کد خبر: ۱۴۹۴۷
تاریخ انتشار: ۰۸ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۹:۴۹-27 February 2020
یک نگاه متفاوت/
«ابراهیم» سالها طلبه بوده. همین الان هم از خیلی از طلبه ها و آخوندها با سوادتر است. در گذشته ها، کتاب های متعددی از عربی به فارسی ترجمه کرده و فقه و اصول را خوب می داند. در میان طلبه ها کسی که بتواند به منابع دست اول مراجعه کند و بخواند، آدم باسوادی است و ابراهیم از همانها است.
این روزها به حلقه حامیان حیوانات پیوسته و روز و شبش را برای سگها و عقاب ها و آهوها و ... گذاشته است. دوستان به او «شیخ سگبان» می گویند.  برای خودش عالمی درست کرده است. شبکه وسیعی از حامیان حیوانات تشکیل داده و با کمک های کوچک آنها، کارهای بزرگی انجام می دهد. ازخیلی از قید و بندها خودش را رها کرده. نه برای پول زور می زند و نه دنبال رشد علمی و ارتقای درجه و استادی و غیره است. گرچه دکترای دین پژوهی دارد، ولی بیشتر  سگ پژوهی می کند. این روزها در مورد سگها و حیوانات می نویسد و تلاش می کند مردم را با سگها و شغالها و کبوترها و خرس ها مهربان تر کند. در اطراف قم پناهگاهی برای سگهای ولگرد درست کرده و با امکانات بسیار محدود، فعلا پناهگاه را سرپا نگه داشته است. 

دوسال پیش دخترم و سه چهارتا از دوستانش را به  پناهگاه بردم.  بچه ها گفتند کجا می رویم؟ گفتم «سگدونی»!  فکر کردند دارم فحش می دهم. گفتم نه؛ واقعا سگدونی است، یعنی جایی که سگ ها را نگه می دارند.  گفتم چرا فکر می کنید، سگ فحش است!  با آن که هوای بیابان قم سوزان بود و سگها هم از لانه شان به زور بیرون می آمدند، بچه ها خیلی کیف کردند. با چشمشان دیدند هستند کسانی که از وجودشان مایه می گذارند و یک رفتار انسانی را ترویج می کنند. کلاس درس خوبی بود. کلاس بی کلام. خلاصه کنم، وسط جهنم این همه هیاهو و رقابت برای هیچ، شیخ سگبان، برای خودش بهشتی ساخته و از آن لذت می برد. 


قلم تاثیرگذار و بی ملاحظه ای دارد که نشان از روح سرشار و خط شکن او دارد. این هم یکی از نوشته های اخیر او: 

«امروز با  نگهبان پناهگاه  کمی گه سگ جمع کردیم. به یکی دو سگ گرمازده هم دارو دادیم. کیسه گه سگها را گذاشتیم عقب ماشین. در بین راه، توی جاده، ستاره‌ها را دیدم. نور این ستاره احتمالا چند میلیون سال قبل حرکت کرده و الآن به من رسیده. الآن اصلا معلوم نیست این ستاره وجود داشته باشد. توهم سی سال دیگر نیستی. همه چیز تمام می‌شود. فرض کن از الآن نیستی. ببین! این که این همه آدم نیستند و خبری ازشان نیست و نه نامی نه چیزی از آن‌ها مانده خودش نشانه این است که خیلی هم سخت نیست. گفتم نام نیک! می‌گویند نام نیک است که از آدم می‌ماند. نه؛ نام نیک هم نمی‌ماند. مطمئنم آدم‌های خوب زیادی بوده‌اند که نامشان هم نمانده. جای امیدواری دارد. جای امید است که هیچ چیز نمی‌ماند. چه خوب!» 

مهدی نساجی


نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان