کد خبر: ۱۴۹۳۰
تاریخ انتشار: ۰۸ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۵:۱۳-27 February 2020
اعراب آداب خاصی در نوشیدن قهوه دارند. پرستو قاسمی در مالتی‌مدیایی که برای جدید آنلاین تهیه کرده به گوشه‌ای از رسوم و آداب قهوه‌نوشی اعراب پرداخته است. او چند روزی مهمان خانواده‌ای عرب در روستایی در نزدیکی سوسنگرد بوده‌. در محلی که به آن مُضیف می‌گویند؛ جایی که با قهوه تازه از مهمانان پذیرایی شده است.
بعد از ناهار نوبت به مراسم ویژه قهوه‌خوری رسید. در این مراسم، رسم بر این است که اگر پس از نوشیدن فنجان نخست دیگر میلی به نوشیدن قهوه نداریم٬ باید فنجان را تکان دهیم و اگر تکان ندهیم یعنی این‌که باز هم قهوه می‌خواهیم. ندانستن این رسم سبب دوباره نوشیدن قهوه شد. قهوه عرب‌ها قهوه خیلی تلخ ولی خوش‌طعم است. عرب‌ها خودشان دانه‌های قهوه را تفت می‌دهند و می‌کوبند و دقت زیادی برای دم‌کردن قهوه دارند. البته قهوه‌خوری مراسمی تجملاتی و پر آداب و رسومی است که ما از آن بی‌خبر بودیم.

«فنیان» فنجان مخصوص قهوه عرب‌هاست که همه مهمانان با آن قهوه می‌نوشند. پذیرایی قهوه از سمت راست مضیف شروع می‌شود و کسی که قهوه تعارف می‌کند فنیان را با دست راست می‌گیرد و مهمان هم باید آن را با دست راست بگیرد و بدون آن‌که زمین بگذارد آن را بنوشد. اگر کسی سه بار فنیان را بدون حرکت به میزبان دهد و سه بار قهوه بنوشد یعنی این‌که برای حل مشکلش به نزد شیخ و یا مالک مضیف آمده و می‌خواهد که او مشکلش را حل کند.

این روزها مضیف بردیه بازدیدکنندگان زیادی دارد. در حقیقت تلاش علی حیدری، پسر کوچک خانواده که به عنوان راهنمای گردشگری فعالیت می‌کند در معرفی مضیف بردیه سبب شد تا در دی ماه سال گذشته مضیف و مراسم قهوه‌خوری عرب‌ها در فهرست آثار ملی کشور به ثبت برسد.

مضیف را می توان سازه ای از جنس نی و حصیر دانست که قدمت آن به هزاره چهارم پیش از میلاد مسیح بازمی گردد یعنی زمانی که سومری ها حکومت می کردند. در زمان های قدیم اغلب خانه های خوزستان دارای مضیف بودند. سازه ای از جنس نی که روی چاله ساخته می شود. از ویژگی های مهم مضیف خنک بودن آن در فصل تابستان و هوای گرم است وبه دلیل اینکه سریع آماده می شود مورد توجه اعراب جنوب  قرار گرفته ویکی از بهترین وزیباترین مکان برای پذیرایی از مهمانان  است .

وسایل آماده سازی قهوه
در مضیف و مراسم قهوه خوری جنوب ایران از وسایل مخصوصی استفاده می شود که هر کدام نام مخصوص خود را دارند که به همه آن ها المعامیل گفته می شود. در این روش سنتی برای تهیه و نوشیدن قهوه از قهوه خام استفاده می شود که به آن بن گفته می شود.

المحماس: ظرفی شبیه به منقاش، استوانه ‌ای شکل است که داخل آن دارای گودی است و روی آتش ذغال گرفته می شود و بن در آن تفت داده می شود. در واقع فرآیند رست در آین جا توسط صاحب مجلس انجام می شود.

هاون: هاون یا المجر نوعی ابزار استوانه ‌ای با گودی عمیقی است. معمولا هاون از نوعی فلز قوی ساخته می شود و دارای دسته‌ ای به نام قضیب است که برای آسیاب نمودن دانه‌ های برشته شده قهوه استفاده می ‌شود. در این جا عمل کوبیدن و خورد کردن قهوه انجام میگیرد. صداهای که از هاون و آسیاب کردن قهوه به گوش می ‌رسد برای مردمان منطقه مفاهیم به خصوصی دارد.

گم گم: برای آماده کردن قهوه از دو نوع ظرف خاص استفاده می ‌شود. به ظرف بزرگتری که برای آماده ‌سازی اولیه قهوه و جوشاندن آن به حد کافی استفاده می ‌شود گم گم گفته می ‌شود که معمولا از جنس ورشو ساخته شده و شباهت زیادی به آبپاش دارد. به ظرف کوچکتری که جهت راکد نمودن قهوه به مدت زمان معین و گرم نگه داشتن آن و پذیرایی از میهمان استفاده می ‌شود دله می‌ گویند. در واقع پس از به جوش آمدن آب، قهوه را به آن اضافه می کنند. پس از فرآیند دم آوری، قهوه را در دله سرو می‌ کنند.

فنجان: به استکان بدون دسته ای که قهوه در آن سرو می شود فنجان گفته می شود.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان