کد خبر: ۱۵۹۱۱
تاریخ انتشار: ۳۰ فروردين ۱۳۹۹ - ۰۸:۴۳-18 April 2020
بحران جهانی همه کشور‌ها را دربر گرفته است. نظام‌های سیاسی در میانه حفظ اقتصاد یا حفظ جان شهروندان گرفتار شده‌اند.
عصراسلام: اخص‌های اقتصادی در ابعاد جهانی سقوط کرده است. نیمی از جمعیت بشر به کنج خانه‌ها پناه برده‌اند و بیشتر فعالیت‌های زندگی روزمره تعلیق شده است. پرواز‌ها اندک، کارخانه‌ها کم‌شیفت، اداره‌ها و نهاد‌ها خلوت، خیابان‌ها ساکت و زندگی جمعی مختل شده است. از منظر پدیدارشناسی این بحران نتیجه اقدامات انسان است و باید به شیوه زندگی و سیاست‌گذاری‌های موجود شک کنیم.

بر اساس اندیشه پدیدارشناسی انسان از قدیم جزئی از هستی بوده و سعی داشته است تا نگهبان هستی باشد. در دوره جدید انسان از هستی جدا شد و با اعتقاد به انسان‌گرایی و عقل‌محوری گمان کرد تافته‌ای جدابافته است و به هر شکل ممکن باید محیط خویش را کنترل کند. به‌تدریج کنترل و مدیریت همه اشیا، حیوانات، منابع، محیط‌زیست و در آخر اجتماعات انسانی غایت سیاست‌گذاری شد. 

انسانی که متفاوت بود و خود را خدای هستی قلمداد کرد. حیوانات، جنگل‌ها، آب، قنات، کوه‌ها و هر آنچه وجود داشت منبع انرژی و تولید قرار گرفت. این رویه کمی کردن و قصد سلطه با خلق فناوری تداوم یافت. دریا، کوه، کویر، حیوانات و حتی انسان‌ها، دیگر زیبا و قسمتی از کل هستی قلمداد نمی‌شدند، بلکه همه منابع انرژی و سوژه‌هایی رام‌شدنی بودند که بشر هر روز در فکر فتح آن‌ها بود. میل سیری‌ناپذیر بشر به سلطه و مدیریت همه منابع باعث شد حدی بر فرایند‌های توسعه متصور نباشد. انسان‌ها هستی را عدد می‌دادند و در رقابت با یکدیگر همه جریان‌های طبیعی آب، خاک، هوا و آتش را از مسیر خود خارج می‌کردند.

انسان گمان می‌کرد هرچه می‌خواهد می‌تواند انجام دهد و با نشستن بر جای خداوند به مهار مرگ، جنگ، استبداد، زلزله، بیماری و همه شر‌ها دست خواهد یافت. سلطه و کمی کردن و رویکرد تغییر هستی به طغیان هستی منجر شد. شهر‌های بزرگ دنیا که محل تجمع جمعیت سرگشته شده بودند، اکنون هوای سالم ندارند. تجمع، شلوغی و آلودگی امکان دیدن زیبایی‌ها را از بشر سلب کرده است. انسان‌های منزوی، افسرده و ناراضی در سراسر دنیا گمان می‌کردند می‌توانند هستی را تسخیر کنند. 

نقش شبانی هستی و حفاظت از آن به فراموشی سپرده شد و به‌جای آن شرکت‌ها، کارخانه‌ها، برج‌ها، سدها، ماشین و هواپیما و فناوری‌های جدید خلق شد. به اعتقاد پدیدارشناسان، هستی بسیار قدرتمند است و انسان موجودی ضعیف و کوچک در نظام آفرینش محسوب می‌شود. هجوم و غارت طبیعت و نابودی تنوع زیستی و حیوانی به خلق بیماری و مریضی‌های واگیردار منجر شد. بیماری‌های فراگیر فعلی ناشی از نابودی عرصه زندگی حیوانات، گیاهان و سایر موجوداتی است که آن‌ها نیز به اندازه انسان حق زندگی داشتند.

اکنون همان بلایی که انسان‌ها بر سر حیوانات می‌آوردند و آن‌ها را در محیط‌های بسته و مناطق کنترلی نگه می‌داشتند، برای انسان‌ها تکرار شده است. جمعیت‌های انسانی همه آیین‌ها و مراسم ملی و مذهبی را تعطیل کرده‌اند. دولت‌ها به گوشه‌ای خزیده‌اند و در حال حساب و کتاب برای انجام تصمیمات سخت هستند. مصرف سوخت‌های فسیلی در کارخانه، ماشین و هواپیما به کمترین میزان خود رسیده است. 

خیابان و شهر‌ها خلوت شده است. اما در غیبت انسان و تعلیق فعالیت‌های مخرب او، اکنون هستی نفس می‌کشد. آسمان شهر‌ها آبی شده و کوه‌ها نمایان گردیده‌اند. پرندگان و سایر حیوانات به شهر‌ها و خیابان‌ها آمده‌اند. گل و گیاه در همه‌جا روییده است و تخریب محیط‌زیست کاهش یافته است. در غیبت انسان‌ها اکنون هستی زیبایی‌هایی خود را نشان می‌دهد و فرصتی برای سایر موجودات فراهم شده است. بحران اخیر از منظر پدیدارشناسی نوعی تعقل و به پرسش کشیدن سبک‌های مخرب زندگی است که با قصد تخریب و سلطه انسان را از جایگاه شبان هستی به تخریبگر محیط و در نهایت نابودی خود رسانده است.

روح‌ا... اسلامی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان