کد خبر: ۱۹۵۴۹
تاریخ انتشار: ۲۴ شهريور ۱۳۹۹ - ۲۳:۱۱-14 September 2020
پیوند موبدان و شاهان همواره پیوندی آسمانی بوده است. از سویی موبدان به حکومت شاهان مشروعیت می داده‌اند و از سوی دیگر در سایه آنها به تبلیغ آیین خود می‌پرداخته‌اند
 بسیارند مردم شریفی که به خاطر آنچه دین می‌پندارند سخت‌ترین شرایط را تحمل می‌کنند و گاه جان و مال خود را در طبق اخلاص می‌گذارند. این ویژگی‌ دین را به یکی از موثرترین و ارزان‌ترین ابزارها برای کنترل و استثمار مردم تبدیل می‌کند.

ادیان آسمانی نیز از این آسیب مبرا نبوده‌اند. آنچه امروز به نام مسیحیت می‌شناسیم بیش از آنکه برآمده از آموزه‌های مسیح (ع) باشد متاثر از امپراتوری روم است. در واقع این کنستاتین امپراتوری روم بود که مسیحیت منادی توحید را به دینی شرک آلود بدل کرد. کشیشان آموزه‌های مسیح (ع) را بنا بر مصالح امپراتوری تغییر دادند و این امر به انحرافات اساسی در مسیحیت منجر شد. 

اسلام نیز بعد از سقیفه کم و بیش چنین مسیری پیمود. اهل سنت امروز متاثر از فرهنگ خلافت آشکارا اعتراض بر حاکم را مایه فتنه و خلاف مصلحت جامعه می‌داند. اطاعت از حاکم جائر برای اکثر اهل سنت یک «واجب شرعی» است و حتی تحمل این ظلم «ثواب اخروی» دارد. در این نگاه تنها می‌توان حاکم را نصیحت کرد. هر چند برخی علمای وهابی ﻧﺼﻴﺤﺖ علنی حاکم را نیز حرام و از ﻣﺼﺎدﻳﻖ «خروج» بر حکومت می‌دانند. 

براساس «نظریه استیلا» حق حکومت با فرد برنده است به این معنی که صرف دستیابی به قدرت فرد را واجب الاطاعه می‌کند. واضح است که انگیزه اصلی چنین فتاوایی مشروعیت بخشی به حکومت‌هایی بوده است که گاه با جاری کردن رود خون بر منبر پیامبر تکیه می‌زده‌اند.

شیعه برخلاف اهل سنت آشکارا «عدالت» را بر «امنیت» اولویت می‌دهد تا آنجا که برخی از ترجیح «کافر عادل» بر «مومن ظالم»  نیز سخن گفته‌اند. فقهای شیعه هر چند بنا بر مصالحی با حکومت‌های مختلف همکاری داشته‌اند اما موضع خود در خصوص عدالت را در طی قرن‌ها حفظ کرده‌اند. 

انقلاب اسلامی تلاشی برای تحقق این آرمان‌ها در میدان عمل بود...اما انگار چیزهایی تغییر کرده است.

مهدی نصیری چندی پیش با اشاره به اعتقادات شیخیه به کنایه در مورد شکلگیری انحرافات جدید در تشیع هشدار داد. شیخیه نیز همچون بسیاری از فرقه‌های دیگر، قطب خود را تا مرز «عصمت» بالا می‌برند، او را واسطه مستقیم امام زمان می‌دانند و هر گونه نقد و نظر درباره او را نفی می‌کنند... موضوعاتی که مشابه آنها گاه و بی‌گاه شنیده می‌شود. 

به نظر می‌رسد برخی  به سمت یک خلافت شیعی حرکت می‌کنند و ناگزیر تلاش می‌کنند با تعابیر دوپهلو و قصه‌‌‌های تاریخی اصول گذشته را کم اهمیت جلوه دهند… روزی منتقدان را خوارج می‌نامند و روزی دیگر  از تقدم ولایت بر عدالت سخن می‌گویند

روحانیونی که بر مدارس و پژوهشکده‌های خاص تکیه زده‌اند و مدام به رسانه‌های رسمی دعوت می‌شوند تا هر بار با «ولایت» جمله نغز تازه‌ای بسازند. غافل از آنکه آنها اولین کسانی نیستند که به نظریات نوآورانه‌ای‌‌ در باب حکومت و ولایت رسیده‌اند! قرن هاست که هم‌صنفانشان در مذاهب و فرقه‌های دیگر این مسیر را طی کرده‌اند… مسیری که مسیحیت را از معنی تهی کرد، اهل سنت را به ابزار استبداد خلفا بدل ساخت و البته پایانی جز «وهن شیعه» نخواهد داشت.

 حسن جهان 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان