کد خبر: ۱۹۸۵۱
تاریخ انتشار: ۰۶ مهر ۱۳۹۹ - ۲۲:۰۰-27 September 2020
روزنامه عصر آزدگان چهارشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۷۸
 گروه سیاسی: نخستین جلسه رسیدگی به اتهامات تعدادی از فرماندهان و پرسنل نیروی انتظامی که متهم به تهاجم و ورود غیرقانونی به کوی دانشگاه، تخریب اموال و ضرب و شتم دانشجویان ساکن کوی بودند، دیروز در سازمان قضایی نیروهای مسلح به ریاست سید احمد طباطبایی برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ما در این جلسه که جمعی از خبرنگاران داخلی و خارجی حضور داشتند قرار بود که اتهامات سرتیپ پاسدار فرهاد نظری فرمانده سابق نیروی انتظامی تهران بزرگ، جمشید خدابخشی فرمانده یگان ویژه نیروی انتظامی، فرهاد ارجمندی فرمانده گروه نوپو، سروان رامین نظری جانشین فرمانده گروه نوپو، و تنی چند از کادر نوپو، رسیدگی شود که به دلیل محدودیت وقت تنها چند تن از شاکیان به همراه محسن رهامی وکیل آنان توانستند شکایت خود را مطرح کنند و ادامه جلسه به روز شنبه ۱۴ اسفند ماه موکول شد.

افزون بر ۴۰۰ فقره شکایت دانشجویان، شکایت نماینده دادستانی به عنوان مدعی العموم نیز مطرح شد.

در ابتدا رئیس دادگاه اظهار داشت : در این جلسه به حقوق شکات اعم از جانی و مالی رسیدگی می‌شود.

وی پس از خطاب به شکات، متهمان و وکلای آنان، تاکید کرد که فضای قضایی دادگاه حفظ و از سیاسی کردن دادگاه خودداری شود.

سپس هوشنگ اقبال معاون دادستان نظامی تهران با قرائت کیفرخواست متهمان حادثه روزهای هفدهم و هجدهم تیرماه امسال کوی دانشگاه را که شامل ۲۰ نفر هستند برشمرد .

بنا به اظهارات اقبال اسامی متهمان به قرار زیر است.

۱. سرتیپ پاسدار فرهاد نظری

۲. سرهنگ جمشید خدابخشی

۳. فرهاد ارجمندی

۴. سروان رامین نظری

۵. ستون اروجعلی ببرزاده

۶. جمشید دالوند

۷. سید حسین احمدی

۸. حسن احمدی

۹. علی اکبر جلینی

۱۰. قباد مهدیان

۱۱. فتح‌الله مرادیان

۱۲. عزت الله قاضی

۱۳. رضا امدادی

۱۴. امیر پزشکی

۱۵. فرشید باقری

۱۶. اسماعیل فلاح حمیدی

۱۷. علی علی پور نوذزی

۱۸. محمدرضا شجاعی

۱۹. شیرمحمد برون

۲۰. علی برده باز نودهی

وی اتهام متهم ردیف اول را آمریت در حمله به کوی دانشگاه تهران در لغو دستور و ایجاد موجبات بدبینی علیه ناجا و نیز اتهام متهم ردیف های دوم تا بیستم را حمله به کوی دانشگاه و ایراد ضرب و جرح دانشجویان ذکر کرد.

به گفته معاون دادستان نظامی تهران، متهم ردیف پنجم افزون بر این اتهام، متهم به سرقت یک دستگاه ریش تراش نیز هست.

اقبال در ادامه با اشاره به قوانین مجازات نیروهای مسلح و با استناد به مواد ۲۹۴- ۲۹۵- ۳۷۵- ۴۴۲- ۴۸۰- ۴۸۳- ۴۸۴ این قوانین خواستار تعیین کیفر برای متهمان شد.

وی همچنین اظهار داشت ورود به ساختمان‌های کوی دانشگاه نیاز به اخذ مجوز داشته است.

در ادامه رئیس دادگاه گفت از بین ۳۹۷ شاکی ۱۸ نفر به این دادگاه مراجعه به گواهی پزشکی قانونی دریافت کرده‌اند که به شکایت آنان رسیدگی می شود.

وکلای شاکیان نیز سینا کریمیان حسین میر افضل و محسن رهامی هستند.

محسن رهامی وکیل دانشجویان شاکی پس از قرار گرفتن در جایگاه گفت: موکلان بنده ۴۰۹ دانشجوی شهرستانی هستند که در زمان حمله در خوابگاه های شان در حال استراحت بودند و در همان حال مورد هجوم قرار گرفته‌اند و بر اثر آن حتی برخی دچار نقص عضو شدند.

وی سپس به شرح ماجرا پرداخت و گفت: کل ماجرا از تظاهرات دانشجویان در جلوی کوی دانشگاه شروع شده بود که با دخالت کلانتری محل نیز به پایان رسید ولی پس از مدتی نیروهای انتظامی وارد کوی شدند که اصلاً نیازی به وجود آنها نبود و اگر آنها وارد این جریان نمی شدند اصلاً چنین حادثه ای با آن گستردگی پیش نمی‌آمد.

رهامی گفت: هیچ انسانی گمان نمی‌کردی جمعی نیروی مسلح که تحت تشکیلات مقام رهبری قرار دارد چنین جریانی را به وجود آورند آنها بدون مجوز وارد خوابگاه ها شدند، اتاق ها را آتش زدند، وسایل دانشجویان را تخریب کردند و یکی از دانشجویان را از طبقه سوم به پایین پرت کردند.

وکیل مدافع دانشجویان افزود: درحمله به کوی دانشگاه ساختمان دانشجویان خارجی نیز از هجوم در امان نماند و حتی برخی از آنان نیز مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و مجبور شدند به سفارتخانه‌های خود پناهنده شوند.

وی سپس به قتل عزت ابراهیم نژاد اشاره کرد و گفت: در اثر این حمله یکی از دانشجویان اهوازی که دوران خدمت وظیفه خود را می گذراند و شب حادثه در خوابگاه به سر می‌برد به قتل رسید و حتی شهودی حضور دارند و دیده‌اند که قاتلان به همراه مقتول در داخل آمبولانس قرار گرفتند و از کوی خارج شدند.

در این زمان قاضی پرونده در خصوص اظهارات رهامی مبنی بر وکالت دعوای ابراهیم نژاد گفت: این مورد به پرونده مربوط نیست و در این خصوص پرونده جداگانه مفتوح است و در کیفرخواست نیز به قتل اشاره ای نشده است.

وی سپس افزود در پرونده حادثه کوی دانشگاه در برخی موارد قرار پیگرد و در برخی موارد دیگر نیزقرار منع پیگرد صادر شده است که این مسئله مورد اعتراض است.

وی گفت:آقای فرهاد نظری در ماجرای کوی دانشگاه گفته بود که این قضیه را پیش بینی کرده بودیم و در واقع حادثه کوی دانشگاه با تمهید قبلی شروع شده بود و منتظر بهانه ای بودند که چنین صحنه ای پیش بیاید.

وی با اشاره به هماهنگی سردار نظری در هنگام حمله به کوی دانشگاه با یکی از مافوق های خود گفت: مشخص نشد که مافوق ایشان که بوده و به ایشان چه دستوری داده است؟

روحانی در پاسخ به این اظهارات رئیس دادگاه که گفته بود که تنها ۲۰ نفر از شاکیان به پزشکی قانونی مراجعه کردند گفت: از مجموع ۴۰۹ شاکی پرونده، کمتر از ۲۰ نفر به پزشکی قانونی مراجعه کردند برای اینکه در فاصله ۲۴ ساعت ۲۰۴ نفر در کوی دستگیر شدند و مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و به نقطه نامعلومی فرستاده شدند و بعد از کتک کاری آنها را در جای نامعلومی رها کردند وحتی به یکی از آنها آمپول بیهوشی تزریق کردند و حتی بعد معلوم شد که در انگشت وی آثار سم مشاهده شده است. به آنها گفته‌اند که بگویید کوهی و بابادی ما را به آشوب تحریک کرده اند و متاسفانه پس از قریب ۸ ماه آثار ضرب و جرح از بین رفته است و دانشجویان خارجی نیز حاضر به مراجعه به پزشکی قانونی نبودند فقط می‌خواستند به هر ترتیبی که شده از کشور خارج شوند.

وی با درخواست اشد مجازات برای متهمان گفت: مسئله غارت اموال، قصاص نفس، قصاص عضو نسبت به ضاربان عمدی باید مورد توجه قرار گیرد.

پس از اظهارات رهامی رئیس دادگاه از شاکیان پرونده خواست شکایت خود را مطرح کند.

رامین کریمی اولین شاکی که از مجروحان جنگ تحمیلی است ماجرای مصدوم شدن خود را به این شرح بیان کرد: من به لحاظ مجروحیت در جبهه‌های جنگ قرص مصرف می کنم و بی خبر، حادثه ی شب ۱۷ تیرماه خوابیده بودم که حدود ساعت ۷ صبح عده‌ای از ماموران نیروی انتظامی باتوم به دست با شکستن در اتاق ، وارد محل سکونت ما در کوی دانشگاه تهران شدند و با الفاظ رکیک شروع به ضرب و شتم ما کردند.

وی افزود: این ماموران بعد از چند مرحله کتک کاری من را از طبقه سوم با گفتن «یا حسین از ما بپذیر» به پایین پرتاب کردند که موجب شکسته شدن چندین نقطه از پا و دستم شد.

کریمی اظهار داشت: به دنبال این حادثه من رمقی نداشتم ولی با این حال ماموران نیروی انتظامی که عده ای با لباس شخصی نیز همراه آنها بودند گفتند: مثل اینکه هنوز زنده است و شروع به ادامه کتک زدن کردند به حدی که از بینی و دهانم خون جاری بود. در نهایت دانشجویان مرا نجات داده به بخشی دیگری منتقل کردند در حالی که دست و پایم از چند نقطه دچار شکستگی شد ه بود. دانشجویان احتمال می‌دادند که من زنده نمی مانم. دانشجویان مرا به روی تختی قرار دادند و به خارج از کوی منتقل کردند که در آنجا چند نفر با لباس شخصی همراه با افراد نیروی انتظامی همراهانم را به باد کتک گرفتند و من نیز از هوش رفتم. وقتی به هوش آمدم متوجه شدم که چند خانم بالای سر من در حال گریه کردن هستند. که پس از آن با کمک یک وانت مرا به بیمارستان منتقل کردند.

وی در پایان اظهاراتش گفت: زمانی که ۱۳ ساله بودم به جبهه رفتم و در آنجا مجروح شدم و افتخارم این بود که مجروح شده ام.پس از جنگ به جبهه دوم یعنی دانشگاه پا گذاشتم و باز به خانه ما که کوی دانشگاه بود تجاوز شد، آن هم از سوی همسنگر اولیه من آقای نظری که خودش را فرزند جبهه و جنگ می داند.

محسن جمالی دانشجوی سال آخر رشته پزشکی دیگر شاکی پرونده که در حادثه کوی دانشگاه چشم راست خود را از دست داده است در ادامه این جلسه گفت: روز بیست و یکم تیرماه در بیمارستان فارابی دوره آموزشی را طی می کردم که پس از بازگشت به کوی دانشگاه مشاهده کردم که گلوله های گاز اشک آور شلیک می شد.

وی افزود: برخلاف رویه معمول شلیک گاز اشک آور، یکی از این گلوله ها به طور مستقیم به طرف من شلیک شد که به چشم راستم اصابت کرد و در نتیجه این چشم من در همان بیمارستانی که چند ساعت قبل آن را ترک کرده بودم تخلیه شد ولی درمان شکستگی استخوانهای اطراف چشمم هنوز ادامه دارد.

اقبال معاون دادستان نظامی تهران پس از اعلام حکایت جمالی گفت: بر اساس کیفرخواست صادره در این پرونده به شکایت شاکیان حادثه کوی دانشگاه تهران که شب ۱۷ تیر مجروح شده‌اند و یا خسارت دیدند، رسیدگی می‌شود در حالیکه جمالی سه روز بعد از آن مجروح شده است.

وی افزود این مسئله باید در جای خود بحث و رسیدگی شود.

علی نوروزی دیگر شاکی این پرونده نیز با اعتراض به اظهارات اقبال مبنی بر تفکیک این پرونده گفت: نمی دانم به چه دلیل در این دادگاه فقط به حوادث و اتفاقات چند ساعت اول حادثه کوی دانشگاه رسیدگی می شود.

حجت الاسلام سید احمد طباطبایی رئیس دادگاه نیز گفت: این بخش از متهمان که غیر نظامی هستند به محاکم عمومی ارجاع داده شده اند و در بخش هایی نیز از جمله قتل ابراهیم‌نژاد این پرونده باز است و تحقیقات قضایی در این زمینه ادامه دارد.

نوروزی قسمتی از کیفرخواست دادستان نظامی تهران ،که درآن به دادن شعار علیه مسئولان نظام از سوی دانشجویان اشاره شده بود را اشتباه خواند و گفت: در شب اول تجمع دانشجویان کوی دانشگاه هیچ گونه شعاری علیه مسئولان بلندپایه نظام داده نشد.

وی در ادامه افزود: در حادثه کوی دانشگاه به خیلی از آرمان های من لطمه وارد شد من اجحاف برخی از نیروهای انتظامی را باور نمی کردم ولی اکنون هیچگونه اعتمادی به این نیرو به عنوان حامی مردم و امنیت آنان ندارم.

وی خطاب به رئیس دادگاه گفت: شما و همه مسئولان مربوط در این زمینه نسبت به خون های ریخته شده در این حادثه مسئول هستید. نوروزی افزود ما هیچ جا نتوانسته ایم حرف‌هایمان را بزنیم حتی در ملاقات با مقام معظم رهبری نیز نتوانستیم حرف‌هایمان را بزنیم بلکه عده ای از طرف ما حرف زدند.

«سعید کُرد» دیگر شاکی این پرونده گفت: پدرم ودو تن از عموهایم و همچنین دو پسر عموی من در جبهه‌های نبرد به شهادت رسیده اند.

وی افزود: صبح جمعه وقتی دیدم ماموران ناجا وارد کوی دانشگاه شدند و در اتاقها را می شکنند،من تخت خواب را پشت در گذاشتم ولی با این حال ماموران در را شکسته و وارد اتاق شدند و شروع به کتک زدن من کردند.

سعید اظهار کرد: من در حال فرار از دست ماموران ناجا بودم که ۱۸ ضربه باتوم، به پشتم و سه ضربه به سرم زدند و سرم به اندازه دو سانتیمتر شکسته شد و وقتی بر زمین افتادم یک مامور آمد و چاقویش را باز کرد و دو ضربه به دست چپم و یک ضربه به پشتم وارد کرد که گواهی پزشکی قانونی در این زمینه ها ارائه شده است.

وی خواستار شناسایی عاملان و آمران حمله به کوی دانشگاه و معرفی آنان به مردم شد.

پس از اظهارات سعید کرد، غلامرضا محمودی شاکی دیگر این پرونده گفت: دکتر کوهی( یک مسئول کوی دانشگاه) در شب حادثه دانشجویان را تشویق به آرامش و بازگشت به خوابگاه شان می کرد ولی تعدادی با لباس شخصی در کنار ماموران نیروی انتظامی با فرستادن صلوات برای سلامتی این نیرو موجب تحریک دانشجویان می‌شدند .

وی افزود مأموران نیروی انتظامی ناجا پس از ورود غیرقانونی به اتاقم من را مورد ضرب و شتم قرار دادند و پاهایم را روی شیشه های شکسته شده کشیدند.

محمودی اظهار داشت: خواسته من از دادگاه احقاق حق و معرفی دستور دهندگان حمله به کوی دانشگاه است.

«احمد سبزیان» یکی دیگر از شاکیان که خود را جزو خانواده ایثارگران معرفی کرد گفت: من به اتفاق دوستم برای آرام کردن دانشجویان و بازگرداندن آنان به خوابگاه بیرون رفتیم ولی با حمله مأموران ناجا مواجه شدیم که بر اثر لگد مأموران دنده‌ها و دستم شکسته شد.

«جعفر میکائیلی» یکی دیگر از شاکیان که خود را فرزند شهید معرفی کرد، گفت: بر اثر اصابت گلوله سلاح کمری به زانوی چپم از سوی ماموران نیروی انتظامی، زانویم از کار افتاده و باز نمی شود.

وی نیز خواستار احقاق حق و معرفی عاملان حمله به کوی دانشگاه شد.

«نوید مقرب» به عنوان آخرین شاکی این پرونده گفت: ساعت ۴ صبح، خواب بودم که عده ای از ماموران ناجا همراه تعداد دیگری از لباس شخصی ها با شکستن در وارد اتاقم شدم.

وی افزود من که لباس زیر به تن داشتم و خواب آلود بودم از این قضیه به وحشت افتادم و هرچه از آنان خواستم که مرا نزنند اعتنایی نکردند و در نتیجه در اثر ضربه لگد یک مامور صورتم مجروح شد که در بیمارستان، هفت بخیه خورد.

وی اظهار داشت: ماموران ناجا پس از دستگیری ما را به یک نقطه نامعلوم بردند و به اجبار از ما می‌خواستند که متن از پیش تهیه شده را امضا کنیم بدون اینکه اجازه بدهند آن را مطالعه کنیم.

مقرب گفت: شب حادثه به هیچ مسئول و یا مقام معظم رهبری توهین و اهانتی نشد و ادعای ناجا در این زمینه به عنوان دلیل حمله به دانشجویان کوی دانشگاه تهران، کذب محض است.

وی افزود: مأموران ناجا با گفتن جملات باارزشی چون «یا زهرا »و« یا حسین »وارد کوی می‌شدند و با کلمات رکیک به دانشجویان حمله می کردند.

سید احمد طباطبایی پس از اعلام شکایت شکات پرونده حادثه کوی دانشگاه تهران ختم اولین جلسه رسیدگی به این پرونده را اعلام کرد.

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان