کد خبر: ۱۹۲۱۱
تاریخ انتشار: ۰۸ شهريور ۱۳۹۹ - ۱۳:۲۷-29 August 2020
محمد بن عبدالله ابن الخطیب (م ۷۷۶)، در الاحاطه فی اخبار غرناطه (۳/۲۶۴ ـ ۲۶۶) از یکی از نوادگان شمر که به اندلس آمده و مناصبی بدست آورده یاد می کند. نام او صمیل بن حاتم بن عمر بن جذع بن شمر بن ذی الجوشن ضبابی کلبی است.
عصراسلام: این شخص متوفای ۱۴۲ هجری است و شرح حالش در الحلة السیراء (۱/۶۷) و «تاریخ افتتاح الاندلس» (ص ۴۴ ـ ۴۶، ۵۱، ۵۹ ـ ۶۱) و منابع دیگر آمده است. ابن الخطیب از کتاب «الخزائنی» درباره وی می‌گوید: جد او یکی از کشندگان حسین بن علی است، کسی که سر حسین علی را برای یزید بن معاویه آورد. وقتی مختار به خوانخواهی حسین برخاست، شمر گریخت، به شام آمد و در آنجا در جاه و جلال زیست!

 این صمیل همراه کلثوم بن عیاض برای نبرد به مغرب رفت، وارد اندلس شد و در سپاه مقدمه همراه بلج بن بشر قشیری بود. ابن الخطیب می افزاید: ابن حیان، مطالب کتاب «الخزائنی» را (در باره سرنوشت شمر) قبول ندارد، و در کتاب «بهجة الانفس و روضة الانس» نوشته است: صمیل بن حاتم، کسی است که جدش شمر از اهالی کوفه و قاتل حسین بود. 

مختار او را گرفت و کشت، خانه‌اش را منهدم کرد، و فرزندانش از کوفه رفتند. این صمیل در اندلس، شأنی داشت و در سخا و بزرگی بر همراهانش برتری یافت. آنگاه اخباری از وی نقل می کند، و این که پیش از روی کار آمدن عبدالرحمن بن معاویه اموی او وزارت یوسف بن عبدالرحمن فهری داشت. 

مدتی هم میان او و عبدالرحمن بن معاویه (بنیانگذار دولت اموی در اندلس)، روابط خوب نبود، تا این که بار دیگر در قرطبه به وی پیوست، و هر جمعه به دیدار امیر اموی می‌شتافت. [عجالتا این خبری است که از یکی از اعقاب شمر داریم].


رسول جعفریان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها