کد خبر: ۱۷۱۰۶
تاریخ انتشار: ۱۱ خرداد ۱۳۹۹ - ۲۳:۳۴-31 May 2020
بچه دو ماهه را ول می کردم رو مبل و می رفتم پشت دوربین و سه پایه، دکمه اتومات هفت ثانیه ای را می زدم و برمی گشتم. هی برو و بیا.
عصراسلام: آنهایی که این کاره اند، می فهمند از چه مشقت جانفرسای مضحکی حرف می زنم. هی بری و بیایی و با لبخند الکی ژست بگیری و در وضعیت یک چیزخل تمام عیار، خودت را مضحکه خودت کنی‌‌. حالا فرض کن در این بازی پای بچه دوماهه بی گناهی هم وسط باشد! بچه ای که مثل سه کیلو گوشت لخم افتاده آنجا. نمی تواند مثل ادم راست و‌ محکم و مودب و موقر و مرتب تکیه بدهد و‌ بنشیند کنارم تا یک عکس دو نفره تمیز بگیرم و بکنم تو چشم تماشاچیان فیس بوک و پز بدهم که ببینید چه دسته گلی به آب داده ام. 

از اولش هم حال و حوصله نوزاد نداشتم. بچه دوست دارم اما فقط بچه بزرگ. بچه کوچک زبان نفهم جز حمالی و پرستاری شبانه روزی برای شستن گند و‌گهش چه خاصیتی دارد. فوق فوقش روزی دو بار یک لبخندی از سر شکم سیری تحویل آدم می دهد و دلت غش و ضعف می‌رود و تمام. از من مادر باسابقه به شما مادر بی سابقه که مشغول خرحمالی طاقت فرسا برای یک بچه زیر سه سالی نصیحت: چرت و پرت این احمق ها را گوش نکن که مدام توی مغزت ور می زنند: «حالا کوووو؟ هنوز مونده!!! مشکلات بچه با بزرگ شدنش بزرگ میشه!». اتفاقا برعکس. بیخود توی دل آدم را خالی می‌کنند. اکثرا هم مردها هستند گوینده این چرت و پرت ها که چیزی از شکنجه زایمان و روزها و ماه های افسردگی و بدحالی و خستگی های مادری نمی دانند. احتمالا فکر جیبشان را می کنند. نمیدانم. 

اما برای من و شما مادر عزیز بچه وقتی از آب و گل نوزادی درآمد و کم کم راهی مهد و مدرسه شد تازه اول مستی و کیفوری و خوشبختی مان است. شما ببین. همین من بیزار از فلاکت بچه داری و بی‌خوابی، همین الان وسط بهشتم با داشتن پسری که امروز هفت سالش تمام شد و رفت توی هشت. یعنی یک ساعت مجالست و‌ معاشرت با یک کودک هفت ساله می ازرد به تحمل بوی همه پوشک های گهی جهان و گرفتن آروغ نصف شب و شب بیداری و گند خوردن به خواب‌ و خوراک آدم. آمدم تولد بچه ام را به خودم تبریک بگویم و نوید و بشارت دهم به مادران تازه زاییده! که خوش باش سحر نزدیک است و این حرفها.... اگر به من باشد می خواهم زمان متوقف شود و من و بچه ام خیلی دور نشویم از این هفت سالگی شگفت که دارم زور می زنم مثلا لحظه هایش را غنیمت بدانم‌ و هدر ندهم. ولی خب نمی شود که... آدم شعار می دهد مث چی! ولی خب ....هیچی ... تولدت مبارک انسان خوب هفت ساله من!


شهلا زرلکی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان