کد خبر: ۱۷۶۸۴
تاریخ انتشار: ۰۶ تير ۱۳۹۹ - ۱۵:۰۸-26 June 2020
زمانی که از سیاست های دولتی انتقاد می کنیم نباید فقط خودمان را به دولت به معنای قوه مجریه محدود کنیم، زیرا همه قدرت در دست قوه مجریه نیست.
عصراسلام: به عنوان مثال بانک مرکزی در دولتهای نهم و دهم با نهادهایی که مجوز موسسات اعتباری را می دادند مخالف بود. اما این مجوزها صادر میشد. نیروی انتظامی و اداره های تعاون مجوز موسسات اعتباری را صادر کردند و کنترل این مجوزها از دست دولت خارج بود.

این موسسات مانند قارچ روییدند و جریان تورمی را ایجاد کردند. در اینجا نمی توان گفت که دولت به عنوان قوه مجریه تنها مقصر بوده است. اگرچه مسوولیت اصلی دست دولت است، به عنوان مثال بانک مرکزی باید صراحتا جلوی مجوزهای موسسات اعتباری را می گرفت و جلوی فشارهایی که از نهادهای دیگر وارد میشد می ایستاد و این مسائل را برای مردم توضیح میداد.

اما متاسفانه این کار را نکرد. اما می‌توان گفت که قوه مجریه به تنهایی مسوول همه چیز نیست و باید مجموعه قدرت سیاسی و تمام قوا را در نظر بگیریم که در این جریان دخیل هستند.

به عنوان مثال توجه کنید که در شرایط مشکلات مالی که دولت با آن مواجه است، دولت است که بودجه را تنظیم می کند. اما آیا دولت می‌تواند بودجه نهادهای فرهنگی را که از منابع عمومی استفاده می کنند کاهش دهد؟ به صورت تئوری روی کاغذ شاید امکان پذیر باشد اما عملا فشارهای سیاسی که وجود دارد نمی گذارند این کار را انجام دهد.

اگر دولت بخواهد بودجه خود را از طریق گرفتن مالیات متعادل کند، باید از همه موسسات و بنگاههای اقتصادی که در همه زمینه‌ها فعالیت می‌کنند مالیات بگیرد در حالی که برخی از این نهادها مالیات نمی‌دهند، دست دولت هم نیست. شاید بر اساس قانون مالیات خود را نمی‌دهند که در این شرایط باید مجلس وارد عمل شود و سایر قوا کمک کنند که دولت بتواند به وظیفه خود عمل کند.


دکتر موسی غنی نژاد
مجله تجارت فردا
اقتصاد به زبان ساده
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان