کد خبر: ۱۷۴۸۸
تاریخ انتشار: ۲۷ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۹:۵۰-16 June 2020
یک لغت خوشگلی توی انگلیسی هست که  معادل فارسی ندارد:Petrichor
لغت عجیبی است.همان بوی عطری که بعد از باریدن باران روی خاک ِ خشک و گرم بلند می شود و حال آدم را خوب می کند و حال دنیا را خوب می کند. معلوم نیست که عطر باران است یا بوی خاک.آمیزشِ این دو است که چنین حالت مطبوعی را ایجاد می کند.

رابطه ی آدم ها هم شبیه همین است.آن اوایل که تازه باران و زمین با هم تلاقی می کند حالِ دنیا خوب می شود. همه چیز قشنگ و خوشبو و تازه می شود. انگار قرار است که اتفاق تازه ای بیفتد. حادثه ای نادر... ولی خب... یا باران قطع می شود و خاک هم دوباره خشک می شود و انگار نه انگار و یا باریدن ادامه پیدا می کند اما دیگر از عطر و بو و آن حالِ خوب خیلی اثری باقی نمی ماند. گاهی هم که سیل می شود و خاک را فرسایش می دهد و آب را گل آلود می کند و خرابی از خود به‌جا می گذارد.
درست است که آمیزش باران و زمین برای بقاء گیاه و جانور ضروری است و این مغازله بیشتر برای ادامه ی حیات است که صورت می گیرد اما آن لحظه های اول این تلاقی چیز دیگری است. قیمت و همتا ندارد، نام آن عشق است....

دکتر معصومه خاکستری
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان