کد خبر: ۱۹۹۶۷
تاریخ انتشار: ۱۲ مهر ۱۳۹۹ - ۱۰:۵۲-03 October 2020
در برخی تجمعات کوچک که دیروز در بعضی شهرهای آذربایجان صورت گرفت و بانیان آن مدعی حمایت از آزادی قره‌باغ بودند، یکی از شعارهای اصلی این بود: "کرد، فارس، ارمنی؛ هر سه دشمن ترک‌ها!".
 مدافعان و توجیه‌گران چنین تجمعاتی چه پاسخی برای این نفرت‌پراکنی آشکار علیه هموطنان کرد و فارس‌زبان دارند؟ آیا این شعارها نسبتی با آن ادعای اولیه مبنی بر دفاع از حق آزادی قره‌باغ دارد یا اینکه آن ادعا صرفا بهانه‌ای برای طرح گفتمان تضاد و ستیز قومی و کشاندن منازعات تاریخی ۱۰۰ساله دیگران به داخل جامعه ایرانی است؟! 

 شعاردهندگان همان‌ها هستند که چندی پیش در تجاوز ارتش ترکیه به شمال سوریه در استادیوم تبریز به ارتش ترکیه سلام نظامی دادند و قبل‌تر هم شعار "آذربایجان ایران نیست" سر داده بودند.

 اساسا اینها خود را ایرانی نمی‌دانند و اینک نیز در زمین بازی ژئوپلتیک قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی صرفا یک ابزار بازی و اهرم فشار بوده‌اند و هستند.

 تمام مدعیات به‌ظاهر فرهنگی چون زبان مادری و... هم صرفا دستاویزی برای خدشه در وحدت ملی ایرانیان و ایجاد گسل‌های قومی در راستای همان منافع ژئوپلتیک است.

 بعنوان یک آذربایجانی که پایبند به هویت و اصالت ایرانی و آذری خود هستم، به‌روشنی دیده‌ام که بسیاری از کسانی که امروز از راه انتخابات استصوابی به مجلس رفته‌اند، در سکوت همان نهادهای استصواب صرفا برای جمع کردن چند صد یا نهایتا چند هزار رای چگونه به این گسل‌های مصنوعی قومی دامن زده‌اند و کماکان به فریبکاری خود ادامه می‌دهند.

 اینک زمان آن فرا رسیده که تا خیلی دیر نشده، جریان‌های ملی و دموکراسی‌خواه پایبند به وحدت و هویت ملی ایران در این مساله حساس ورود فعالانه کنند و اجازه ندهند بیش از این در غیاب آنان گفتمان ایران‌ستیزی گروهی -به معنای دقیق کلمه "اقلیت"- به حساب کل مردمان آذربایجان نوشته شود.

  امیرحسین جهانی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان