کد خبر: ۱۹۵۳۳
تاریخ انتشار: ۲۴ شهريور ۱۳۹۹ - ۰۷:۰۴-14 September 2020
جبهه عدالت‌طلبان کنونی که در ابتدای دهه۹۰ در جامعه «دینی-انقلابی» ظهور کرده، مجموعه‌ایست از چند جریان که هرکدام پدر معنوی‌ خویش را دارند:
۱-دسته حکیمی‌ها:
پدر معنوی حی آنها محمدرضا حکیمی است که دکتر شریعتی او را وصی آثار خود قرار داده‌. این دسته پیروی «عدالت شریعتی» هستند‌ و کتاب «منهای فقر» اثر حکیمی، مانیفست آنها در عدالت‌طلبی است. مصلحت را نافی عدالت می‌پندارند. مدرسه غیرانتفاعی علوم انسانی«شرف‌الدین» را نیز بنا کرده‌اند. دکتر مجیدحسینی نیز متاثر از همین دسته است.

۲-دسته مصباحی‌ها:
پدر معنویشان آیت‌الله مصباح‌یزدی است.
ایشان عکس دسته اول، خود شریعتی را خارج از اسلام شیعی می‌داند، چه برسد به قرائت او از عدالت اسلامی!
جناح سیاسی این دسته «جبهه پایداری»است که احمدی‌نژاد را منحرف و ضدولایت‌فقیه می‌داند. 

۳-دسته بهاری‌ها:
پدر معنوی‌شان احمدی‌نژاد است و عدالت را در انقلاب فقط در دوره وی جاری میدانند. آیت‌الله مصباح را نیز عامل ضد«عدالت احمدی‌نژادی» و از بانیان بدنام‌کردن وی در اذهان و حذف از حاکمیت می‌دانند. این دسته سعید زیباکلام را نیز به مرجعیت پذیرفته است.

۴-آقای صدرالساراتی
کنشگر اجتماعی فعال در دوسه سال اخیر. سابقه سیاسی در جناحی ندارد و مستقل است. اما پدر معنویش آقای «غفار غفاری» است که مدتی توسط اطلاعات سپاه تحت‌الحفظ در منزل نگهداری میشد.چرایش خیلی مشخص نیست.

دسته‌های فوق، مدت‌هاست در موضوعات مشترک عدالت‌طلبانه گرد هم می‌آیند؛ فی‌المثال مدرسه حداد یا قالیباف. 
اما این جبهه به یکدیگر کاری ندارند! فی‌المثال صادق محصولی حامی جبهه پایداری کاملا از نقد و «از کجا آوردی» سایر دسته‌ها بدور است!

همه دسته‌های فوق تاحدودی مدعی پیروی از رهبری هستند و ضداشرافی‌گری و منادی عدالت. لکن نزاع‌های سیاسی بسیار دارند. مانندحملات به یکدیگر در انتخابات مجلس گذشته. 
.
اما مبنای عدالت‌طلبی این جبهه نوظهور چیست؟
مبنای یکسانی که ندارند هیچ، متضاد و متناقض نیز هستند و نزاع‌های مختلفی در نسبت عدالت با ولایت، امنیت و مقاومت دارند. نزاع‌های سیاسی-جناحی هم که جای خود.

القصه!
این جبهه آشفته و پرخاشگر، اکنون پرچمداری عدالت‌طلبی را بدست گرفته‌اند؛ بدون ارایه مبنا، الگو و ساختار مشخصی.
جریانات دانشجویی و حزب‌الله مراقب باشند، عدالت‌طلبی زیر علم جبهه‌ای بدین «شلختگیِ مبنایی» به کجا خواهد رسید؟!
ثواب در این است که حداقل جریانات این آش شله‌‌قلم‌کار را دور یک میز بنشانند، مبنا و فهم‌شان از عدالت‌طلبی، شنیده شود، بعد دنباله‌روی آنان به ناکجاآباد شوند.

جواد موگویی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها