کد خبر: ۱۹۸۲۰
تاریخ انتشار: ۰۶ مهر ۱۳۹۹ - ۰۶:۵۴-27 September 2020
امانوئل فرحی (اقتصاددان جوان و بسیار درخشان، استاد تمام هاروارد در سن کم، در حد امید بالقوه جایزه نوبل) چند وقت پیش خودکشی کرد.
عصراسلام: جامعه حرفه‌ای در بهت و ناراحتی بزرگی رفت: جوان ۴۰ ساله‌ای به این درجه از موفقیت، تاثیرگذاری، پرکاری و محبوبیت برای چه افسرده شود و خودکشی کند؟

در لابه‌لای گمان‌ها و حرف و حدیث‌ها یک پیام بی‌نام دست به دست شد که فکر کنم عامدانه تصمیم گرفته شد خیلی برجسته نشود. نویسنده پیام مدعی بود که دوست بچگی و قدیمی امانوئل بوده و با این که خیلی دوستش داشته ولی «جرات» نداشته در این سال‌ها با او تماس بگیرد و حال و احوال بکند، از بس که فکر می‌کرده دوستش غرق کار و موفقیت است و فرصت ندارد. 

جمع‌بندی‌اش این بود که آدمی مثل فرحی ممکن بوده خیلی تنها باشد چون خیلی از دوستانش «تصور» می‌کنند که او زمانی برای آن‌ها ندارد. 

پریروز دیدم یکی دیگر از استادان جوان و موفق یک دانشگاه معروف توییت کرده که من «تنها، خسته و تا حدی افسرده‌ام ولی ...» حدس می‌زنم این یک سم بزرگ برای موفق‌ها است: تصویر شخصیت یا زندگی‌شان افسانه‌ای و «کامل» و دور از دست‌رس بقیه بشود، در حدی که حتی ندانند ممکن است در داخل این زندگی تنها باشد یا جرات کنند چینی نازک تنهایی او را بشکنند. 

حامد قدوسی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان