کد خبر: ۱۷۰۱۵
تاریخ انتشار: ۰۸ خرداد ۱۳۹۹ - ۲۳:۵۳-28 May 2020
امروز سالروز درگذشت "فریدون تَوَلَّلی" است... شاعر، فعال سیاسی و باستان‌ شناس ...توللی در شیراز به دنیا آمد.
 والدینش از تیرهٔ توللی طایفه عملهٔ قشقایی بودند. پس از پایان دورهٔ آموزش‌های دبستانی و دبیرستانی در این شهر، وارد دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۲۰ در رشتهٔ باستان‌شناسی دانشکده ادبیات این دانشگاه فارغ‌التحصیل گردید

. سپس به کار باستان‌شناسی روی آورد و تا مرداد ۱۳۳۲ چندی رئیس ادارهٔ باستان‌شناسی استان فارس بود. توللی، پس از شهریور ۱۳۲۰ وارد فعالیت‌های سیاسی شد و به نوشتن مقالات سیاسی در نشریات حزب توده و مجموعهٔ سیاسی طنزآمیزی با نام «التفاصیل» پرداخت. وی پس از کودتای ۲۸ مرداد از فعالیت‌های سیاسی دست شست و در کتابخانهٔ دانشگاه پهلوی شیراز به کار مشغول شد. توللی بر اثر آشنایی با نیما یوشیج در شعر به‌شیوهً جدید گرایش یافت و به یکی از پیشروان آن تبدیل شد. دفترهای شعر «رها» و «نافه» او محصول همین دوران است. وی بعدها به مخالفت با فرم آزاد نیمایی پرداخت و مجموعه‌ای از غزل و قصیده به شیوهٔ قدیم را با نام «پویه» منتشر کرد.....درباره اش ازمنابع مختلف بیشترمی خوانیم ....


توللی با زبان فرانسه آشنایی داشت و اشعاری از شاعران فرانسه‌زبان را به فارسی برگردانده‌است. او سرانجام پس از سال‌ها بیماری قلبی در سال ۱۳۶۴نهمین روز ازماه خرداد درگذشت. همسر وی مهین توللی بود که از آن‌ها سه فرزند به نام‌های نیما و فریبا و رها به‌جای مانده‌است. توللی به‌خاطر علاقهٔ زیادش به نیما نام او را بر نخستین دختر خود می‌گذارد. ویژه‌نامهٔ توللی در شمارهٔ هشتاد و پنج مجلهٔ بخارا با مقالاتی از محمدرضا شفیعی کدکنی، محمد افشین‌وفایی، مهدی فیروزیان، علی‌اکبر سعیدی سیرجانی و… در زمستان ۱۳۹۰ منتشر شده‌است.
شعر توللی عمدتاً شعری عاشقانه، رمانتیک و احساساتی است: با تصاویر، واژه‌ها و ترکیب‌های فریبندهٔ خوش اهنگ، که با بیان شاعرانهٔ احساسات فردی، بیش از هر چیز از کامجویی‌های جسمانی سخن می‌گوید؛ و توفیق وی در شاعری، به‌سبب همین شعرهاست. توللی در سرودن شعر عاشقانه به شیوهٔ نو، روزگاری پیشرو و نظریه‌پرداز بوده‌است و در این زمینه سهم بزرگی دارد.دفتر اشعاراوعبارتنداز:التفاصیل (۱۳۲۴)رها (۱۳۲۹)کاروان (۱۳۳۱)نافه (۱۳۴۰)پویه (۱۳۴۵)شگرف (۱۳۵۳)بازگشت (۱۳۶۹)کابوس (۱۳۸۶)...
شعر «بَلَم» یکی از مشهورترین اشعار فریدون توللی است.باهم می خوانیم:
بَلَم، آرام چون قویی سبکبار      .به نرمی بر سرِ کارون همی رفت
به نخلستان ساحل قرصِ خورشید  . ز دامان افق بیرون همی رفت
شفق بازی‌کنان در جنبش آب   . شکوهِ دیگر و راز دگر داشت
به دشتی پُر شقایق باد سرمست  . تو پنداری که پاورچین گذر داشت
جوان پارو زنان بر سینهٔ موج    . بلم می‌راند و جانش در بلم بود
صدا سر داده غمگین در رهِ باد    . گرفتار دل و بیمار غم بود
«دو زُلفونِت بُوِد تار رُبابم           . چه می‌خواهی از این حال خرابُم»
«تو که با مو سرِ یاری نداری     .چرا هر نیمه شو آیی به خوابُم»
درون قایق از باد شبانگاه         .دو زلفی نرم‌نرمک تاب می‌خورد
زنی خم گشته از قایق بر امواج     . سر انگشتش به چین آب می‌خورد
صدا چون بوی گل در جنبش آب    . به آرامی به هر سو پخش می‌گشت
جوان می‌خواند سرشار از غمی گرم    . پِیِ دستی نوازش بخش می‌گشت
«تو که نوشُم نِئی نیشُم چرایی       . تو که یارُم نِئی پیشُم چرایی»
«تو که مرهم نِئی زخمِ دلُم را        . نمک‌پاش دل ریشُم چرایی»
خموشی بود و زن در پرتو شام      .رُخی چون رنگ شب نیلوفری داشت
ز آزار جوان دلشاد و خرسند         .سری با او، دلی با دیگری داشت
ز دیگر سوی کارون زورقی خُرد سبک بر موجِ لغزان پیش می‌راند
چراغی کورسو می‌زد به نی‌زار        .صدایی سوزناک از دور می‌خواند
نسیمی این پیام آورد و بگذشت:        .«چه خوش بی، مهربونی از دو سَر بی»
جوان نالید زیر لب به افسوس:         .«که یک‌سر مهربونی، درد سر بی».

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان