کد خبر: ۱۴۹۶
تاریخ انتشار: ۱۱ فروردين ۱۳۹۷ - ۲۰:۵۳-31 March 2018
در مورد انتصاب پمپئو و جان بولتون به عنوان وزیر امور خارجه و مشاورامنیت ملی آمریکا توجه بیش از حد به مسئله حمله نظامی علیه ایران گمراه کننده است.
اگر قرار است برخورد نظامی هم در خاورمیانه رخ دهد بعید است ایالات متحده مستقیم دخالت کند. تجربه جنگ عراق و هزینه های گزاف آن، تجربه جنگ افغانستان و ناتوانی ترامپ در عمل به وعده کاهش مخارج نظامی به خوبی نشان می دهد راه  اندازی جنگ آمریکا علیه ایران عقلانی به نظر نمی رسد. به خصوص اینکه توان نظامی ایران امروز به مراتب از توان نظامی صدام 2003 بالاتر است و ابزارهای تهران برای عملیات های ایذایی علیه منافع واشنگتن در کشورهای مختلف خاورمیانه قابل مقایسه با رژیم صدام نیست. 

هر چند که نفی کامل  گزینه حمله نظامی و  حتی جنگ های تصادفی و نیابتی درست نیست اما تمرکز بیش از حد بر این احتمال توجه به تبعات  دیگر انتصاب تیم جنگ طلب  کاخ سفید را کمرنگ می کند. 

دولت ترامپ در زمینه سیاست خارجی از انسجام لازم برخودار نیست. چون به نظر نمی رسد بر خلاف دولتهای بوش و اوباما از دکترین سیاست خارجی منسجمی برخوردار باشد. اگر بوش تلاش می کرد ارزش هایی آمریکایی را در بستر جهانی شدن با سیاست تغییر رژیم های ناهمساز با نظم مورد نظر آمریکا اشاعه دهد، اوباما با رویکرد رئالیستی مبتنی بر تعامل و تبادل  با دشمنان قدیمی و اشاعه  پیمان های چندجانبه به دنبال اشاعه ارزش های آمریکایی در جهانی متکثر و چند فرهنگی بود. اما شعار "ابتدا آمریکا"ی ترامپ پر از تناقض است. او فلسفه روشنی در سیاست خارجی ندارد. در مورد پرونده های مختلف متناسب با ماهیت پرونده ها تصمیم گیری می کند. 

 سیاست ترامپ در مورد برجام از ایده کلی نشات می گیرد که قرار دادن ایران در فاز امنیتی را الویت اصلی می داند.  برجام موضع ایران در خاورمیانه و جهان را تقویت کرد و به همان میزان اسرائیل و عربستان  را تحت فشار قرار داد. ترامپ هدیه ای بود برای تل آویو و ریاض تا از روند عادی سازی روابط ایران با کشورهای مختلف جهان جلوگیری کند. اجرای برجام مشکلاتی داشت، با پیروزی ترامپ این مشکلات بیشتر شده و خواهد شد. ترامپ تمام تلاش خود را به کار گرفته تا برجام عقیم  و ناکارآمد شود. این سیاست در زمانی که ایران با رکود اقتصادی روبروست و در داخل هم  سطح نارضایتی و فاصله بین انتظارات و امکانات افزایش یافته می تواند تهران را با چالش های جدی مواجه کند به خصوص اینکه ایران در پرونده های مهمی در خاورمیانه درگیر است و طبیعتا درگیری در این پرونده ها مستلزم صرف هزینه های گزاف هم هست. 

 به نظر می رسد خروج ترامپ از برجام در ماه می قطعی باشد. بازگشت دوباره تحریم ها و  در کانون توجه قرار دادن ایران به عنوان خطر امنیت بین الملل، سیاستی است که ترامپ با بلوک عربستان اسرائیل دنبال می کند و از طرفی از فشارهای اروپا علیه برنامه موشکی ایران و نقش تهران  در معادلات منطقه ای حداکثر استفاده را خواهد کرد. 

 اما بدترین نتیجه انتصاب تندروهای جنگ طلب در کابینه ترامپ سیطره فضای امنیتی بر ایران است. این انتخاب، نقش نظامی ها در سیاست داخلی و خارجی را تقویت خواهد کرد و میانه روها را تحت فشار قرار خواهد داد و سکان هدایت سیاست خارجی بیش از پیش از چنگ دیپلمات ها خارج خواهد شد. به عبارتی به نظامی گری و عقب نشینی دولت مدنی  در عرصه سیاسی ایران بیشتر منجر خواهد شد. 

اینکه هم صدایی از خارج از ایران خواستار دولت نظامی سپاهی شود و هم نماینده ای از مجلس چنین درخواستی را داشته باشد را باید جدی گرفت آن هم  در شرایطی که دولت روحانی به هر دلیی ناتوان از پاسخ به مطالبات مردمی است که از او در در برابر تندروها در انتخابات ریاست جمهوری 96 حمایت  کردند. بخشی از سیاست تضعیف روحانی از طرف ارگان های وابسته به نظامیان در راستای همین هدف تقویت نظامی گری در سیاست ایران است.  دخالت های آمریکا وسیاست  های  کاخ سفید در قبال ایران علیه جریانی است  که توسعه  و دموکراسی در ایران می خواهد. تیپ هایی مانند بولتون به هیچ وجهه ممکن از تقویت صدای اصلاح در ایران، رشد جامعه مدنی و توسعه نهادهای دموکراتیک استقبال نمی کنند.


مجتبی نجفی


 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
متون اسلامی
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان