کد خبر: ۱۹۳۹۲
تاریخ انتشار: ۱۶ شهريور ۱۳۹۹ - ۰۹:۲۱-06 September 2020
عصبانیت بالاترین میزان فشار را روی فرد می‌آورد و او را دچار استرس و اضطراب می‌کند، عصبانیت توان فرد مختل می‌کند.
عصراسلام: عوامل زیادی وجود دارد که باعث برانگیخته شدن خشم میشود. مثلا: از دست دادن صبر، این حس که تلاش و زحمات شما مورد قدردانی قرار نمیگیرد و بی عدالتی. خاطره ی یک رویداد آسیب زا یا خشم آور و نگرانی بابت مشکلات شخصی هم از باعث بروز خشم میشود.

به علاوه، براساس انتظاری که به ما یاد داده شده باید از خود، دیگران و دنیای اطراف داشته باشیم، محرک های بروز خشم در هر فرد خاص و منحصر به فرد است. 

سابقه‌ی شخصی هم در نحوه ی واکنش به خشم موثر است. مثلا، اگر به شما یاد داده نشده که چطور خشم خود را به درستی بروز دهید، احساس سرخوردگی در شما لبریز می‌شود و شما را درمانده می‌کند یا آنقدر در وجودتان می‌ماند تا بالاخره جایی سر باز می‌کند.
رویکردهای انتسابی، شیمی مغز یا بیماری زمینه ای هم در سوق داده شدن به سمت فوران خشم سهیم است.

عواملی که باعث عصبانیت ما می‌شوند، چیست؟

اول، خصوصیات فردی (در این مثال، هنگام گیر کردن در ترافیک یا مورد توهین واقع شدن) در واکنش خشمگین موثر است. اینجا دو مورد حائز اهمیت است: خصوصیات شخصی و وضعیت قبل از بروز خشم.

می دانیم که برخی خصوصیات خاص (مانند خودشیفتگی، رقابت جویی، پایین بودن آستانه‌ی تحمل) باعث می‌شود افراد بیشتر عصبانی شوند. به راحتی قابل درک است که فرد رقابت جو از گیر کردن در ترافیک عصبانی میشود چون رانندگی برای او به معنی رقابت با دیگران است. آدم خودشیفته هم خود را مهمترین فرد جاده میداند و و قتی کسی از او سبقت بگیرد، عصبانی میشود.

موضوع مهم دوم (وضعیت قبل از بروز خشم) شامل احساس روانی و فیزیکی فرد قبل از بروز موقعیت خشم آور است. زمانیکه فرد از قبل خسته، مضطرب یا عصبانی باشد، احتمال اینکه واکنش خشونت آمیز از خود نشان دهد بیشتر است. در برخی موارد برانگیختگی ساده‌ی فیزیکی کافی است. ضربان قلب فرد عصبی از قبل بالاست بنابراین برای عصبانی شدن نیاز به تغییر زیاد ندارد.

وقتی عصبانی می شویم، دو راه برای جبران آن وجود دارد: ۱. به دل ریختن ۲. بروز دادن. راه حل اول مثل اسفنج؛ ناراحتی های ما را جذب می کند ودر نتیجه افسرده می شویم.

راه حل دوم منطقی است، ولی این هم عملی نیست. ما نمی توانیم همیشه خشم خود را بروز دهیم. راه سوم این است که علت عصبانی شدن را بررسی کنیم و اگر علت آن واهی است، عصبانی نشویم. اکثر عصبانیت های ما به دلیل طرز فکرهای غلط ماست که به آن «تحریف های شناختی» می گویند.

یکی از این خطاهای شناختی، «بزرگ نمایی» است، مثل مبالغه کردن درباره اهمیت یک حادثه ناگوار و این که برای یک مسأله جزیی، بلوایی به راه بیندازیم که مگو. خطای دیگر باید و نبایدهای بی جایی است که برای خود چون وحی منزل می دانیم و معلوم نیست «باید»ی که ما برای خود مقرر کرده ایم لازم به اجرا باشد. 

این اشتباه است که خیال کنیم هر لحظه و در هر مورد که خواستیم، دنیا بروفق مراد ما باشد و به دنبال همین طرز فکر، وقتی به آن چه می خواهیم نمی رسیم، ناراحت و عصبانی می شویم؛ انگار که با نرسیدن به این خواسته، دنیا به آخر رسیده است.

حتی گاهی باید و نبایدهای وضع شده از طرف خود را جزو اخلاقیات عمومی فرض می کنیم و می گوییم که همه باید بر طبق آن عمل کنند. مثلاً می گوییم چون که من در حق اینان خوبی کردم، ایشان نیز باید تلافی کنند؛ در صورتی که همة انسان ها قدردان نیستند. 

سوم، علت دیگر عصبانیت، برآورده نشدن سطح انتظار بی جاست. وقتی سطح انتظار ما از میزان معقول بالاتر باشد، ناکام می شویم و به خواسته های خود نرسیده و عصبانی می شویم. در حالی که می بایست، وقتی امکان رسیدن به خواسته ها نیست؛ انتظارات خود را تغییر داد؛ به خصوص انتظارات غیر واقع بینانه را.

علت چهارم، مطلق گرایی است. با یک اشتباه طرف مقابلمان ناگهان نمرة او را از بیست به صفر می آوریم و کل شخصیت او را محکوم و مطرود می کنیم؛ انگار که همیشه از او متنفّر بوده ایم. در صورتی که با این اشتباه، فقط نمره اش کمی کم تر می شود، نه این که ناگهان او را به پایین ترین درجه برسانیم. با یک اشتباه، کل شخصیت یک فرد را زیر سؤال نبرید و همه خصوصیات مثبت او را زیر پا نگذارید.

راه دیگر کاستن عصبانیت، درک کردن علت کار افراد است. وقتی دنیا را از دریچة چشم افراد ببینید، با کمال تعجب مشاهده می کنید که به زعم خود آن ها، عملشان به هیچ وجه غیر منصفانه نیست و خیلی هم به آن معتقدند. پس همیشه دقت کنید که آیا شخص به عمد و از روی علم و آگاهی این رفتار را انجام داده یا خودش متوجه نبوده، و یا به نظرش غیرمنصفانه نبوده است. اگر در هنگام عصبانیت یکی از موارد بالا را یافتید و با آن مبارزه کردید، به راحتی می توانید آرامش خود را بازیابید.

شما با کم طاقتی فرض را بر این گذاشته اید که با حلّ همه مسائل و در اسرع وقت، به همة هدف هایتان برسید و وقتی به مانعی بر می خورید ناشکیبایی می کنید و هنگامی که واقعیت مطابق میلتان نمی شود، عصبانی می شوید.


منابع: درمانکده، پایگاه‌اطلاع‌رسانی‌حوزه
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان