کد خبر: ۱۷۶۸۵
تاریخ انتشار: ۰۶ تير ۱۳۹۹ - ۱۵:۲۵-26 June 2020
کمیسیون‌های تخصصی مجلس یازدهم، ۲۴ روز پس از شروع به کار مجلس در یکشنبه ۱ تیرماه تشکیل جلسه دادند.
عصراسلام: در این فاصله بسیاری از ناآگاهی جامعه سوءاستفاده کردند و دربارۀ تصویب فلان طرح عجیب خبرپراکنی کردند یا می‌پرسیدند چرا زودتر بهمان طرح را تصویب نمی‌کنید؟ این در حالی است که تا کمیسیون تشکیل نشود و مصوبه‌ای نداشته باشد، نوبت صحن علنی نمی‌رسد. البته سه هفته فاصله افتادن میان شروع مجلس و شروع کمیسیون‌ها بسیار رنج‌آور بود، به‌علاوه که هفتۀ اول تیرماه نیز برای سرکشی به حوزه‌های انتخابیه تعیین شد و عملاً اولین جلسات مؤثر کمیسیون‌ها دقیقاً یک‌ماه پس از تشکیل مجلس شروع خواهد شد (هرچند ما در کمیسیون اقتصادی چند جلسۀ جدی داشتیم). 

با توجه به این‌که جامعه و اقتصاد ما در شرایط خطیری قرار دارد، به اتفاق جمعی از نمایندگان جوان تلاش کردیم هفتۀ آتی هم هفتۀ کار کمیسیون‌ها باشد، اما در رأی‌گیری غیرعلنی صحن در روز ۳ تیرماه، با ۵ رأی کمتر، ناکام شدیم! منطقه‌گرایی و متمرکزنبودن در بهارستان برای قانون‌گذاری و نظارت، آفت گذشته و حال مجالس است و اگر فکری نکنیم، آفت آینده هم خواهد بود.

بخشی از طولانی‌شدن فاصلۀ شروع کمیسیون‌ها به آئین‌نامۀ جدید داخلی مجلس برمی‌گشت که به‌جای سازوکار لابی، معیارهایی برای رفتن هر نماینده به کمیسیون‌های تخصصی وضع شده بود و بخش دیگری از مسئله به درخواست‌های خلاف قانون و فشار به هیأت رئیسۀ مجلس برای تغییر کمیسیون برخی نمایندگان برمی‌گشت. مشابه مجالس قبل، متأسفانه گاه کسانی‌که برای ریاست کمیسیون خاصی تلاش می‌نمودند، با نمایندگان موافق خود صحبت می‌کردند تا با تغییر کمیسیون، به کمیسیون الف بیایند و به ایشان رأی دهند. این آفت البته کمتر از دوره‌های قبل بود که هیچ ضابطه‌ای برای عضویت در کمیسیون‌ها وجود نداشت.

با تعیین اعضای کمیسیون‌ها، اولین دستور جلسه، انتخاب هیأت رئیسۀ کمیسیون در ۱ تیرماه بود. برخی هیأت رئیسه‌ها با تراز بسیار خوبی تشکیل شدند، اما در برخی کمیسیون‌های دیگر، به‌دلیل پایبندنبودن به شایسته‌سالاری، اتفاقات بدی رخ داد:

گاه فرد شایسته‌تر فقط به‌خاطر این‌که کمتر اهل خواهش، مذاکره و راه‌آمدن با درخواست‌های اعضای کمیسیون بود، مورد اقبال قرار نگرفت. گاه توصیه‌های بیرونی -چه از محل دستگاه‌های اجرایی و چه اشخاص سیاسی کشوری- برخی نمایندگان را مایل کرد به فردی رأی دهند که شایسته‌ترین نبود. تقابل تهرانی- شهرستانی که متأسفانه طرفداران زیادی در بین نمایندگان دارد نیز عامل دیگری به حساب می‌آمد. تعارفات، رفتار غیرصادقانه و شجاع‌نبودن برخی از ما نمایندگان نیز موجب می‌شد تا آخرین لحظه، رأی افراد برای ریاست کمیسیون محل تردید باشد که خود، امکان مذاکره تا ثانیۀ آخر را فراهم می‌کرد.

ثمرۀ تمام فرایندهای معیوب فوق، موجب شد برخی از چهره‌های شایستۀ مجلس، در هیأت رئیسۀ کمیسیون‌های تخصصی جایگاهی پیدا نکنند و طبعاً این مسیر با مجلس قوی، ناسازگار است. نکتۀ جالب این بود که در برخی کمیسیون‌ها یک عرف ضد شایسته‌سالاری (نه حکم قانونی) وجود دارد: اعضای هیأت رئیسۀ کمیسیون، دیگر برای عضویت در شوراهای عالی (که کمیسیون در آن‌ها عضو ناظر دارد) کاندیدا نشوند تا جایگاه‌ها بین همۀ اعضا توزیع شود. این عرف از جهت مشارکت‌گیری بسیار خوب است، اما مشروط بر این‌که ضابطۀ حداقلی و استانداردی نیز برای عضویت در شوراهای عالی وجود داشته باشد که متأسفانه ندارد. در نتیجه ممکن است نمایندۀ ناظر مجلس در فلان شورای عالی کشور، فاقد تخصص لازم باشد و در نتیجه احتمالاً اثربخشی زیادی نیز نخواهد داشت. این نکته هم به مجلس قوی منجر نمی‌شود.

اگر برای این عیوب تدبیری نشود، ۳ بار دیگر تا پایان مجلس یازدهم شاهد تکرار فرایندهای فوق خواهیم بود. کمیسیون آئین‌نامۀ داخلی مجلس و هیأت رئیسه بیشترین نقش را در اصلاح دارند. با آن‌که عضو کمیسیون آئین نامۀ داخلی مجلس نیستم، اما در جهت رفع این عیوب، برای جلسات آن کمیسیون وقت خواهم گذاشت إن‌شاءالله.


احسان خاندوزی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان