کد خبر: ۱۵۹۰۸
تاریخ انتشار: ۳۰ فروردين ۱۳۹۹ - ۰۸:۲۴-18 April 2020
بیماری کرونا یک بیماری فراگیر و جهانی است که کشورها و دولت‌های مختلف به شیوه‌های مختلف با آن برخورد کرده‌اند.
عصراسلام: این شیوه‌ها هر کدام نقاط ضعف و قوت خود را دارد اما آنچه ما را شاید مستثنی می‌کند، عدم تشخیص به موقع بیماری و اعلام به موقع و عدم آمادگی کافی در جهت برخورد با این بیماری بوده و لذا استراتژی مشخصی برای مقابله با آن وجود نداشت.

همانطور که گفته بودم قبل از اپیدمی بیماری در سراسر کشور دولت می‌توانست نقاط آلوده را شناسایی کند. قبلا در تاریخ ۳۰ بهمن هشدار دادم برای شناسایی بیماران مشکوک به کرونا باید بیمارانی که با نارسایی حاد تنفسی و بدون بیماری زمینه‌ایی و علیرغم تمام تدابیر درمانی در ICU شهرهای مختلف فوت کرده‌اند را شناسایی و این شهرها را لااقل با شک به کرونا موقتاً قرنطینه می‌کرد و اگر این اتفاق می‌افتاد اولا امکان خدمات و تجهیزات درمانی بهتری برای این مناطق می‌بود و ثانیا در حال حاضر مناطق سفیدی درکشور داشتیم و ثالثا مرگ‌ومیر کمتر و رابعا تمام کشور درگیر این بیماری نمی‌شد و خستگی و فرسودگی در بخش درمان به‌مرور ایجاد نمی‌شد.

با افزایش مرگ‌ومیر بیماران، دولت متوجه جدی بودن این بیماری شد و دستور به قرنطینه محدود داد واین قرنطینه سبب شد تا از پیک بیماری بکاهد.

آنچه که باید در اینجا بیان شود است که این قرنطینه محدود باید ادامه می‌یافت و فاصله‌گذاری اجتماعی در همه جا صورت می‌گرفت، اما برداشتن این قرنطینه و آزادسازی فعالیت‌های اقتصادی و باز کردن همه مراکز دولتی به بهانه مصونیت جمعی و انبوه، احتمال آن می‌رود که پیک دیگری از بیماری و مرگ و میر را در پیش داشته باشیم.

این مصونیت جمعی زمانی حاصل می‌شود که ۶۰ تا ۸۰ درصد افراد یک جامعه در معرض بیماری قرار گرفته تا مصونیت جمعی ایجاد شود.

در حال حاضر جامعه ایران ناخواسته به‌سمت مصونیت جمعی می‌رود و البته از میزان مرگ‌ومیر این نوع مصونیت نمی‌توان خبر داد.

آمار رسمی در کشور این است که هفتاد هزار نفر درگیر بیماری کرونا شده‌اند اما اگر فرض کنیم این آمار هفت میلیون باشد باز هنوز به مصونیت جمعی نرسیده‌ایم بلکه یکسال تا یکسال و نیم طول می‌کشد تا ۶۰ تا ۸۰ درصد جامعه درگیر بیماری کرونا شده تا مصونیت جمعی ایجاد شود واین مصونیت سبب می‌شود که هزینه انسانی بالایی داشته باشیم و همچنین تعداد زیادی از کادر درمانی را از دست بدهیم.

از سوی دیگر ما نمی‌توانیم بگوییم که مردم در خانه بمانند ولی فکری برای معیشت آنها نکنیم‌.

تمام سیاستگذاری و تلاش دولت باید بر این اساس باشد که انسان‌ها زنده بمانند در این صورت عدالت را رعایت کرده‌اند، عدالت آن است که توزیع مناسب منابع داشته باشیم تا انسان‌ها و بخصوص فقرا زنده بمانند. ما باید بپذیریم که اولویت اولمان بایستی امنیت جان انسان‌ها باشد.

مصونیت جمعی سبب می‌شود که فقرا بیش از اغنیا جانشان را از دست بدهند و این نباید خواست یک نظام اسلامی باشد. زیرا فقرا برای امرار معاش خود بایستی از قرنطینه خارج شوند و لذا در معرض بیشتر بیماری قرار می‌گیرند و این عادلانه نیست.

بنظرم برای بازگشت افراد به فعالیت اقتصادی و نیز شروع به کار بایستی افراد تست شوند و در صورت ایمنی به بیماری به کار برگردند تا چرخه اقتصادی متوقف نشود.

قرنطینه و فاصله‌گذاری اجتماعی بایستی همچنان سیاست اصلی دولت در کنترل بیماری کرونا باشد در غیر اینصورت پیک و موج جدید و احتمالا شدیدتری از بیماری کرونا در کشور رخ خواهد داد.

در ارزیابی از وضعیت کرونا در کشور می‌توان گفت که عدم یک مدیریت یکپارچه و استراتژی مشخصی سبب گسترش بیشتر بیماری و نهایتا مرگ و میر بیشتر شده است.

قرنطینه مختص مردم عادی است و قرنطینه نباید برای مسئولین کشوری در نظر گرفته می‌شد و نهادهایی از جمله مجلس شورای اسلامی در یکی از بحرانی ترین شرایط کشور تعطیل می‌شد، زیرا اینان فرماندهان و تصمیم گیرندگان این سربازان پیاده نظام در خط اول درمانی هستند.

مسئله کرونا مسئله کل کشور و نظام سیاسی کشور است و نظام سیاسی فقط معطوف به بخش‌های دولتی نیست و نهادهای دیگری که دارای قدرت اقتصادی و مالی بسیاری هستند باید در مبارزه با بحران کرونا به طور موثرتر وارد عمل بشوند، زیرا عدم حضور موثر این بنیه‌های مالی سبب بی‌اعتمادی جامعه به نظام سیاسی می‌شود و این بی‌اعتمادی سبب عدم همکاری جامعه شده و ریشه‌کنی کرونا را با دشواری بیشتری مواجه ساخته و برای دولت و ملت پرهزینه‌تر می‌سازد.


دکتر محمد مولایی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان