کد خبر: ۱۷۹۷۲
تاریخ انتشار: ۱۸ تير ۱۳۹۹ - ۱۰:۱۹-08 July 2020
واژه سنسكريت "داگدا" معادل اصطلاح نجومي "احتراق" (سوختن) به كار مي رود. وقتي سياره اي در اتصال خورشيد قرار بگيرد، آن را محترق مي گويند.
عصراسلام: داگدا (dagdha) از ریشه - dag  به معني آتش گرفتن و سوختن است. از همين ريشه واژه "داغ" را در زبان فارسي داريم. داغ با همين ژرفساخت معنايي كاربردهاي ديگري هم در زبان ما دارد:

داغ به معني نشان و اثر: در روزگاران پيش از اين بر برده ها و حيوانات با عمودي آتشين نشان و علامت مي گذاشتند.

داغ كسي را ديدن كنايه از مرگ است و از ژرفاي رنج و اندوهي حكايت دارد كه جان نزديكان متوفي را مي سوزاند.

در ايّام پيشين ،آخرين درمان عفونت حاد زخم ها، داغ گذاشتن بر روي آنها بوده است.

خوب است دانستن اين كه واژه "دخمه" هم با داغ هم ريشه است. دخمه گورخانه زرتشتيان بوده است .بر مبناي ريشه واژه، محلي است كه مردگان را مي سوزاندند؛ اما زرتشتيان به سبب آنكه جسد را ناپاك مي شمرده اند و آتش را مقدس، از سوزاندن جسد دوري مي جسته اند. اين تناقض از كجاست؟

واژه "دخمه" يادگار آن زمانيست كه قوم هندوايراني از هم جدا نشده بودند. اين رسم باستاني سوزاندن مردگان هنوز در هندوستان رايج است.



بن مايه: فرهنگ ريشه شناختي زبان فارسي، دكتر حسن دوست
برهان قاطع، به كوشش دكتر معين
کانال بیدخت
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان