کد خبر: ۱۷۵۱۹
تاریخ انتشار: ۲۹ خرداد ۱۳۹۹ - ۰۱:۳۱-18 June 2020
ماجرا از مصاحبه سعید حجاریان با روزنامه همشهری آغاز شد. خصوصا جایی که صراحتا به بهزاد نبوی اشاره کرده و گفته بود «او به کارگزاران گرایش پیدا کرده است». اما آیا واقعا اینطور است؟ آیا می توان حجاریان و بهزاد نبوی را رودروی یکدیگر در نظر گرفت؟
عصراسلام: به نظر می‌رسد با همان تعاریفی که خود حجاریان در مصاحبه ارائه می کند، بهزاد نبوی جایی حدفاصل کارگزاران و حجاریان ایستاده است.

حجاریان در آن مصاحبه گفته بود: «طیفی از دوستان مانند آقایان قدیانی، آقاجری و با کمی اختلاف تاج‌زاده رویکرد انتقادی‌تر پیش گرفته‌اند، و طیفی دیگر مانند آقای نبوی معتدل هستند و حتی به سمت حزب کارگزاران سازندگی گرایش پیدا کرده‌اند.» 

چرا او بهزاد نبوی را در سمتی مخالف و متمایل به حزب کارگزاران دسته بندی کرد؟ روشن است که این موضوع به حمایت بهزاد نبوی از حضور در انتخابات اسفند ۹۸ باز می گردد. آنجا (و حتی پیشتر از آن در نشست های مختلف از جمله نشستی که در دفتر حزب اتحاد برگزار شد) بهزاد نبوی راه اصلاح و اصلاح گری را «صندوق رای» می داند و در آن مقطع نیز قائل به شرکت حداکثری در انتخابات اسفند بود. امری که در میان گروه های اصلاح طلب ،کارگزاران بیش از همه با آن همدل بود. در این نقطه کارگزاران و بهزاد نبوی به یکدیگر رسیده بودند.

ممکن است نقاط اشتراک دیگری نیز میان آنها یافت شود. از جمله اتفاق نظر بر سر مدل توسعه که در واقع نقطه اشتراک بسیاری از اصلاح طلبان نیز هست. اما بهزاد نبوی دو نقطه افتراق با کارگزاران سازندگی دارد که همین دو نقطه در جهت عکس سیاست های کلان کارگزاران سازندگی است که به صورت رسمی نیز بیان شده است. 

۱.سیاست حلقه وصل

کارگزاران سازندگی بنا به مصاحبه اخیر محمد قوچانی سعی می کند تا همچنان به اعتمادسازی با حاکمیت بپردازد. اما چنین رویکردی را در بهزاد نبوی شاهد نیستیم. هیچ شاهد مثالی نمی بینیم که سیاست بهزاد نبوی این باشد که اصلاح طلبان باید رفتاری را انجام دهند که لزوما حاکمیت را راضی کرده و از آن استقبال کند. از نگاه نبوی آنچه درست است باید انجام شود. فارغ از اینکه حاکمیت از آن خوشش بیاید یا نیاد. اما کارگزاران وظیفه خود را ایفای نقش «نقطه اتصال» می داند. آنها حتی مدعی هستند شرکت در انتخابات اسفند با رویکرد ایجاد «حلقه وصل» با حاکمیت انجام شده است. لذا به نظر می رسد دلایل اصرار بهزاد نبوی و کارگزاران برای حضور در انتخابات اسفندماه کاملا با یکدیگر متفاوت است.  

۲. سیاست خارجی و منطقه‌ای

مهمترین محل اختلاف میان بهزاد نبوی و کارگزاران سازندگی اختلاف دیدگاه آنها بر سر سیاست های منطقه ای است. درحالی که کارگزاران از این سیاست ها حمایت تمام قد می کند، بهزاد نبوی آن را سیاست خارجی «ماجراجویانه» می خواند. او این موضوع را در مصاحبه های مکرر از جمله با جامعه نو و آرمان ملی مطرح کرده است.

این اتفاقا نقطه اشتراک میان حجاریان و بهزاد نبوی است. حجاریان در همان مصاحبه که بهزاد نبوی را گرایش یافته به کارگزاران خوانده بود، می گوید:«واقعیت این است دیگر نمی‌توان در سیاست‌ خارجی از راهبردهای دوگانه سخن گفت و تعارف کرد. یا سیاست خارجی کشور در خدمت توسعه و منافع ملی است، یا فاقد چنین نقشی است و در خدمت توسعه نیست. فرد اصلاح‌طلب بدون مسامحه باید اعلام کند، حامی کدام راهبرد است و صف خود را از راهبردهای هزینه‌ساز جدا کند.» و پیش از آنکه او این شرط را به عنوان سنگ محک ارائه کند، بهزاد نبوی تکلیفش را کاملا و بدون لکنت زبان با آن روشن کرده بود. درحالی که در طرف مقابل قائم مقام کمیته سیاسی حزب کارگزاران به اعتبار مصاحبه اخیر سالها از استراتژی «عمق راهبری» که در واقع همراستا با سیاستهای منطقه است دفاع کرده است.

لذا تصور نمی شود که حجاریان و نبوی در مقابل یکدیگر قرار داشته باشند. بلکه اتفاقا در کلیدی ترین محل یعنی سیاست خارجی، در نقطه ای ایستاده‌اند که سوی دیگر آنها، کارگزاران است.


داوود حشمتی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان