کد خبر: ۱۵۰۷۷
تاریخ انتشار: ۱۳ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۶:۴۲-03 March 2020
کرونا ویروس و تعطیلی یک هفته ای دانشگاهها و مراکز آموزش عالی و تمدید برای هفته ای دیگر و متصل نمودن آن به تعطیلات عید، فرصتی برای تأمل و بازاندیشی انتقادی به تلقی دانشگاهیان به موضوع تعطیلی را فراهم نموده است. اگر چه غالبا همچون وضعیت کنونی وقتی از تعطیلی مراکز آموزش عالی صحبت به میان می آید منظور عدم حضور دانشجوست اما لاجرم سایر قشرهای دانشگاهی نیز تحت تأثیر این فضا قرار می گیرند.
حس داشتن تعطیلی و تعطیل بودن نه تنها برای دانشجو که حتی برای استادان، کارکنان و مدیران دانشگاهی نیز مسرت بخش و هیجان انگیز است. تعطیلی در فرهنگ دانشگاه امروز به مثابه شوقی فراگیر چنان در ذهن و کارکرد دانشگاهیان جاری است که فرارسیدن آن به منزله حس رهایی از بند سیستمی است که گویا مدت ها اسیر آن بوده ایم. 

 اگر چه تعطیلات فعلی برای تأمین سلامت دانشجویان طرح ریزی شده است و امری لازم و منطقی است، اما ولع سیری ناپذیر دانشجویان جهت بهره گیری از هر موقعیت تعطیل شدن در اوایل ترم، اواخر ترم، بین تعطیلی و ...، نشان از ساختار دانشجو گریز دانشگاهی است که خود نیز چندان از این امر ناخشنود نیست و از آن استقبال هم می کند! ساختاری که دانشجو در آن زمان را صرفا تحمل می کند تا وقت تعطیلی و آزادی فرا رسد. بر همین اساس نمی توان باور کرد شوق چند هفته تعطیلی برای برون رفت از بحران کرونا، تنها ریشه در پاسداشت سلامتی دانشجویان دارد. 

 حس خوش تعطیلی دانشجویان در قشر استادان نیز طراوت خاص خود را دارد. رسیدن به امور پژوهشی و بالا بردن نرخ تولیدات علمی و تنفسی برای امور شخصی، انگیزه پر شوری است که استادان در مواجهه با تعطیلات دانشجویی تجربه می کنند. غالبا به گونه ای به این تعطیلات نگریسته می شود که گویی کلاس درس و حضور دانشجو صرفا مصادف است با هدر رفت وقت با ارزش استاد!.

 مدیران دانشگاهی نیز بر حسب موقعیت مدیریتی خود از تعطیلی های دانشجویی اگر چه به ظاهر نگران اما در باطن به منافع نبودن دانشجو خرسند هستند. تعطیلات دانشجویی برای مدیران یعنی فرصتی برای صرفه جویی در هزینه ها، به حداقل رسیدن چالش ها و مطالبات صنفی و رفاهی دانشجو، لغو برنامه های فرهنگی، علمی و سیاسی دانشجویی و خلاصه به تعبیرشان کم شدن دردسرهای دانشجویی. 

 از منظر دانشجو، از تلقی استادان، کارکنان و مسئولان دانشگاهی چنین به نظر می رسد دانشگاه محلی است که هر چه دانشجو کمتر در آن حضور داشته باشد به صلاح و خیر اقشار آن است! اما براستی فرهنگ دانشگاهی ما را چه شده است که اینگونه از جوهره خود که دانشجوست فراری شده است؟! چرا حضور وی به موضوعی فرعی و تنها به بهانه ای تبدیل شده است برای وجاهت دادن به امور بروکراتیک دانشگاه؟ 
 
 در این روزهای کرونایی مطالبات زیادی از طرف دانشجویان در تشکل ها و نهادهای مختلف دانشجویی دانشگاههای کشور دیده می شد که تلاش می کردند تعطیلات دانشگاه محقق شود، اینکه دانشجویان برای حفاظت از سلامتی خود کوششی جمعی دارند امری پسندیده است اما در حیرت و تعجب باید بود که چگونه حتی یکبار این اجماع دانشجویی برای حفاظت از کیان رو به تعطیلی دانشجویی خود که به استثمار طمع و منفعت سیستم آموزشی درآمده است مطالبه ای نکرده است؟

  در یک ساختار سالم و هدفمند دانشگاهی، تعطیلات دانشجویی فرصتی برای شکل دادن به اوقات فراغتی است که سعی می کند با مهیا سازی بستر  خودشکوفایی به تعمیق فرایند یادگیری دانشجو کمک نماید، اما در یک ساختار معیوب، تعطیلات دانشجویی فرصتی است شوق انگیز برای رهایی از فضایی است که دانشجو خود دانشجویی خویش را پیدا نمی کند. فرصتی که می توانست اوقات فراغت باشد اما به اوقات بطالت تغییر ماهیت می دهد. 

  بیت الله محمودی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان