کد خبر: ۱۸۴۷۲
تاریخ انتشار: ۰۸ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۳:۵۹-29 July 2020
در این روزها با انتخاب رئیس دیوان‌ محاسبات، کشمکش‌هایی رخ داد که نه تازه‌اند و نه کهنه خواهند شد! اما از چند نکته دیگر باید تعجب کرد.
اول از کسانی که نظام را قبول ندارند یا انتخابات و مجلس را فرمایشی می‌دانند و از اساس دیوان محاسبات را "دیوان مناسبات" می‌شناسند با این حال باز از این رفتارهای مجلس شگفت زده می‌شوند. من از شگفت این گروه در شگفتم.

دوم از معترضانی که نظام، مجلس‌ و انتخابات را قبول دارند و باز به این انتخاب معترضند!.اینان اگر فیلم " قضیه شکل اول شکل دوم" ساخته ’عباس کیا رستمی را ندیده‌اند، حتماً سخنان آقای علم‌الهدی امام‌جمعه محترم مشهد را در باره اهمیت حفظ وحدت اصول‌گرایان، گوش‌‌ کنند و یا مطالب جناب آقای مصباح را در باره جایگاه قانون بخوانند تا معنا و مبنای حرکت‌های جمعی را بشناسند و این قدر "صف را به هم نزنند"(!)

سوم از مغالطه تازه‌‌ای که از دهان آقای قالیباف (فرمانده محبوب ما در زمان جنگ) برآمد که در حد اختراع یک مکتب جدید اهمیت دارد. او در باره کسی که شرایط انتخابش را زیرسوال برده‌اند گفت: "هرچه بود گذشت و از امروز عمل شما مهم است"(!)

چه دفاع غلطی! مگر پرسش‌ها در باره "گذشته فردی او بود که قاعده "جبّ" در باره او جاری کنید و بگویید هرچه بود گذشت؟ اصلاً مگر سخن در باره "گذشته" او است؟ شبهه اصلی در باره‌ مقدمات کنونی و شرایط احراز فعلی او است. در جامعه ای که مردم را به‌خاطر گذشته‌هایشان رد صلاحیت‌ می‌کنند، آقای قالی‌باف می‌گوید: "هرچه بود گذشت" بلکه فراتر‌ می‌رود و عملکرد احتمالی آینده یک‌شخص را برای حال و گدشته او پیش فروش" می کند! 

چه پیشرفت شگرفی؟! تاکنون گفته می‌شد "گذشته" ملاک نیست. اما این روزها ظاهراً حال‌کنونی هم ملاک نیست بلکه "آینده" ملاک است! آن هم آینده( احتمالی و نسیه) که همین اکنون گذشته و حال را بهبود می بخشد! این مشاغبه به طور وحشتناکی حیرت آور است.
"شکست عهد من و گفت هرچه بود گذشت
به گریه گفتمش آری ولی چه زود گذشت"

 سید زین‌العابدین صفوی
 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها