کد خبر: ۱۶۷۹۰
تاریخ انتشار: ۰۱ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۰:۵۶-21 May 2020
در دهه ۴۰ شمسی ستاد بزرگ ارتشتاران ایران، کشور عراق و برخی دیگر از کشورهای عربی که حزب بعث در ان ها قدرتمند بود را تهدید جدی برای ایران قلمداد کرد و نیروهای مسلح را بر اساس این سیاست ماموریت داد.
 هر کدام از شاخه های نظامی ایران نیز برای انجام ماموریت دفاع از مرز ایران در برابر عراق و سایر کشورهای متحد احتمالیش طرح های متفاوتی به ستاد بزرگ ارتشتاران ارائه کردند.یکی از طرح های نیروی زمینی که بر اساس دفاع از استان خوزستان بود بسیار مورد توجه قرار گرفت و تصویب شد و به نیروی زمینی دستور داده شد این طرح را در قالب رزمایش های سالانه با رعایت اصول حفاظت اطلاعات اجرا نماید. 

بصورت خلاصه این طرح بر این اساس بود هنگام حمله شدید و غافل گیر کننده خصوصا تک زرهی ارتش عراق، لشکر 92 زرهی خوزستان می بایست پشت رودهای کرخه و کارون قرار گیرد و مناطق غرب این دو رود را ابگیری نماید و پیشروی دشمن را بصورت کامل متوقف کنند تا سایر قوای زمینی به منطقه بیایید و با حمله از دو محور نیروهای متخاصم را تارو مار و از کشور بیرون برانند. نیروی زمینی نیز برای اجرای این طرح با توجه به جغرافیای استان خوزستان نیاز به ادوات رزمی مهندسی خصوصا ادوات مهندسی عبور از اب نیازمند بود و به این ترتیب با بررسی امکان خرید، شوروی را انتخاب و ادواتی مانند شناور نیم سنگین  ترابری PTS-M، پل های شناور سنگین PMP، پل های احداث سریع نیم سنگین T.M.M، و طراده سنگین GSP-55 را از این کشور خریداری نمود.
در اوایل دهه ۵۰ رزمایش های سالانه نیروی زمینی در منطقه خوزستان با این ادوات جدید رزمی مهندسی اجرا شد و طراده سنگین GSP-55  یکی از این ادوات بود هرچند در اولین حضورش در این رزمایش ها یکی از این طراده ها همراه با یک نفر خدمه ان متاسفانه غرق شدند.اما با توجه به حضور ستون پنجم عراق و شرط اصلی این طراح یعنی رعایت اصول حفاظت اطلاعات نیروی زمینی طراده GSP-55 را از رده خارج اعلام نمود و این طراده ها را به انبارهای گروه 411 بروجرد ارسال کرد اما همچنان تمرینات با این طراده انجام می شد بصورت کاملا مخفیانه.

در سال ۵۹ ارتش عراق با تک گسترده از سه محور به استان خوزستان وارد شد و ستاد اروند که مسئولیت فرماندهی نیروهای مسلح  جنوب کشور را بر عهده داشت این طرح را اجرا نمود هر چند پرسنل فداکار نیروی زمینی خصوصا پرسنل لشکر 92 زرهی / گروه رزمی زرهی 37 / گروه رزمی پیاده زرهی 137 / گردان های امداد ژاندارمی/ تکاوران نیروی دریایی با شجاعت غیر قابل وصف و فقط با امادگی ۴۰ درصدی پرسنل و ادوات ۱۵ روز دشمن را در غرب رودخانه کارون و کرخه مشغول ساختند. با انتقال سایر واحدها به استان خوزستان طرح ابگیری به صورت رضایت بخشی اجرا شد و عراقی ها  زمین گیر کرد و اجرای فازی بعد طرح کلید خورد و ۴ عملیات  تهاجمی اخراج متجاوز شروع شد.

در فروردین سال ۶۱ و عملیت بزرگ ازادسازی خرمشهر یا بیت المقدس برای عبور از رودخانه خروشان کارون پرسنل با دانش و فداکار رزمی مهندسی نیروی زمینی دست به کار بزرگی زدند و با ایجاد پل های شناور PMP  موسوم به پیروزی و ازادی بر این رود و همچنین اماده کردن طراده های مختلف خصوصا طراده GSP  مقدمات این حمله بزرگ را فراهم نمودند. در عظمت این پروژه همین بس که طی ۴ روز یگان های رزمی مهندسی نیروی زمینی نزدیک به ۱۰ لشکر را از نظر عده و تجهیزات که ۳ لشکر ان زرهی بود را از شرق به غرب کارون بصورت کامل انتقال دادند! و در این بین نقش طراده های GSP-55  بسایر قابل توجه بود خصوصا بعد از این که پلهای شناور مورد هجوم هوایی ارتش عراق قرارگرفت.

باید توجه داشت تک زمینی که شامل عبور از رودخانه باشد  فقط فاز اول ان یعنی انتقال در شب حمله مهم نیست بلکه برقرای ارتباط و انتقال مهمات طی اجرای عملیات و تخلیه مجروحان و شهدا همچنینی انتقال اسرا و غنایم نیز به همان اندازه مهم است که باید تا پایان عملیات این ارتباط برقرار باشد و در نظر داشته باشید عملیات ۲۷ شبانه روز در جریان بود. در ادامه جنگ نیز این طراده ها در هر عملیات که شامل عبور از اب بود شرکت داشت و خصوصا در عملیات والفجر ۸ باز این طراده ها و پرسنل ان ارزش خود را ثابت کردند.

منبع: Tankograd
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان