کد خبر: ۱۹۹۲۷
تاریخ انتشار: ۰۹ مهر ۱۳۹۹ - ۲۱:۴۹-30 September 2020
میمون‌ها از نخستی‌سانان اجتماعی هستند که با وجود هوش بالا و شباهت‌های دیگری که به ما دارند، قادر به حرف‌زدن نیستند؛ میمون رزوس یکی از شناخته‌شده‌ترین انواع میمون‌هاست که توانایی ایجاد سروصداهای گوناگون، از جیغ و فریاد گرفته تا خُرخُر و صداهای ملایم‌تر را دارد ولی قادر به تَکَلّمِ نیست.
دکتر لیبرمن و دیگر دانشمندان دو دلیل احتمالی را برای این اتفاق مطرح کردند: عدم تکامل سیستم عصبی مغز تمامی نخستی‌ها و نامناسب بودن حنجره‌ی این موجودات. بر طبق نتیجه‌گیری‌های انجام‌شده، مجرای صوتی میمون‌های رزوس به اندازه‌ی کافی بزرگ نیست و اعلام کردند که حتی اگر مغز میمون‌ها برای حرف زدن آماده‌ باشد، سیستم حنجره‌ی آن‌ها به اندازه‌ی کافی تکامل نیافته است. 

در مقاله‌ی چاپ‌شده از تحقیق لیبرمن بر روی میمون رزوس که در سال ۱۹۶۹ در ژورنال Science به چاپ رسید، اینگونه آمده است: با بررسی میمون رزوس و اندازه‌گیری دامنه‌ی صوتی میمون رزوس متوجه محدودیت‌های آناتومی این حیوان شدیم که این گونه‌ی جانور قادر به تلفظ حروف صداداری مانند «ایی» کشیده نیست و در ثانی زبان انسان پس از شروع فرآیند رشد، توانایی دارد به سمت داخل گلو جابجا شده و باعث ایجاد مهارت در صحبت شود و در سال ۱۹۶۸ اظهار کرده بود که هیچ یک از این پستان‌داران به جز انسان، توانایی مغزی برای شکل دادن به مکالمات پیچیده را ندارند.

ولی پروفسور کامسه فیچ، از استادان بیولوژی شناختی دانشگاه وین، فرضیه شکل مجرای را رد کرد و در ماه دسامبر، فیچ و همکارانش مقاله‌ای را در ژورنال Science Advances منتشر کردند با عنوان: «مجرای صوتی میمون‌ها برای صحبت کردن آماده است». 

در دسامبر ۲۰۱۶، زیست‌شناسان شناختی و انسان‌شناس‌ها با استفاده از تجهیزات پیشرفته، آزمایش‌های لیبرمن را تکرار کردند. در این آزمایش نشان دادند که مجاری صوتی میمون رزوس قابلیت تولید رٍنج بیشتری از صداها را دارد. این محققان با استفاده از ۹۹ عکس اشعه ایکس از گلوی میمون رزوس، فضای سه بعدی گلو و دهان حیوان را شبیه‌سازی کردند و با بررسی جریان هوا در این فضا، گستره‌ای فرضی از اصوات گفتاری که میمون‌ها تولید می‌کنند را به دست آوردند. 

بر طبق این اطلاعات، نتیجه گرفته‌شد که پتانسیل آوایی میمون رزوس هشت برابر بیشتر از آن چیزی‌ست که در سال ۱۹۶۹، اعلام شده بود. از همه مهم‌تر اثبات شد که میمون رزوس قادر به تلفظ حروف صدادار آ، اُ، اِ و ایی است

لیبرمن می‌گوید که صدای ایی کشیده به سادگی قابل تشخیص است و تنها یک راه برای تلفظ آن در مجرای صوتی انسان وجود دارد. این در حالی است که حروف صدادار دیگر را به روش‌های مختلفی می‌توان تلفظ کرد. برای تلفظ این حرف صدادار، انسان‌ها زبان خود را به سمت بالا و جلوی دهان جابجا می‌کنند و در عین منقبض کردن فضای جلوی دهان، حفره‌ای به نسبت ده به یک را بر روی حنجره ایجاد می‌کنند. اما نخستی‌سانان دیگر مانند میمون‌ها به دلیل صاف بودن زبان، قادر به این کار نیستند. همچنین، با شنیدن تلفظ «ایی» کشیده افراد می‌توانند طول مجرای صوتی گوینده را تخمین بزنند و از منظور طرف مقابل با خبر شوند.

لیبرمن در جدیدترین اظهارنظر خود در مورد مقاله‌ی فیچ، به نقل قولی از چارلز داروین در مورد وضعیت مخصوص و نسبتاً خطرناک نای انسان در هنگام غذا خوردن اشاره کرده است؛ طبق صحبت‌های لیبرمن نخستی‌سانان دیگر چینش آناتومی متفاوتی دارند و به همین دلیل، رِنج اصوات تولیدی توسط انسان بیشتر است. البته این مزیت گفتاری احتمال خفگی در هنگام غذا خوردن را هم افزایش می‌دهد.

بوئر همکار فیچ در جواب می‌گوید که شکل مجرای صوتی میمون‌ها مانع گفتار ابتدایی و بدوی این موجودات نمی‌شود؛  وی مدعی شد ممکن است که «توانایی‌های گفتاری قبل از تغییر سیستم حنجره، شکل گرفته باشد».
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان