کد خبر: ۱۹۰۲۹
تاریخ انتشار: ۳۰ مرداد ۱۳۹۹ - ۰۱:۳۲-20 August 2020
«عبدالله گوران» را پدر شعر نوی کُردی می دانند. مقام او در شعر کُردی قابل مقایسه با مقام «نیمایوشیج» در شعر فارسی است
. علاوه بر این‌، «گوران» نویسنده و متتقدی چیره‌دست نیز بود. او از چهره‌های مطرح  و مهم «چپ ِ عراقی» و از طرفداران فعّال حزب کمونیست بود، بارها به کنگره‌های جهانی شعر و ادبیات مقاومت دعوت شد و در واقع از مدرن‌ترین آدم‌های عراق و کردستان و ادبیات ِ کُردی بود.
۲
امّا همین پدر شعر نوی کُرد، شعر بسیار معروفی در ستایش «درویش عبدالله» (پیرمرد ِ «شمشال-زن» ِ همشهری خودش) دارد. «شمشال» نوعی ساز بادی ِ فلزی کُردی است که مشخصّاً مخصوص کردستان است، به صورت «تکی» نواخته می‌شود و با آن نواهای فولکلوریک و اغلب غمناک می‌نوازند.

«گوران» در این شعر خطاب به «درویش عبدالله» می‌گوید « بس که سر و صدای موسیقی غربی شنیده‌ام، «مزاج ِ کُردی»‌ام به هم ریخته و دلم می‌خواهد فطعه‌ای موسیقی کُردی گوش کنم که سراسر حُزن و ماتم باشد. ای درویش عبدالله تو نزد من بسیار عزیزتر و خواستنی‌تر از «بتهوون»‌هستی! پس قربانت بروم بیا و با آن «های های» کُردی، امواج ذوق ِ ملّی من را به تلاطم بیاور»!
۳
خوب! این دیگر مشکل ِ «گوران» نیست. مشکل ِ «درویش عبدالله» و «بتهوون» هم نیست.
 مشکل ِ موسیقی سنّتی هم نیست. مشکل ِ شعر سنتی یا مدرن هم نیست. به تنهایی مشکل ِ جغرافیا یا تاریخ هم نیست. من فکر می‌کنم مشکل ِ تفاوت ِ عظیم شعور و سطح فرهنگ و عقلانیّتی است که در طول هزاران سال گذار ِ تاریخی ِ نسل‌ها و تمدن‌ها شکل گرفته و چنان در تار و پود ِ جغرافیاها تنیده که اگر هم ابدی نشده باشد، دست کم صدها و شاید هزارها سال دیگر دوام خواهد آورد و تاثیر هولناکش را نه فقط در موسیقی و هنر،‌ بلکه در همه‌ی ساحت‌های وجود ِ ما در سیاست و حاکمیّت واخلاق و فرهنگ بر جای گذاشته است.

خالد رسول پور 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان