کد خبر: ۱۷۴۸۲
تاریخ انتشار: ۲۷ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۷:۱۸-16 June 2020
نه مردم کوچه و بازارهای ایران و نه ما روزنامه نویس ها یادمان نمی رود مقام های دولت کنونی در سال ۹۲ که هنوز دولت را قبضه نکرده بودند و در سرشان شور قدرت اجرایی کشور موج می زد،در انتقاد به عملکرد دولت محمود احمدی نژاد از آمارسازی هایی می‌گفتند که تکیه بر واقعیات جامعه نداشت.
عصراسلام: آن حرفها از قضا درست هم بود ،چه آنکه مردم داشتند زیر بار گرانی افسارگسیخته و عدم ثبات اقتصادی، کمر می‌شکستند اما رییس دولت و مقام‌های اقتصادی اش برای ما روضه ی صد من یک غاز رشد اقتصادی می خواندند! و چه روضه‌هایی! اما آنها خودشان هم که آمدند بر سر کار و روی صندلی های قدرت تکیه زدند، باز شد همان حرفها و همان روضه های پیشین.

حالا سالهای طولانی است که ما میان این همه تناقض، نمی‌دانیم باید چه کنیم؟
سفره هامان را ببینیم یا روضه‌های مقامات کشورمان را؟ اقتصاد آب رفته‌ی معیشت مان را گریه کنیم یا به حال این همه تناقض آشکار و تبعیض جانفرسای موجود در وطن، از خشم دندان قروچه کنیم؟

اصلا نمی‌توانیم بفهمیم این حرفها که مقام های دولتی می زنند ، درباره ایران، همین جغرافیای محاط در خاورمیانه با آن تاریخ پر فراز و نشیب است یا درباره یک ایران دیگر است که ما نشنیده‌ایم و نمی شناسیم.

رییس جمهور دیروز هم در امتداد همان حرفهای عجیب و غریب‌اش گفته رشد اقتصادی در سال ۹۸ بدون نفت مثبت بوده! پرسش ساده ما این است که این رشد اقتصادی را، ما چرا نمی بینیم؟ چرا در سفره‌های آب رفته مان خبری از این رشدها که می‌گویند نیست؟

مجلس یازدهم هم که از روز نخست آغاز به کار، یک طرح که درد واقعی مردم را بشود در آن جست و جو کرد، به صحن نیاورده است. این دردها را باید کجا بگوییم. دیگر باید با چه زبانی از گرانی های افسار گسیخته، عدم امید به هر نوع سرمایه گذاری،بیکاری چند میلیون نفری و در یک کلام ساختمان لرزان اقتصادی بگوییم که شوربختانه نه تنها امیدی به بهبود وضع آن نیست، بلکه با موج فزاینده پرونده های مفاسد اقتصادی که هر روز در دستگاه قضایی رو می شود،ناگفته پیداست که بوی بهبود را باید در آن فراموش کرد.
در یک قلم از این مصیبت ها، در همین پایتختی که ما ساکنانش از آن برای مردم اقصا نقاط ایران روزنامه تولید می کنیم ،قیمت مسکن به جایی رسیده که دیگر هیچ-دقت کنید هیچ-جوانی که در سر سودای ساختن یک زندگی آبرومند و عادی را داشته باشد،نمی تواند به خرید حتی یک متر از آن اندیشه کند.

همین امروز هم تصویب گرانی لوازم خانگی، میخی بود بر تابوت اقتصاد معیشت در ایران. مگر می شود برای خرید یک یخچال یک سال تمام کار کرد و چیزی هم نخورد و تازه بی کیفیت ترین کالا را خرید؟!

آقایان مقامات دولتی و غیردولتی که دستتان بر آتش مدیریت کشور است،می دانیم که آگاهید مردم از شنیدن این اصطلاح توخالی «رشد اقتصادی» ،نه تنها دلشان خوش نمی‌شود،بلکه یک رنج به رنج های دیگرشان هم افزون می شود که ای داد،اینها ما را چی فرض کرده اند؟

مگر فهم این نکته چقدر سخت است که رشد اقتصادی، زمانی رشدی واقعی است که مردم آن را در سفره هاشان ببینند و لمس کنند؟ ما این را خوب می فهمیم، اما آیا مقامات از فهم آن عاجزند؟!



اقتصادسرآمد
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان