کد خبر: ۱۴۱۹۳
تاریخ انتشار: ۱۱ بهمن ۱۳۹۸ - ۱۱:۴۷-31 January 2020
شک نکنید اگر عملکرد شعب بانکهای دولتی را در تمام استان ها ( به غیر از تهران و تا حدودی اصفهان و خراسان رضوی ) بررسی کنید
، بیش از 66 درصد آنها ، توان پوشش هزینه های خود (هزینه پرسنلی ، اداری - عمومی ، هزینه مشکوک الوصول و هزینه استهلاک) را از طریق درآمد ناشی از واسطه گری (وام دهی) ندارند! 

حتی اگر سایر درآمدها (مانند درآمد کارمزدی و الکترونیک ) را به درآمد حاصل از واسطه گری بیافزاییم، باز هم 22 درصد شعب ، چیزی جز "زیان" به اقتصاد تحمیل نمی نمایند و نمیتوانند هزینه های خود را پوشش دهند. 

این زیان دهی که قاعدتا به تعمیق شکاف "درآمد _ هزینه" و در نهایت "بدهی - دارایی" در این بانکها می انجامد، وظیفه حاکمیت ( دولت و بانک مرکزی ) به عنوان """سهامدار اصلی""" را برای پوشش این شکاف سنگین تر نموده که احتمالا به تزریق پایه پولی و عرضه بیشتر اوراق منتهی خواهد شد.

بطور کل زیان دهی شعب بانکهای دولتی مترادف با الزام سهامداران اصلی آن ( دولت و بانک مرکزی به عنوان بانک دولت ) برای جبران این زیان بوده و در نهایت آثار منفی آن دامنگیر جامعه خواهد شد و این چرخه معیوب تداوم خواهد داشت ....

نیازی به اخراج نیست! از نیروی انسانی در این بانکها بر اساس یک متد مدرن بانکی میتوان سودآوری بیشتری کسب نمود. 

عباس دادجوی توکلی 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان