کد خبر: ۱۸۳۱۰
تاریخ انتشار: ۰۲ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۴:۰۹-23 July 2020
در واقع قطعی‌ترین راه درمان و مقابله با ویروس کرونا مانند سایر بیماری‌های ویروسی، استفاده از واکسن مختص آن می‌باشد که در زمان حاضر هیچ‌گونه واکسنی برای ویروس کووید-۱۹ ساخته نشده است.
عصراسلام: از ابتدای شیوع کرونا صحبت‌های زیادی در خصوص درمان قطعی و دارویی ویروس کرونا در شبکه‌های اجتماعی و اخبار، دست به دست می‌چرخد یک روز استفاده از روغن بنفشه و روز دیگر دگزامتازون تیتر رسانه‌ها می‌شود.

تاکنون در کشورهای مختلف از داروها و روش‌های درمانی متعددی برای کنترل پیشرفت این ویروس در بدن و بهبود علائم آن، استفاده کرده‌اند اما باید توجه داشت هر دارویی برای چه سطحی از بیماری و چه‌کسانی استفاده می‌شود.

هیدروکسی کلروکین، دشمن ویروس کرونا یا بلای جان بیماران؟

از آغاز همه‌گیری ویروس کرونا، اسم این دارو بر زبان خیلی از مردم دنیا به‌عنوان دارویی مؤثر برای کووید-۱۹ افتاد، این دارو از گذشته‌های بسیار دور برای پیشگیری و درمان مالاریا استفاده می‌شود؛ همچنین از این دارو برای درمان روماتیسم مفصلی و بیماری لوپوس استفاده می‌شود.

هیدروکسی کلروکین دارویی است که به منظور درمان انواع معینی از مالاریا (مالاریای حساس به کلروکین) به کار می‌رود؛ از دیگر کاربردهای این دارو می‌توان به درمان روماتیسم مفصلی، لوپوس اریتماتوس، و porphyria cutanea tarda اشاره نمود. این دارو معمولا به شکل قرص خوراکی موجود است. 

با شیوع بیماری کروناویروس (COVID-19) هیدروکسی کلروکین به عنوان یک آزمایش تجربی برای این بیماری مورد استفاده قرار گرفت. البته در یک پژوهش علمی در آمریکا که در تاریخ ۲ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۹ برروی پرونده پزشکی ۳۶۸ بیمار در بیمارستان‌های ارتشی انجام شد نشان داد ۲۸ درصد بیماران کرونایی تحت تجویز هیدروکسی کلروکین درگذشته‌اند. این در حالی است که آمار مرگ نزد آن دسته از مبتلایان که تحت این دارو قرار نداشتند، تنها ۱۱ درصد بود. این پژوهش هم‌چنین روشن کرد که هیدروکسی کلروکین، موجب نشده که نیاز بیماران به دستگاه کمک تنفسی، کمتر از سایرین باشد. (دویچه وله)

در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۳۹۹ سه نفر از محققانی که روی مقاله‌ای علمی که در آن نسبت به ضررهای مصرف هیدروکسی کلروکین برای درمان کرونا هشدار داده شده بود، کار کرده بودند به منتقدان گفتند که قادر نیستند صحت ادعاهای خود را اثبات کنند چرا که شرکت سرجیفیر که سفارش دهنده این تحقیق بود اجازه تحقیق مستقل درباره داده‌های مورد استناد این پژوهش را نمی‌دهد. 

در پی انتشار این خبر مجله معتبر علمی لنست مقاله مذکور را حذف کرد. سازمان جهانی بهداشت هم که بر اساس همین تحقیق مطالعه بر روی فواید این دارو را متوقف کرده بود از سرگیری دوباره آن خبر داد. این مقاله که اکنون صحت آن زیر سوال رفته، مدعی شده بود که نتیجه این تحقیق نشان داده که هیدروکسی کلروکین هیچ فایده‌ای برای بیماران کووید-۱۹ نداشته و حتی خطر بروز عوارضی چون آریتمی ضربان قلب و مرگ را بالا می‌برد. ( «حذف مقاله‌ای که از مضرات هیدروکسی کلروکین برای درمان کرونا هشدار داده بود. بی‌بی‌سی)

در بسیاری از تحقیقات این دارو از پیشرفت و تکثیر بیشتر ویروس در بدن افراد بیمار جلوگیری کرده است، هرچند در برخی از کشورها مصرف این دارو توصیه نمی‌شود چراکه دارای عوارض زیادی نظیر اسهال، تهوع و اختلالات گوارشی و بینایی می‌باشد.

از عوارض جانبی این دارو میتوان به اختلالات بینایی (که در صورت پیشرفت پایدار میماند)، سرگیجه، اختلالات خونی، آلوپسی، راش پوستی، تغییر رنگ پوست، حساسیت به نور، کم خونی، سرکوب مغز استخوان، سرکوب کبد، ضعف عضلانی، تهوع خفیف و درد معده (گاها همراه با اسهال خفیف است)، کرامپ شکم، اسهال، مشکلات قلبی، کاهش اشتها، سردرد، حالت تهوع و استفراغ اشاره نمود.

به علت عوارض جانبی ذکر شده و احتمال بوجود آمدن عوارض جسمی پایدار، توصیه میشود افراد از مصرف خودسرانه این دارو خودداری کنند.

به گزارش پایگاه خبری ساینس‌دیلی، لوپیناویر دارویی است که برای درمان HIV ساخته شده و هیدروکسی کلروکین در درمان مالاریا و روماتیسم کاربرد دارد. تا این اواخر هر دو دارو به عنوان ابزاری برای مقابله با ویروس کرونا مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

این تحقیقات روی ۹۲ بیمار مبتلا به کووید ۱۹ انجام و مشخص شد، میزان لوپیناویر در پلاسمای بیماران تحت درمان با این دارو ۲ تا ۳ برابر بیماران مبتلا به HIV است اما میزان هیدروکسی کلروکین در محدوده عادی قرار دارد. بین میان نشانگرهای التهاب در خون بیمار و میزان لوپیناویر در پلاسما ارتباط قابل توجهی مشاهده می‌شود. وقتی التهاب با استفاده از داروی مهارکننده توسیلیزومب کنترل می‌شود، ‌میزان لوپیناویر در پلاسما به میزان قابل توجهی کمتر از زمانی است که از داروی توسیلیزومب استفاده نمی‌شود. در نهایت محققان به این جمع‌بندی رسیدند که آنزیم های متابولیسم دارو در اثر التهاب سیستمی، مهار می‌شوند و به همین علت اثربخشی داروها کاهش می‌یابد.

علاوه بر این، با بررسی میزان تجمع دو داروی مورد مطالعه در ریه بیماران مبتلا به کووید ۱۹ مشخص شد تجمع این داروها در ریه به میزان لازم برای مقابله با ویروس کرونا نیست.

سازمان جهانی بهداشت با قطع تجویز هیدروکسی کلروکین و لوپیناویر برای بیماران مبتلا به کووید ۱۹ موافقت کرد. به اعتقاد محققان، نتایج این تحقیقات، تصمیم سازمان جهانی بهداشت را بر اساس مستندات و دلایل علمی توجیه می‌کند.

ویروس کرونا موسوم به «کووید ۱۹»  اواسط ماه دسامبر (۲۴ آذر) در شهر ووهان واقع در مرکز چین گزارش شد، ابتدا از این بیماری به عنوان ذات الریه نام برده می شد، اما کمیسیون ملی بهداشت چین در ۳۰ دسامبر سال ۲۰۱۹ (۹ دی ماه ۹۸) به صورت رسمی شیوع این ویروس را در چین اعلام کرد.

تدروس آدهانوم مدیر کل سازمان جهانی بهداشت چهارشنبه ۲۱ اسفندماه ۹۸ در کنفرانسی خبری تاکید کرد که اگرچه واژه «همه‌گیر» (pandemic) به دلیل حساسیتی که دارد نباید بدون دقت مورد استفاده قرار گیرد، اما ارزیابی‌های این سازمان ویروس کرونا را «همه‌گیر جهانی» شناسایی و اعلام می‌کند. در حال حاضر بسیاری از کشورها درگیری این بیماری هستند.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Antimicrobial Agents and Chemotherapy منتشر شده است.


ایرنا
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان