کد خبر: ۱۳۸۲
تاریخ انتشار: ۱۲ اسفند ۱۳۹۶ - ۰۹:۱۳-03 March 2018
اگر مردی ادعا کند که فرزندی که همسرش به دنیا آورده متعلق به او نیست آزمایش دی‌ان‌ای پزشکی قانونی هم برای اثبات این ادعا کافی نیست!

اگر مردی ادعا کند که فرزندی که همسرش به دنیا آورده متعلق به او نیست آزمایش دی‌ان‌ای پزشکی قانونی هم برای اثبات این ادعا کافی نیست! 

در یک پرونده پرماجرا در اصفهان زنی از مردی به اتهام تجاوز شکایت می‌کند. مرد در دفاع می گوید که ازدواج موقت کرده‌ایم و حکم برائت از اتهام به زنای به عنف را دریافت می‌کند. اما زن صاحب بچه می‌شود و چند سال بعد دعوای اثبات نسب علیه مرد ارائه می‌دهد. مرد منکر تعلق فرزند به خود است و پزشکی قانونی هم اعلام می‌کند که رابطه پدر و فرزندی وجود ندارد. دادگاه بدوی حکم به بطلان دعوی  زن می‌دهد اما زن تجدیدنظرخواهی می‌کند و دادگاه تجدیدنظر علی رغم اینکه رابطه پدر و فرزندی در سه آزمایش دی‌ان‌ای در تهران و اضفهان رد شده این استدلال که بچه در زمانی به دنیا آمده که این دو زن و شوهر بوده‌اند مرد را پدر فرزند اعلام می‌کند. حالا مرد از دیوان عالی فرجام‌خواهی می‌کند ولی دیوان هم نظر دادگاه تجدید نظر را تایید می‌کند و مرد را پدر طفل می‌داند:

«...زیرا خانم ط.س. و وکیل وی در دادخواست تقدیمی و مراحل دادرسی و لوایح ارائه شده با اشاره به اینکه به موجب عقدنامه عادی مورخ 25/6/86 به عقد موقت فرجام‌خواه درآمده و قبل از آن نیز چند ماه با نامبرده رابطه زناشویی داشته و از وی باردار شده و در تاریخ 11/1/87 صاحب فرزند پسری شده که منتسب به زوج میباشد تقاضای صدور حکم مبنی بر اثبات نسب طفل مشترک به فرجام‌خواه شده است. دادگاه بدوی با توجه به محتویات پرونده و سه مورد آزمایش ژنتیکی DNA که رابطه ابوت را تأیید ننمودهاند حکم بر بطلان دعوی خواهان صادر نموده ولی دادگاه تجدیدنظر استان اصفهان با توجه به محتویات پرونده شماره 2468/86 شعبه 16 دادگاه تجدیدنظر (کیفری استان) و نحوه اظهارات فرجام‌¬خواه در آن پرونده و لحاظ نمودن قاعده فراش ضمن نقض رأی تجدیدنظر خواسته حکم بر اثبات نسب صادر نموده است که بر این تشخیص و استنباط دادگاه تجدیدنظر خدشه و خللی وارد نگردیده است. کما اینکه فرجام‌خواه در پرونده استنادی به شرح صورتجلسات دادرسی وجود رابطه زوجیت فیمابین و عقدنامه عادی مورخ 25/6/86 و داشتن رابطه زناشویی از دو ماه قبل از آن را اذعان نموده و در طول دوران بارداری زوجه متعرض این امر نگردیده و حتی با مراجعه به بیمارستان متقبل پرداخت هزینه بیمارستان و تحویل بچه گردیده و اقدامی در جهت نفی نسب معمول نداشته و با لحاظ قاعده فراش و مفاد ماده 1158 قانون مدنی طفل متولد شده در زمان زوجیت ملحق به شوهر است....»

هرچند عجیب به نظر می‌رسد ولی رای دیوان و دادگاه تجدید نظر از نظر حقوقی صحیح است. ماده ۱۱۶۱ قانون مدنی: «هرگاه شوهر صریحا یا ضمنا اقرار به ابوت خود نموده باشد دعوی نفی ولد از او مسموع نخواهد بود» یعنی چون مرد در زمان بارداری زن و بعد از تولد فرزند اعلام نکرده که این فرزند من نیست پس دیگر نمی‌تواند چنین ادعایی داشته باشد.(محسن کاظم پور)
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان