کد خبر: ۱۸۵۱۷
تاریخ انتشار: ۱۰ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۲:۵۸-31 July 2020
دنبلان به بیضه گوسفند یا گاو گفته می‌شود. دنبلان غده‌ای سفید و پر چربی است که وزن آن به ۱۰۰ گرم می‌رسد. در خاورمیانه و کشورهای مدیترانه‌ای دنبلان را به عنوان خوراک تهیه می‌کنند. در کشورهای دیگر دنبلان گاو پرطرفدار است.
خوردن دنبلان از نظر شرعی حرام است و از نظر پزشکی هیچ گونه خاصیت دارویی در زمینه ای که شما انتظار دارید، ندارد (برخلاف آنچه در بین مردم رایج است) یعنی با خوردن دنبلان، کلیه مواد آندروژنی تشکیل دهنده آن در معده و روده هضم و به مولکول های ساده اولیه شکسته می شود و سپس وارد خون می شود و مانند سایر مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرد. به علاوه دارای مواد زائد و آنتی ژن هایی است که به صورت عامل محرک و بیماری زا می تواند در بدن عمل کند و عوارضی را به دنبال داشته باشد که به صورت دقیق و علمی مورد شناسایی قرار نگرفته است.

این را بدانید که اگر دنبلان از نظر پزشکی مفید بود در دنیای غرب پیش از من و شما به آن روی آورده و در کتب مرجع پزشکی از آن به عنوان یک داروی موثر نام می بردند. در حالی که در کتب پزشکی هیچ اثری از استفاده این ماده به عنوان دارو وجود ندارد.

منبع: سایت دکتر رُهام صادقی


دین اسلام ۱۵ جزء از اندامها و ضمائم حیوان حلال گوشت را حرام دانسته است که عبارتند از:خون ، فضله ، آلت نری ، آلت مادگی «فَرْج» ، بچه‌دان ، غُدَد که آن را «دشول» مى‌گویند ، تخم که آن را «دنبلان» مى‌گویند ، هیپوفیز ، مغز حرام که در میان تیرۀ پشت بوده و به آن «نخاع» می‌گویند ، پى که در دو طرف تیرۀ پشت است ، زهره‌دان ، طحال ، مثانه ، حدقه یا عدسی چشم ، چیزى که در میان سُم است و به آن ذات الاشاجع مى‌گویند.
 

با بررسی دقیق این اندامها و ضمائم از نظر بهداشتی،مشخص می گردد که در تحریم این موارد،جهت بهداشتی قضیه مورد توجه قرار گرفته است که با گذشت زمان و پیشرفتهای علمی نیز بیشتر مشخص می شود.

۱- مضر بودن بیضه ها و رحم از نظر خطر انتقال بیماری "بروسلوز” ،اختلالات هورمونی و جنسی ایجاد شده در اثر مصرف بیضه، خطر وجود عامل بیماری سیاه زخم در طحال و مخاطره آمیز بودن مصرف غدد لنفاوی به دلیل خطر وجود تمامی عوامل بیماری زای بدن حیوان در آنها، مثالهایی از این دست می باشد.

۲- در مورد طحال به طور خاص باید گفت این عضو،هدف عوامل بیماری زای مختلف از جمله انگلهای خونی،شاربن یا سیاه زخم،ضایعات سلی،تیلریوز، بابزیوز، …می باشد. با وجود اینکه عوامل بیماری زا در طحال از بین برده می شوند، ولی بعضی از میکروبها بعد از نابود شدن،از خود ترشّحات سمی یا مواد مضر برجای می گذارند که در صورت مصرف خوراکی طحال،این سموم می توانند در سیستم ایمنی بدن اختلال ایجاد نمایند.به عبارت دیگر طحال قبرستان سلولهای خونی و سموم دیگر بوده و از این نظر جزء اجزاء حرام حیوانات می باشد.

۳- اعضا و غدد جنسی و غیرجنسی : ازجمله مواردی که مصرف خوراکی شان در حیوان حلال گوشت حرام است،اعضای جنسی و غدد جنسی و غیر جنسی در حیوان می باشد. مصرف خود غده تولید کننده هورمون، قابل دفاع نیست و هیچ مقام علمی نیز مصرف خوراکی آنها را تایید ننموده است.

غدد هیپوفیز که در رساله های عملیه به عنوان «نخودی مغز» نامیده شده اند،از اجزای حرام لاشه های حلال گوشت محسوب می گردند.این غده در مباحث فیزیولوژیک بطور مستقیم یا به شکل «فیدبک» و تنظیمی منشأ تولید بسیاری از هورمونهای جنسی می باشد که در اثر مصرف این غده، پروتئینهای حیاتی موجود در مغز انسان،به عنوان رسپتورهای استروئیدی عمل نموده،واکنش متقابلی از خود بروز می دهند. بنابراین،خوردن اندامها و غدد جنسی نر و ماده در دامهای حلال گوشت آشفتگی های متعددی را در بدن انسان به وجود می آورد. همچنین خوردن غدد جنسی ماده که مولّد هورمون استروژن می باشند، سیکل های ماهیانه را بر هم می زند و خونریزی رحمی در زنان یائسه، خطر بروز سرطان رحم و سینه را افزایش می دهد. بلوغ زودرس با سیکل های نامنظم در دختران نیز از عوارضی است که در بحث مصرف گوشتهای آلوده به هورمون مطرح می باشد. سردردهای میگرنی، افزایش فشار خون و دهها عارضه دیگر که برای افزایش کنترل نشده استروژن در بدن ذکر گردیده است و به علاوه موارد فوق الذکر،برای اثبات مضرات خوردن غدد جنسی ماده کافی به نظر می رسد. در میان عوارض منفی مصرف غدد جنسی نر که حاوی «تستوسترون »می باشد،می توان به این موارد اشاره نمود : هیرسوتیسم (پرمویی)، تأخیر در بروز علائم جنسی زنانه، سرطان پروستات، اختلالات متابولیک، افزایش فشار خون، مشکلات گوارشی و دهها عارضه دیگر
 

عیاشی نقل کرده است که یکی از اصحاب امام صادق(ع) از ایشان پرسید: فدایت شوم! برای چه خداوند مردار و خون و گوشت خوک را حرام نموده است؟ فرمود: خداوند تبارک و تعالی چیزی را حرام ننموده و یا چیزهائی را حلال نکرده است، مگر برای حفظ مصالح خود مردم و بندگان، نه آنکه بنا به میل و علاقه خود بعضی چیزها را حلال نموه و بر اثر بی میلی و بی علاقگی چیزهائی را حرام کرده باشد. خداوندی که خالق بندگان است، می داند چه چیزهائی بدن آنها را قوام می بخشد و جسم و تن آنها را اصلاح می کند، پس آنها را حلال فرموده است و آنچه را که به انسان ضرر می رساند، از راه لطف و تفضّل حرام و نهی نموده، ولی در حالت اضطرار و وقتی که دسترسی به چیزی نباشد، به اندازهای که (شخص) تلف نشود، (استفاده از حرام را)مباح فرموده است تا مختصری مصرف کند و نه زیادتر. اما گوشت مردار که حرام شده است اگر کسی آن را بخورد، بدنش را ضعیف و ناتوان و قوای بدنی اش سست و نسلش منقطع می شود و به مرگ ناگهانی و سکته می میرد.

. خداوند در قرآن می فرماید: "وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِث"؛  ‏ و (پیامبر) چیزهاى پاکیزه را بر آنها حلال مى‏کند و چیزهاى ناپاک (خبائث) را حرام‏.

ظاهر این است که منظور از خبث در آیه شریفه چیزی است که واقعاّ پلید و زشت باشد که شارع آن را بیان نموده است، نه هر چیزی که طبع از آن تنفر داشته باشد؛چون طبع انسان بر اساس زمان و مکان و محیط فرق می کند. [ 

احادیثی از معصومین (ع) وارد شده است که دنبلان از خبائث است.  

2. مرحوم صدوق (ره) در باب سیصد و پنجاه و هفتم از علل الشرایع سرّ حرام بودن تناول طحال و بیضتین را چنین می فرماید: محمّد بزنطى، از ابان بن عثمان نقل کرده که وى گفت: محضر مبارک حضرت امام صادق (ع) عرض کردم: چگونه تناول طحال (سپرز) حرام گشته با این که از ذبیحه محسوب مى‏شود؟ حضرت فرمودند: قوچى از ثبیر (کوهى است در مکّه) بر جناب ابراهیم (ع) فرود آمد تا آن حضرت ذبحش نماید، ابلیس نزد آن جناب آمد و عرض کرد: نصیب من را از این قوچ بده. ابراهیم (ع) فرمود: تو چه نصیبى در این دارى با این که قربانى پروردگارم و فداء براى فرزندم مى‏باشد. خداوند متعال به آن حضرت وحى فرمود: او در این قوچ نصیبى دارد و آن طحال حیوان مى‏باشد؛ زیرا طحال مرکز تجمّع خون است و بیضتین نیز حرام است؛ زیرا مکان نکاح و جماع بوده و مجراى نطفه مى‏باشد، ابراهیم طحال و بیضتین را به ابلیس دادند.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان