کد خبر: ۱۵۶۱
تاریخ انتشار: ۲۰ فروردين ۱۳۹۷ - ۱۸:۵۶-09 April 2018
برای حصول اطمینان از سلامت و ایده‌آل بودن آب استخر، لازم است هفته‌ای یک بار آب استخر آزمایش گردد. و شستشوی معکوس فیلترها انجام شود. نمونه‌برداری آب، بهتر است از نیم متر زیر سطح آب و دور از دیوار انجام شود.
جهت نگهداری بهینه آب استخر دانستن خصوصیات شیمی آب امری حیاتی است. که در ذیل خواهند آمد؛

1- پ‌هاش 2- سختی 3- قلیاییت کل 4- فلزات 5- کلر

PH : یکی از مهمترین عوامل آب استخر ph آب است؛ عدد 7 نشانۀ خنثی بودن  PH ، بالای 7 (تا 14) میزان قلیایی بودن و کمتر از 7 (تا صفر)، اسیدی بودنِ آب را نشان می‌دهد.

اگر آب استخر بیش از حد اسیدی باشد؛ 1- باعث خراب شدن بندهای سرامیک استخر شده و با خالی شدن درزها و نفوذ آب به زیر لایۀ سرامیک، باعث طبله کردن قسمتی از جدارۀ سرامیکی و یا کل آن می‌گردد. و چنانچه دیوار استخر سیمانی باشد باعث خورده شدن سیمان و ایجاد حالت تخلخل روی دیوار می‌شود و محیط خوبی برای رشد جلبک بوجود می‌آید. 2- باعث زنگ‌زدگی فلزات، شامل تجهیزات استخر، اتصالات لوله‌ها و اتصالات پمپ و غیره می‌شود. 3- باعث می‌شود رنگ قهوه‌ای زنگ‌زدگی‌ها، دیواره‌ها و کف استخر را رنگی و کثیف نماید. 4- کلر در محیط‌های اسیدی، خواص خود را از دست می‌دهد. در واقع در ph پایین اضافه کردن کلر دور انداختن پول خواهد بود .5- خطراتی همچون سوزش و خارش و خشکی پوست، مو و چشم را پدید می‌آورد.

و اگر بیش از حد قلیایی باشد؛ 1- کلسیم موجود در آب استخر با کربنات‌ها ترکیب و مانند یک کتری آب جوش عمل کرده و در دیواره و کف استخر رسوب بسته می‌شود. 2- آب استخر کدر می‌شود. 3- کربنات کلسیم روی ماسه‌های فیلتر شنی نشست کرده و باعث می‌شود فیلتر مثل سیمان سفت شده و عمل فیلتراسیون انجام نشود. 4- با افزایش ph، آب فقط می‌تواند از 20% کلر موجود استفاده کند. 5- در قلیایی بالا، شناگر نیز به سبب مشکلات جسمی بالا، رنج خواهدبرد.
با فرض ثابت بودن Alkalinity (قلیاییت کل)، می‌توان با اضافه کردن اسید به آب مقدار ph بالا را پایین آورد. اسیدهای که مجاز به استفاده از آن‌ها هستیم عبارتند از: 1- مایع اسید هیدروکلریک 2- اسید سولفیت سدیم.

مراحل کار: 1- مواظب باشید که استخر خالی از شناگر باشد. 2- پمپ سیرکوله یا پمپ تصفیه آب استخر روشن باشد و آب بخوبی در چرخش باشد. 3- سطل را ابتدا سه قسمت از آب و سپس با احتیاط یک قسمت از اسید پر کنید. 4- محلول را به آرامی در عمیق‌ترین ناحیه استخر بریزید. 5- به مدت 4 ساعت اجازه دهید آب استخر بخوبی چرخش کند. 6- از آب استخر نمونه بردارید و آزمایش کنید. 7- اگر بعد از آزمایش ph آب استخر بین 7 – 7.6 باشد کافیست. 8- توجه داشته باشید که برای تنظیم ph آب استخر عجله نکرده و در مدت یکی دو روز آن را اجرا کنید. و این یعنی نمونه‌برداری‌های مکرر.

سختی: سختی کلسیم شامل عناصر موجود (کلسیم، منیزیم، آهن، منگنز و…) در آب است که باید بین250- 350 ppm باشد.

اگر سختی کلسیم کم باشد: 1- آب استخر خورنده شده و باعث زنگ‌زدگی فلزات تجهیزات استخر و اتصالات لوله‌ها و پمپ می‌شود. 2- گوشه‌ها و کف استخر لکه‌دار می‌شود.

اگر سختی کلسیم بیش از حد بالا باشد: 1- باعث رسوب بستن صافی پمپ، لوله‌ها، مبدلها، و اتصالات می‌شود. 2- باعث رسوب بستن دیواره استخر می‌شود. 3- باعث مسدود شدن فیلتر شنی شده و آن را تبدیل به سیمان می‌کند.

نکته: اگر فیلترهای شنی بموقع سرویس نشوند و رسوبات آن تبدیل به بتن شود هزینه زیادی را بر ما تحمیل خواهد کرد. اگر این ملاتِ سفت شده قابل خورد کردن باشد که هیچ، وگرنه باید فیلتر را بشکافیم.
قلیایت کل: میزان کل مواد کربناته موجود در آب است که بر حسب ppm اندازه‌گیری می‌شود و باید بین80- 120باشد.

اگر قلیاییت کل در آب استخر خیلی پایین باشد: 1- باعث می‌شود ph آب استخر دائما بالا و پایین شود. 2- مواد محلول به هم بچسبند. 3- رنگ آب به سبزی بزند.

و اگر بالا باشد: 1- ph آب بالا خواهد شد. 2- آب کدر می‌شود. 3- نیاز به اسید جهت پایین آوردن ph خواهد بود. 4- باعث از دست دادن کلر آب شده و کلر بهره‌وری خود را بعنوان ضدعفونی کننده آب استخر از دست می‌دهد.

فلزات: در تجهیزات، لوله‌کشی‌ها و مبدل‌های موجود در تاسیسات موتورخانه استخر، فلز بکار رفته است و زمانی‌که آب استخر خورنده باشد (یعنی ph پایین، قلیاییت کل پایین، و سختی کلسیم پایین) باعث خواهد شد که فلزات، در آب حل گردند. عدم وجود فلزات در آب استخر، بسیار ایده‌آل است.

مس: حداکثر مقدار مجاز مس در آب استخر 1ppm می‌باشد. اگر از این مقدار بیشتر باشد؛ 1- در غلظت‌های بالا روی مو و ناخن شناگران نشست خواهد کرد. 2- دیواره‌های استخر را کثیف می‌کند. 3- به سبز شدن رنگ آب کمک می‌کند.

آهن: حداکثر سطح مجاز آهن در آب استخر 0.3ppm می‌باشد. 1- در مقادیر بالا آب استخر را به رنگ قهوه‌ای روشن در می‌آورد. 2- باعث کثیف شدن دیواره‌های استخر می‌شود.
پرکلراین (کلر): برای جلوگیری از گسترش بیماری‌های ناخواسته از فردی به فرد دیگر و برای جلوگیری از رشد جلبک، از بین بردن باکتری‌ها، ویروس‌ها، انگل‌های آب استخر و غیره نیاز است که آب استخر دائم ضدعفونی گردد. برای ضدعفونی آب استخر می‌توان از مواد شیمیایی یا دستگاه‌های مکانیکی استفاده کرد. شایع‌ترین ماده ضدعفونی کننده برای آب استخرهای شنا کلر است. کلر ماده‌ای است سمی، بدبو، سرطان‌زا و خطرناک .که در بازار بصورت کپسول، پودر و یا مایع عرضه می‌شود. PH  آب استخر را پایین می آورد و همواره باید جهت افزایش ph از مواد افزاینده استفاده گردد. از آنجایی‌که استفاده از گاز کلر خطرناک است استفاده از آن در استخرهای شنا ممنوع شده است.

جهت آزمایش کلر آب استخر سه نوع تست باید انجام شود: 1- کلر آزاد (باقی‌مانده در آب) که عمل ضدعفونی آب را انجام می‌دهد. 2- ترکیبات کلر: شامل ترکیبات کلر با مواد موجود در آب می‌باشد که بدبو و نامطلوب است. 3- تعداد کل کلر: شامل کلر آزاد و ترکیب‌شده.

اگر کلر موجود در آب استخر کم باشد، ضدعفونی‌کنندگی آن کم بوده، مانع بیماری‌ها، باکتری‌ها، و جلبک‌ها نخواهد بود. و اگر زیاد باشد، باعث سوزش چشم و بینی، ناراحتی‌های پوستی، سرطان، و آسم در کودکان خواهد شد. مقدار کلر در آب استخر باید بین 1-3ppm  باشد. 2 ppm ایده‌آل است. رعایت موارد زیر در حین کلرزنی الزامی است:

1- قلیاییت کل و ph آب استخر در حد نرمال باشند.
2- با نمونه‌گیری مقدار کلر مورد نیاز را بدست آوریم.
3- ریختن پودر کلر در ظرف آب.
4- خالی بودن استخر از شناگر.
5- پمپ تصفیه روشن بوده و آب استخر بخوبی چرخش داشته باشد.
6- کلر در ابتدای شب تزریق شود. (زیر آفتاب بی‌اثر می‌شود)
7- بطور مساوی در اطراف استخر ریخته و بهتر است بیشتر جلوی ایرجت باشد تا به خوبی پخش گردد.
8- مقدار کلر آب استخر بین 1 تا 3ppm حفظ شود.
9- تست پس از چند ساعت گردش آب صورت پذیرد.

دلایل وجود جلبک‌های وحشت‌ناک در آب استخر: 1- کمبود کلر 2- عدم چرخش کامل آب 3- آفتاب
اگر با جارو و مقادیر معمول کلر (و در صورت لزوم به مقدار 10ppm) از بین رفتند که فبهاالمراد وگرنه باید استخر از آب خالی و با جاروی مخصوص، برس یا فرچه به جان سطوح بیفتید، البته با احتیاط کامل در عدم خالی‌شدن بندهای سرامیک.
دلایل کدر بودن آب استخر: مه‌آلود و ابری بودن آب استخر، هشداری است به رسوب قریب‌الوقوع. در چنین حالتی به محض بالا رفتن دمای استخر، طی چند روز کف و دیواره‌های استخر را لایۀ سفیدی گرفته و اسیدشویی گریزناپذیر خواهد شد. و اما دلائل این حالت: 1- استهلاک فیلترها 2- قلت کلر 3- وجود جلبک یا ذرات میکروسکوپی، و یا بالا بودنِ: 4- ph آب 5- قلیائیت کل 6- سختی کل 7- سختی فلزات 8- تثبیت‌کننده‌ها

دیگر گندزداها: 1- کلسیم هیپو کلرایت: دانه یا گرانول کلر خشک با 65% کلر. نسبتا ارزان است.می‌توان در مسیر پمپ تصفیه آب استفاده کرد. البته بطور کامل در آب حل نشده و مقداری از آن باقی می‌ماند. و احتمال از دست دادن تثبیت‌کننده را دارد. ph آب را تا 11.7 بالا می‌برد. واکنش زیادی داشته و احتمال آتش‌سوزی دارد. 2- هیپو کلرایت سدیم: مایع با 12.5% کلر. بدون نیاز به حل کردن در آب می‌توان در مسیر پمپ استفاده کرد. البته هنوز تثبیت نشده از دست می‌رود. و ph آب را 10- 13 بالا می‌برد. 3- قرص کلر با 90% کلر: کاملا در آب حل می‌شود. اما ph آب را پایین آورده و نیاز به اسید سیانوریک زیادی دارد. مقداری هم گران است. 4- برم: عنصری قهوه‌ای مایل به قرمز. برای کشتن باکتری‌ها، ویروس‌ها، جلبک‌ها و انگل‌ها به کار می‌رود. از نظر شیمیایی بسیار شبیه کلر است. معمولا در معرض آفتاب با ثبات‌تر است. در آب گرم با ثبات‌تر از کلر است به همین خاطر بهتر است در جکوزی استفاده گردد. برم در مواقعی که در استخر از ازن ژنراتور استفاده می‌شود باید در آب استخر وجود داشته باشد. 5- ازن ژنراتور: ازن تنها جایگزین به جای کلر جهت ضدعفونی آب است که توسط EPA تائید شده است. ph ازن خنثی است. یکی از قوی‌ترین اکسید کننده‌هاست. عامل ضد میکروبی با طیف گسترده دارد؛ از بین برنده باکتری‌ها، قارچ‌ها، میکروب‌ها، ویروس‌ها، جلبلک‌ها. عیب بزرگی که دارد این است که ماندگاری آن کمتر است. و البته قرار گرفتن در معرض ازن می‌تواند باعث آسیب ریه، تنگی نفس، سرفه، و تشدید شرایط تنفسی از قبیل آسم گردد! سوزش بینی، گوش، خشکی پوست ایجاد نمی‌کند. بوی بد در استخر تولید نمی‌کند. باعث کاهش 70- 90 درصدی استفاده از مواد شیمیایی می‌گردد.
چگونگی عملکرد ازن جهت ضدعفونی آب استخر:
فرایندی که ازن توسط آن میکرو ارگانیسم‌ها را از بین می‌برد به زوال سلولی معروف است در این فرایند ازن دیواره سلولی میکرو ارگانیسم را شکسته و سیتوپلاسم باکتری را حل می‌کند. زمانی که ازن در آب به حد اشباع رسید ازن به O1 وO2  سریع تجزیه می‌شود و این O1 خاصیت اکسیدکنندگی قوی می‌باشد که باعث اکسید کردن آهن، منگنز و غیره شده و آنها را تبدیل به مواد رسوب دهنده می‌کند که با استفاده فیلتراسیون می‌توان آنها را از آب استخر جدا کرد. باعث اکسید شدن ترکیبات آلی به فرمی که به آسانی لخته و یا به آب و دی اکسید کربن تبدیل شوند. ازن با برمید سدیم بکار می‌رود؛ ازن با برومید سدیم واکنش می‌دهد و اسید هیپو برومو تولید می‌کند که یک باکتری‌کش قوی می‌باشد. اسید هیپو برومو در حین واکنش با یک مولکول ارگانیک (آلی) در آب استخر مجددا به برومید تبدیل می‌شود. و این چرخه ادامه دارد. ترکیب کلر و برم نیز همین خاصیت را در آب استخر ایجاد می کنند.
با توجه به این نکته که ازن ماندگاری زیادی در آب استخر ندارد و سیستم ضدعفونی کننده را مختل می‌کند، باید از مواد شیمیایی ضدعفونی کننده آب نیز استفاده گردد. استفاده از دستگاه ازن ژنراتور بدین معنی نیست که تنها دستگاه در سیستم نصب شده و دیگر نیازی به کنترل آب استخر نیست.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان