کد خبر: ۱۴۴۳۸
تاریخ انتشار: ۱۸ بهمن ۱۳۹۸ - ۱۰:۱۷-07 February 2020
وقتی نقرس خفیف و بدون عارضه است، می‌توان با استفاده از رژیم غذایی درست و تغییر سبک زندگی، بیماری را کنترل و درمان کرد.
 اگرچه، مطالعات نشان می‌دهد که حتی رژیم‌های سخت غذایی هم تأثیر زیادی بر کاهش سطح اسید اوریک خون ندارند و به همین خاطر درمان دارویی ضروری است. وقتی حملات نقرس تشدید می‌شود، سنگ‌های کلیوی شکل می‌گیرند، بیماری تیفوس نیز ظاهر می‌شود یا آسیب جدی در مفاصل دیده شود. درواقع درمان دارویی برای کنترل سطح اسید اوریک خون بسیار حیاتی است.

داروهایی که برای درمان نقرس تجویز می‌شوند، سه گروه‌اند: داروهای کاهنده‌ی اسید اوریک، داروهای Prophylactic (داروهای کاهش‌دهنده اوره و جلوگیری‌کننده از بروز حساسیت)، و داروهایی برای تسکین سریع درد ناشی از نقرس.

ازجمله درمان‌های اصلی نقرس استفاده از داروهای کاهش‌دهنده‌ی ادرار است. این داروها سطح اسید اوریک خون را کاهش می‌دهند. در اکثر بیماران، میزان سطح اسید اوریک باید کمتر از ۶ میلی‌گرم در خون باشد. این داروها بر روی گره‌های تیفوسی و از بین‌رفتن کامل آنها نیز تأثیر بسزایی دارند. داروهای کاهنده‌ی سطح اسید اوریک شامل آلوپورینول، فبوکسوستات (febuxostat)، پروبنیسید (probenecid) و پگلوتایسین با نام تجاری کريستکسا (Krystexxa) می‌شوند.

داروهای Prophylactic در شش ماهه اول دوره‌ی درمان نقرس به‌همراه داروهای کاهنده‌ی اسید اوریک از شدت حملات بیماری و عود مجدد بیماری جلوگیری می‌کند. به همین خاطر هر مداخله‌ی دارویی که موجب کاهش یا افزایش سطح اسید اوریک در جریان خون شود می‌تواند در تشدید و یا عود مجدد بیماری نقرس نیز مؤثر باشد. کلشیسین (Colcrys) و داروهای NSAID (داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی) مانند ایندومتاسین (indomethacin)، دیکلوفناک (diclofenac)، ایبوپروفن یا ناپروکسن سدیم برای درمان و کنترل بیماری نقرس کاربرد زیادی دارند.

با مصرف داروهای پیشگیرانه در طول شش ماه اول آغاز درمان مانند آلوپورینول (allopurinol)، فبوکسوستات (febuxostat)، پروبنیسید (probenecid) خطر حملات نقرس به‌شدت کاهش پیدا می‌کند. باید توجه داشت که تداخل دارویی داروهای Prophylactic با داروی کريستکسا (Krystexxa) ممکن است مشکلاتی را برای فرد بیمار ایجاد کند.

دسته‌ی سوم داروها در زمان حملات نقرسی به‌منظور کاهش درد و التهاب استفاده می‌شود. کلشیسین (Colcrys) و داروهایی NSAID (داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی) در هنگام حملات نقرس نیز تجویز می‌شوند تا درد و التهاب مفصل آسیب‌دیده کاهش یابد. کورتیکواستروئیدها مانند پردنیزون (prednisone)، متیل‌پردنیزولون (methylprednisolone) و پردنیزولون (prednisolone)، نیز ممکن است در هنگام تشدید حملات نقرسی تجویز شوند. اگرچه، میزان دوز این داروها به‌دلیل عوارض جانبی مانندآب‌مروارید و یا پوکی استخوان باید محدود و کنترل‌شده باشد. داروهای استروئیدی در درمان بیمارانی نقرسی که قادر به مصرف داروهای کلشیسین (colchicine) و داروهایی NSAID (داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی) نیستند، بسیار سودمند است.

درمان خانگی نقرس

یکی از درمان‌های خانگی برای حملات حاد نقرس نوشیدن آب فراوان است. مصرف زیاد داروهای NSAID (داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی) مانند ایبوپروفن (Advil, Motrin) و ناپروکسن سدیم (Aleve)، در زمان‌هایی که هیچ داروی ضدانعقادی استفاده نمی‌شود مانند بیماری‌ اختلال در عملکرد کلیه یا زخم معده، استفاده می‌شود. درمان‌های خانگی برای درمان و کنترل بیماری نقرسِ مزمن می‌تواند مفید باشد. ایجاد تغییر در رژیم غذایی گامی مؤثر در کنترل این بیماری است. نوشیدن آب فراوان در جلوگیری از حملات نقرسی نیز بسیار مفید است.

رژیم غذایی برای درمان نقرس

هدف اصلی رژیم غذایی در بیماری نقرس، محدود کردن مواد غذایی پروتئین‌دار است. در حالت ایده‌آل، بهتر است فرد مبتلا از مصرف غذاهایی که پروتئین بالایی دارند، اجتناب کند و میزان مصرف پروتئین را در حد کنترل‌شده‌ای حفظ نماید.

غذاهای سرشار از پروتئین:برخی از انواع ماهی‌ها، غذاهای دریایی و صدف که شامل ماهی کولی، ساردین، گوش‌ماهی، شاه‌ماهی، ماهی قزل‌آلا و روغن ماهی می‌شود؛برخی از انواع گوشت‌ها مانند گوشت گوساله، گوشت بوقلمون، گوشت گوزن، جگر، دل و قلوه، آجیل و برخی از انواع شیرینی‌ها؛نوشیدنی‌های الکلی.عوارض جانبی داروهای نقرس

داروهای نقرس معمولا در اکثر افراد بدون عوارض خاصی هستند. اگرچه ممکن است مانند همه‌ی داروها حساسیت‌ها و مشکلاتی را در برخی افراد ایجاد کنند.

آلوپورینول (Allopurinol) در اکثر افراد بدون عارضه است، اما در برخی افراد ممکن است موجب ایجاد حساسیت پوستی شود. حساسیت پوستی شدید بعد از مصرف این دارو به‌ندرت اتفاق می‌افتد، ولی درصورت وقوع نباید این موضوع را بی‌اهمیت تلقی کرد و بهتر است با پزشک خود درخصوص ادامه‌ی مصرف دارو مشورت کرد.داروهای کلشیسین (Colchicine) نیز ممکن است در برخی افراد باعث بروز تهوع و اسهال شود و حتی گاهی منجر به ضعف عضلات بدن و یا تغییر غیرطبیعی در تعداد سلول‌های خونی گردد.داروی پروبنیسید (probenecid) نیز ممکن است در بیمارانی که سنگ کلیه دارند، موجب وخیم‌تر شدن بیماری و آسیب‌های جدی‌تر به کلیه شود.فبوکسوستات (febuxostat) نیز ممکن است منجر به ایجاد ناهنجاری‌های کبدی، تهوع و حساسیت‌های پوستی گردد.NSAID (داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی) هم در برخی از افراد ممکن است موجب تحریک و زخم معده شود. به همین خاطر کبد و کلیه‌ی بیمارانی که از این دارو استفاده می‌کنند، باید به‌طور مرتب کنترل شود.کريستکسا (Krystexxa) به‌عنوان داروی تزریقی داخل وریدی تجویز می‌شود. حساسیت‌های پوستی شدید در تعداد کمی از بیماران مصرف‌کننده گزارش شده است.افراد مبتلا به نقرس بهتر است چه غذاهایی را از رژیم روزانه‌ی خود حذف کنند؟

وقتی غذاهای پروتئینی مصرف می‌کنید میزان اسید اوریک خون‌تان افزایش می‌یابد، بنابراین باید روش درستی را برای مدیریت رژیم غذایی خود و اجتناب از زیاده‌روی در مصرف غذاهای پروتئین‌دار انتخاب کرد. البته داشتن رژیم کم‌پروتئین کار نسبتا سختی است، زیرا پروتئین برای سلامت بدن بسیار مفید است. پیروی از رژیم کم‌پروتئین موجب می‌شود سطح اسید اوریک خون نسبتا کاهش یابد.

دستوراتی که در ادامه‌ی این مقاله به آنها اشاره می‌شود در مدیریت رژیم غذایی بیماران نقرسی می‌تواند بسیار کاربردی و مفید باشد:

نقرس معمولا همراه با چاقی و اضافه‌وزن است وکاهش وزن تا حد زیادی می‌تواند بر بهبود و کنترل بیماری تأثیر مثبت داشته باشد؛داشتن رژیم غذایی کم‌چرب با افزایش پروتئین و جایگزینی با موادغذایی حاوی کربوهیدارتتصفیه‌شده (مانند شکر، نان سفید، سیب‌زمینی) و استفاده از مواد غذایی حاوی کربوهیدارت پیچیده (مانند سبزیجات و غلات سبوس‌دار) تا حد زیادی می‌تواند سطح اسید اوریک خون را کاهش دهد؛کاهش مصرف غذاهای دریایی و گوشت قرمز؛مصرف لبنیات کم‌چرب نیز تا حد زیادی خطر ابتلا به بیماری نقرس را کاهش می‌دهد؛نوشیدن آبجو و مشروبات الکلی نیز خطر ابتلا به نقرس را افزایش می‌دهد؛مطالعات انجام‌شده در این زمینه نشان می‌دهد که مصرف گیلاس تازه تا ۳۵ درصد خطر ابتلا به نقرس را کاهش می‌دهد. برخی از افراد نیز معتقدند که آب گیلاس یا گیلاس خشک شده نیز دقیقا تأثیر مشابهی دارند، هرچند هنوز این مسئله به‌طور کامل اثبات نشده است.نوشیدن شربت‌های شیرین‌شده با شکر یا شرینی‌هایی که حاوی فروکتوز بالایی هستند، خطر ابتلا به بیماری نقرس را به‌شدت افزایش می‌دهند.بیماران نقرسی ممکن است دچار چه مشکلاتی شوند؟

کنترل و درمان نشدن بیماری نقرس در بلندمدت ممکن است موجب آسیب‌های جدی مفصلی شود. اسید اوریک ممکن است در کلیه‌ها جمع شود و موجب تشکیل سنگ‌های کلیوی و ایجاد اختلال در عملکرد کلیه‌ها گردد.

تجمع اسید اوریک در بافت‌های نرم به‌خصوص در اطراف مفاصل موجب تشکیل گره‌های تیفوسی می‌شود. این گره‌ها ممکن است به‌مرور بزرگ شوند و ظاهر ناخوشایندی پیدا کنند.

اهمیت توجه به درمان نقرسی

نقرس بیماری‌ای مزمن است. درمان نشدن آن ممکن است باعث بروز دردهای وحشتناک و کنترل نشدن حملات آن گردد. همان‌طور که پیش از این نیز گفته شد، آسیب مفصلی و مشکلات کلیوی از عوارض ابتلا به این بیماری است. البته درمان به‌موقع در اکثر بیماران می‌تواند آنها را از شر دردهای آزاردهنده و عوارض بعدی این بیماری خلاص کند.

آیا جلوگیری از نقرس امکان‌پذیر است؟

برخی از عوامل زمینه‌ساز بیماری نقرس ژنتیکی و برخی از آنها قابل‌پیشگیری و کنترل هستند. برخی از عوامل زمینه‌ساز این بیماری مانند چاقی و رژیم غذایی کنترل‌شدنی هستند. داشتن وزن متعادل و رژیم غذایی سالم کم‌کالری، کم‌چربی و افراط نکردن در مصرف گوشت قرمز می‌تواند تا حد زیادی خطر ابتلا به بیماری نقرس را در افراد کاهش دهد.

چه تحقیقاتی در زمینه‌ی بیماری نقرس انجام شده است؟

تحقیقاتی زیادی در زمینه داروهای محدودکننده‌ی سیگنال شیمیایی معروف به اینترلوکین-۱ در بیمارانی که از بقیه روش‌های درمانی پاسخ مناسب نگرفته‌اند، انجام شده است. آناکینرا (Anakinra) و کاناکینومب (canakinumab) دو دارویی هستند که برای محدود کردن سیگنال شیمیایی اینترلوکین-۱ تجویز می‌شوند. این داروها اکنون برای بیماری‌های دیگر نیز استفاده می‌شود و تحقیقات گسترده‌ای بر روی میزات اثرگذاری آن در بیماری نقرس در حال انجام است.

همچنین تحقیقات دیگری روی دستگاه سی‌تی‌ اسکن پیشرفته درحالِ انجام است که می‌تواند در تشخیص به‌موقعِ بیماری کمک زیادی کند. تحقیقات و پژوهش‌های زیادی نیز روی ژن‌های انتقال‌دهنده اسید اوریک که مسئول سوخت‌وساز اسیداوریک هستند نیز انجام شده است که هنوز نتایج قطعی آن در درمان بیماری اثبات نشده است.

افرادی که دچار نقرس هستند باید ساق پا و پاهایشان را از بالا به پایین با روغن گل محمدی ماساژ دهند همچنین ماساژ محل درد، ساق پا و کف پا‌ها با ترکیب روغن بابونه و زیتون برای مبتلایان به نقرس مفید است؛ برای تهیه این ترکیب افراد باید پنج گرم روغن بابونه را با ۴۰ گرم روغن زیتون با هم مخلوط کنند.

 مبتلایان به نقرس برای بهبود بیماری خود باید ۳۰ گرم زرشک سیاه (زرشک آبگیری)، ۲۰ گرم خارخاسک، ۱۰ گرم لیموعمانی، ۲۰ گرم عناب و ۲۰ گرم ناخُنک را با هم ترکیب کنند سپس ۲ قاشق غذاخوری از این مخلوط را در یک قوری بریزند و به آن چهار تا پنج لیوان آب اضافه کنند و بگذارند به خوبی دَم بکشد این دمنوش باید در طول روز مصرف شود.

فرادی که دچار نقرس هستند باید ترکیب سرنجان، هلیله سیاه، پوست هلیله زرد و مقدار خیلی کمی صبر زرد را با عسل مخلوط و این ترکیب را به شکل قرص درست  و  روزانه ۳ بار، هر بار ۲ عدد قرص را به مدت یک هفته مصرف کنند.

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان