کد خبر: ۱۳۷۷
تاریخ انتشار: ۰۹ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۰:۰۲-28 February 2018
طی چند دهه گذشته، گفتمانی در کلام منتقدان و روشنفکران و نخبگان ایرانی جاری بوده است که به وضوح فیلم‌های سینمایی پیش از انقلاب را تحت عنوان «فیلمفارسی» طبقه بندی و به بایگانی سپرده است.

طی چند دهه گذشته، گفتمانی در کلام منتقدان و روشنفکران و نخبگان ایرانی جاری بوده است که به وضوح فیلم‌های سینمایی پیش از انقلاب را تحت عنوان  «فیلمفارسی» طبقه بندی و به بایگانی سپرده است. 
این گفتمان، فیلمفارسی را مبتذل در نهایت معنایش در نظر گرفته و بنابراین از بررسی همدلانه سوژه های مطرح در انها سر باز زده است. در این میان، یکی از چیزهایی که در این فیلمفارسی ها نادیده گرفته شده، مسأله امید به زندگی و آینده نزد شخصیتهای آنها است. 
در فیلمفارسی ها، شخصیتها به شکل کاملاً ناپلئونی و افسانه وار و باورنکردنی، شاهد مقصود را به آغوش می کشند و به همه چیز از جمله پول و ثروت می‌رسند. 
سوژه های سینمایی از رسته گنج قارونی که در آنها پدری پولدار پس از سالها دوری از همسر و فرزند، به شکلی شانسی با آنها برخورد می کند و بدین ترتیب هم پدر به آرزویش می رسد و هم فرزند، مکررا در فیلمفارسی ها تکرار می‌شوند.
 به نظرم این سوژه ها هر چند ساده اندیشانه به نظر می رسند، اما امید در آنها موج می‌زند. حداقل اینکه آدمها به شانس در این فیلمها اعتقاد دارند. برخلاف فیلم‌های امروزی که به بهانه واقع‌گرایی، شخصیتها را از ایمان به آینده تهی می کنند و باور به شانس را زیر سوال میبرند.
 این دو نحوه بازنمایی، نشان از دو جامعه گوناگون دارند.  یکی جامعه پر از امید به زندگی، و دیگری جامعه ای فاقد امید به زیستن و زندگی. 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
رنگ خدا
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
پنجره
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و متون مرجع
نظامی
کسب و کار
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان