کد خبر: ۱۸۹۴۴
تاریخ انتشار: ۲۷ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۵:۰۴-17 August 2020
آمريكا برای پيشبرد سياست يكجانبه خود عليه ‎ايران و ‎برجام بر چند موضوع تكيه می‌كند:‏
عصراسلام: الف-‎ قطعنامه ‎٢٢٣١ سندی مستقل از ‎برجام است و بدليل عضويت آمريكا در ‎شورای امنیت برغم خروج از توافق هسته‌ای اين كشور می‌تواند با توسل به اين قطعنامه اسنپ بك را فعال كند.‏

ب- در ‎قطعنامه ۲۲۳۱ از لفظ (participant states) دولت‌های مشاركت كننده يا شركت كننده در برجام به جای (members of JCPOA) اعضای ‎برجام استفاده شده است و ‎امريكا آمريكا هم يكی از دولت‌های مشاركت كننده در برجام بوده است.‏با در نظر گرفتن اين مفروضات واشنگتن با تكيه بر بندهای ٩ تا ١٢ قطعنامه ٢٢٣١ كه ذيل بند ۴۱ ‎منشورملل متحد تعريف شده است، وارد فاز فعال سازی بند ‎اسنپ بک می‌شود.

اما چگونه؟

‏١-آمريكا بر اساس بند ١١قعطنامه به عنوان دولت مشاركت كننده در ‎برجام اخطار و گزارش هشدار آميز (notification) خود در مورد عدم اجراي قابل توجه تعهدات برجامي را به ‎شورای امنیت ارايه مي دهد.‏اعضاي ‎شورای امنیت از زمان دريافت اين گزارش ١٠ روز فرصت خواهند داشت در مورد راي به پيش نويس يك قطعنامه تصميم گيري كنند.

در اين بازه زمانی ممكن است روسيه،چين و اروپا نوتيفيكيشنی در مقابل ارايه دهند كه آمريكا بدليل خروج از ‎برجام نمي تواند مدعايي در اين زمينه داشته باشد و...‏و پيش از ايران ناقض ‎برجام بوده است.آمريكا در اينجا مي خواهد دست به يك اقدام جديد حقوقي بزند تا نوتيفيكيشن اين كشورها را خنثي كند.

با توجه به اينكه اين شكايت ‎روسيه ،‎چين و ‎اروپا نوعي تفسير جديد از قطعنامه ٢٢٣١ است و بر عدم مشاركت آمريكا نه عضويت تاكيد دارد، در قالب نوتيفيكيشن قابل پيگيري نيست و بايد بصورت پيش نويس ‎قطعنامه ارايه شود.برداشت ‎آمريكا اين است كه اگر اين روند را محقق سازد،قادر خواهد بود قطعنامه مشترك اين سه قدرت جهاني را ‎وتو كند.

‏٢- اگر اعضا پس از ١٠ روز در ارتباط با راي گيري در مورد پيش نويس ‎قطعنامه تنظيم شده بر اساس نوتيفيكيشن آمريكا به تفاهم نرسند،آن هنگام رييس ‎شورای امنیت موظف به ارايه يك پيش نويس قطعنامه جهت رای گيری است.اعضا تا ٣٠روز فرصت خواهند داشت اين پيش نويس را به رای بگذارند.

‏٣- بر اساس بند ١٢ قطعنامه ٢٢٣١ در صورت عدم موفقيت در زمينه راي به ‎قطعنامه پيشنهادي در اجراي بندهاي ٧ و ١١ قطعنامه در شامگاه سي امين روز به وقت گرينويچ از زمان دريافت نوتيفيكيشن آمريكا به ‎شورای امنیت ،تمام قطعنامه‌های تحريمی قبل از قطعنامه ٢٢٣١ دوباره بازخواهد گشت.‏

اما اين پروسه طراحی شده توسط ‎واشنگتن با مخالفت شديد قدرت‌های جهانی روبرو خواهد شد. اما چرا؟‏

الف- تفسير ‎روسيه،‎ چين و ‎اروپا از واژه مشاركت كننده يا شركت كننده در برجام همان عضويت است و به همين دليل تاكيد می‌كند كه ‎آمريكا بدليل خروج از ‎برجام ديگر عضو اين معاهده بين المللی نيست و به همين دليل نمی‌تواند از مفاد آن استفاده كند‏.

ب- قطعنامه ‎شورای امنیت سند مستقلي از ‎برجام نيست بلكه مكمل آن است و كشوری كه از يكی از اين دو سند خارج شده است نمی‌تواند از سند مكمل عليه سند ديگر استفاده كند.‏

نتيجه:

در دو هفته آينده شاهد يكی از سهمگين‌ترين نبردهای سياسی و ديپلماتيك ميان قدرت‌های بزرگ در ‎شورای امنیت خواهيم بود؛ نبردی كه از زمان پايان جنگ جهانی دوم بدين سو بی‌سابقه است‏ و می‌تواند اعتبار شورای امنيت را به عنوان نهادی تصميم گير در مناقشات بين المللی بطور جدی زير سوال ببرد. همين اتفاق می‌تواند نشانه‌ای از دگرديسی عميق در نظام بين الملل باشد.‏

اختلاف و شكاف ميان قدرت‌های بزرگ در زمينه ‎اسنپ بک آنچنان حدت و شدت دارد كه حتي مي توان تصور كرد درصورت پيشبرد پروژه واشنگتن در فردای سی امين روز حداقل ‎روسيه و ‎چين به مفاد قطعنامه‌های پيشين شورای امنيت در مورد ايران تن ندهند.‏ يعنی از نظر آمريكا، ايران ذيل فصل هفتم منشور ملل تعريف شود و از نظر ساير قدرت‌های جهان همچنان مناسبات برامده از ‎قطعنامه ٢٢٣١ ساری و جاری باشد.

در اين صورت خود تصور كنيد آيا از اعتبار ‎شورای امنیت چيزی باقی خواهد ماند؟‏شاید برای جلوگیری از بروز همین فاجعه همچنان روزنه ای برای مصالحه و آتش بس میان ‎قدرت‌های بزرگ وجود داشته باشد.

هادی خسروشاهین
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها