کد خبر: ۱۶۷۶۲
تاریخ انتشار: ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۲۰:۳۹-19 May 2020
یکی از چیزهایی که در آداب دعا خواندن به ما یاد دادن اینست که دعا را مکروه است که بلند بخوانیم! و برخی گفته اند دعا را ادب دعا خواندن حکم میکند که انسان آرام بخواند طوریکه زمزمه باشد و نه بلندتر.
عصراسلام: حکمای ما این توصیه را اینطور تعلیل کردند که دعا از آن جهت که سخن گفتن انسان با خدای خود است، باید آرام انجام بگیرد بطوریکه انسان این باور را به قلب خود بدهد که خدای او جایی خارج از خود او نیست. او دور نیست که ما با صدای بلند بخوانیمش. او خود فرمود اذا سالک عبادی عنی فانی قریبٌ. اگر بندگان من از من پرسیدن من نزدیکم! جای دیگری فرمود من از رگ گردن نزدیکترم به شما. بلند خواندن دعا ازین جهت که داعی خدای را جایی فراتر از خود و دورتر از خود در نظر میگیرد، دور از ادب دعاست. اگر خداوند به بندگانش از خود بنده نزدیکتر است، برای خواندنش کافیست انسان به درون خود توجه کند و با صدای بسیار آرام درون خود زمزمه کند و او را بخواند. 
به درون خود توجه کند و آرام بگوید یا الهی و ربی من لی غیرک...

این التماس دعا که میگیم به دیگران، در حقیقت پایین ترین سطح دعاست، اما بازم تمام حیثیت دعا کردن رو در همین اندازه حفظ کرده. دعا اصلش خواستنه، نه خواندن، با خوندن چیزی به کسی نمیدن، هر دادنی با خواستن همراه. خواستن باید با اراده همراه باشه و اراده باید محیط بر امر خواستنی باشه. مثلا کسی سلامتی میخواد باید اراده ش محیط بر سلامتی باشه و این از دست بشر خارجه. بنابرین باید اراده ی قادر مطلق را طلب کرد، برای طلب کردن آن اراده باید ازین اراده ی مقید خارج شد و این امر میّسر نمیشود مگر با تضرع و زاری، و این «التماس» ظهور همان تضرُّع است. اینکه به کسی میگیم التماس دعا، یعنی ما کلا از مسیر التماس و تضرع و خشوع میتوانیم به خواسته هامون برسیم زیرا امور بدست صاحب اراده ایست مطلق و ما با پیوند با او می‌توانیم مرید و صاحب اراده شویم و این تنها از مسیر خضوع و زاری و خاکساری در درگاه اوست...

به ما یاد دادن هر آنچه که برای غیر خدا باشه از بین میره! حرف سنگینیه، اگه واقعیت داشته باشه معنای ساده ش اینه که ما تقریبا هیچی برای ماندن نداریم!

اگر یه خنده، یه لطف، یه عشق و محبت، یه لذت، حتی یه کار خوب، یه هر چی، برای کسی انجام دادیم، خود اون عمل که بلافاصله از بین رفته، اما اثرش هم طبق اون قانون بالا، از بین خواهد رفت. یعنی اگر یک عمل در روان ما اثری دارد که دارد، اگر اون عمل برای غیر خدا باشد، اون اثر در ذهن هم ماندنی نیست و چون ذهن ما یعنی روان ما، تشکیل شده از اثرات همین رفتارها، روان ما هم با آن اثر از بین میره و چون ما چیزی جز روان نیستیم، ما هم از بین خواهیم رفت.. ترس نداره؟ برای من که حقیقتا داره!
بقول خیام:
 
ما لُعْبَتِگانیم و فلک لُعبَت‌باز،
از روی حقیقتی نه از روی مَجاز؛
یک‌چند درین بساط بازی کردیم،
رفتیم به صندوقِ عدم یک‌یک باز!



کانال صدای سخن عشق
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
کرونا چه خواهد شد؟
بزودی نابود می شود
هرگز از بین نمی رود
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان