بازان (نام گونه‌ای کبوتر) بنام بود و زردهای خال‌ سیاه او را، کس نداشت.

آنگونه که از گفت‌وگوی نگارنده با چند کبوترباز قدیم تهران برمی‌آید، در کنار نام‌های کبوتربازان مشهور که در این گزارش آمد، رحمان خان، شاهزاده حبیب‌اله میرزا رکنی، سرهنگ وقار، سرتیپ علی‌اکبر خان سیاهپوش، آقا تقی امام‌بخش (معروف به عمو تقی)، پهلوان اکبر کاشی، حاجی سئله‌دار، اکبر خان قجر، آقا شعبان قمی، اسماعیل خان معروف به (اسماعیل بقال)، ابوالقاسم‌خان معروف به (لحافدوز)، اسداله‌خان معروف به (باغبان)، مشهدی رجب معروف به (رجب تنبل)، دکتر جهانشاه‌لو، کهن، ماشااله‌خان معروف به ماشاالله ابراهیم‌خان، قربان‌خان، تقی ارباب، مجتبی رضازاده (معروف به گلفروش)، رحیم امام‌بخش (معروف به میرزا رحیم رنگساز)، علی بهروزی (معروف به علی زکی)، علی نصیبی (معروف به شیشه‌بر)، باقر‌خان اسفندیاری، محمود حاج‌نبی (معروف به آهنگر)، ایرج خان بختیاری (معروف به ایرج زاغی)، اکبرخان محمدطاهر (معروف به اکبر ابراهیم‌خان)، قاسم رییس، رضا عشقیار، حسن علیشیر (معروف به حسن قاسم)، عباس مجیدی (معروف به عباس مشدی) و محسن مشایخی ( معروف به محسن گلی) از کبوتربازان و عشق‌بازان نامدار تهران در یک سده اخیر به شمار می‌آیند.

در میان کبوتربازان مشهور تاریخ ایران که منابع از آنها یاد کرده‌اند، یک نام بیش از دیگران خودنمائی می‌کند: محمدتقی بهار (ملک‌الشعرا) شاعر، ادیب و سیاستمدار نامدار تاریخ معاصر ایران.

دوستعلی معیری که بخشی از کتاب رجال عصر ناصری را به کبوتر و کبوتربازی اختصاص داده، در کنار نامهایی چون شاه زاده مرآت‌ السلطان، نظام‌ الدوله خواجه‌ نوری، شاه‌زاده عبدالصمد میرزا جهانبانی، شاه‌زادگان مقبل‌الدوله و مفاخر السلطنه، نوه‌های شاه‌زاده تیمور میرزا سردار معتضد و نصیر همایون، پسر میرزا زینل، از ملک‌الشعرای بهار نام می‌برد که در کنار این اسامی، کبوتربازان معروف و طراز اول پایتخت به شمار می‌ آمدند.

ملک‌الشعرا حدود ۱۰ قصیده یا غزل، به کبوترهائی اشاره می‌کند که رفیقان وفادارش بشمار می‌آمدند.

بیائید ای کبوترهای دلخواه
سحرگاهان که این مرغ طلایی
بپرید از فراز بام و ناگاه
ببینمتان به قصد خودنمایی
بیایید ای رفیقان وفادار
من اینجا بهرتان افشانم ارزن
که دیدار شما بهر من زار
به است از دیدن مردان برزن

روزنامه شهروند
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان