کد خبر: ۱۳۸۵۴
تاریخ انتشار: ۲۶ دی ۱۳۹۸ - ۰۹:۴۶-16 January 2020
بحث تفاوت ترکیب طبقاتی(کارگر/متوسط) بین اعتراضات این دو سه سال ایران واقعی، مهم و لازمه. 
یکی نبودن ترکیب و خواست‌های اعتراضات آبان و اعتراضات بعد از پذیرش مسئولیت شلیک به هواپیمای مسافربری آشکاره و بحث‌هایی رو بین متخصصین جامعه‌شناسی و علوم سیاسی راه انداخته. یه تحلیل اینه که اعتراضات آبان ماه بیشتر شاهد حضور طبقه کارگر( محروم) بوده و اعتراضات این چند روز به دست طبقه متوسط هدایت شده. بحث این چند خط درباره این اعتراضات نیست.

توی چند سال گذشته صاحب‌نظران و پژوهشگران زیادی مقصر رشد ترامپ، برگزیت، و رشد نیروهای غیردموکراتیک و راست افراطی در گوشه و کنار جهان رو بخش‌هایی از طبقه کارگر می‌دونن و عملاً این طبقه رو حامی اقتدارگرایی معرفی می‌کنن.

همزمان، معمولاً طبقه متوسط شهری تحصیلکرده به عنوان مدافعان اصلی دموکراسی معرفی، و «توانمندسازی» و تلاش‌های این طبقه به عنوان لازمه دموکراسی مطرح میشن. این ایده یکی از زیربناهای سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی اصلاح‌طلب‌ها در دوران خاتمی بود که فکر می‌کردن راه گذار به دموکراسی از مسیر بزرگ‌تر شدن طبقه متوسط میگذره. 

تاریخ جنبش‌های دموکراسی چی میگه؟

پژوهش جدیدی انجام شده که همه جنبش‌های اعتراضی عمده از ۱۹۰۰-۲۰۰۶ در ۱۵۰ کشور رو جمع کرده و از بررسی این جنبش‌ها و خروجی‌شون نتیجه گرفته کارگران صنعتی عامل کلیدی دموکراتیزاسیونن، و نقششون در رسیدن به دموکراسی حتی مهم‌تر از طبقه متوسط شهریه. لینک:
https://www.journals.uchicago.edu/doi/full/10.1086/704699

محققان تو مطلبی که در توضیح یافته‌های پژوهش برای واشنگتن پست نوشتن میگن وقتی کارگران صنعتی علیه اقتدارگرایی دست به بسیج عمومی می‌زنن احتمال دموکراتیزاسیون بسیار بالاست.

تو تحقیق مواردی مثل جنبش‌های حق رأی زنان تا جنبش‌های ضدکمونیستی اروپای شرقی تا تظاهرات بهار عربی رو جمع کرده‌ن، و تأکید می‌کنن که اعتراضات الزاماً به سقوط نظام هم نمی‌رسه و مثالشون جنبش سبز ایرانه.

این سه نفر میگن که با بررسی جنبش‌های اعتراضی ضدنظام از ۱۹۰۰ به این نتیجه رسیده‌ن که کیستی یا در واقع ترکیب طبقاتی جنبش اعتراضی تأثیر مهمی در احتمال منتهی شدن اعتراض به دموکراسی داره. به بیان دقیق‌تر: دموکراتیزاسیون به پس‌زمینه اجتماعی معترضان وابسته‌ست.

برای مقایسه یه مثال از بهار عرب می‌زنن:
«هیئت چهارگانه گفتگوی ملی تونس» ائتلافی بود که طبقات مختلف رو پوشش می‌داد و شامل طبقه کارگر سازماندهی‌شده هم بود و در گذار نقش مهمی ایفا کرد، اما جنبش دموکراسی مصر پایگاه محدودی داشت و عملاً منحصر به طبقه متوسط شهری بود.

این پژوهش نشون میده که اعتراضات به رهبری دهقان‌ها خیلی کم منجر به اصلاحات دموکراتیک میشه، در جنبش‌های طبقه متوسط شهری احتمال دموکراتیزاسیون بالاتره، و در اعتراضات با هدایت کارگران صنعتی احتمال گذار به دموکراسی بالاتر هم میره.

این دو گروه آخر هم انگیزه دموکراسی و هم ظرفیت فشار برای تغییرات دموکراتیک رو دارن. محققان میگن پژوهش‌های قبلی در کشورهای خاص اروپایی و آمریکای لاتین رابطه جنبش کارگری با کسب حق رأی عمومی و انتخابات چندحزبی رو نشون داده بودن اما این اولین تحقیقیه که رابطه ترکیب اجتماعی جنبش و دموکراتیزاسیون رو در سراسر جهان بررسی می‌کنه.

و در نهایت، میگن از ۱۹۰۰ به بعد جنبش‌های اعتراضی تحت رهبری کارگران صنعتی در رسیدن به دموکراسی عملکرد موفق‌تری از باقی انواع اعتراض داشته‌ن. البته بین جنبش‌های طبقه متوسطی و دموکراسی هم رابطه مثبتی هست، اما این رابطه نسبت به رابطه بین جنبش‌های کارگران صنعتی و گذار به دموکراسی رابطه ضعیف‌تریه.

سهیل جان‌نثاری
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان