کد خبر: ۱۳۶۹۵
تاریخ انتشار: ۱۸ دی ۱۳۹۸ - ۱۹:۰۳-08 January 2020
دیروز در گزارش‌ محمدرضا جلایی‌پور و چند گزارش دیگر از مراسم تشییع سردار سلیمانی در تهران، خواندم که فشار جمعیت چنان بوده که گاه خطر مرگ حضار را در ازدحام تهدید کرده‌است.
 امروز در کرمان، ظاهراً همان شرایط باز هم تکرار شده‌است. «جان»ِ حدود چهل نفر از دست رفته‌است. 

جان، جان است. چه فرق می‌کند؟ در فرهنگ دینی و عرفانی و سنتی ما، نه تنها جان ِ انسان، که جان ِ هر جانداری ارزشمندترین مایه‌ی هستی است. از دل همین نگاه است که در قرآن هم می‌بینیم که نجات دادن جان یک انسان، با نجات دادن جان تمامی انسان‌ها برابر است. 

اما در عالم واقع گویی چنین نیست: جان داریم تا جان. در اخبار، کشته شدن یک اروپایی، یک امریکایی، یک جهان اولی، تبدیل به تیتر اخبار رسانه‌ها می‌شود و توجه تمام ما را به خود جلب می‌کند. اما کشته شدن ده یا صد افغانستانی، سومالیایی، سوری یا بنگلادشی، هیچ جایی در اخبار مهم ندارد. برای ما هم فقط یک لحظه است. می‌گذریم. 

جان، جان است. جان یک شهروند کرمانی کاسب، جان یک دانش‌آموز مدرسه در سیستان، جان ِ یک مهاجر عزیز افغان، جان یک سرباز، جان  یک سردار، ... جان، شریف است. جان ِ آدمی، تنها چیزی است که برایش هیچ جایگزینی وجود ندارد. در ادیان، در عرفان، در درک عمومی جامعه، در شرایط طبیعی، صدمه‌ی جانی بالاترین فاجعه ممکن است. 

برای ما، برای حضرات بالانشین، ظاهراً جان داریم تا جان. جان سپردن هم راحت است. در ازدحام یک تشییع، در تصادفات جاده‌ای، در شیوع یک بیماری ِ قابل پیشگیری یا مدیریت. یا در جنگ. ما راحت جان می‌دهیم. به مرگ عادت کرده‌ایم.

نباید اینطور باشد. نباید سیلی مرگ، بی‌درد شود. ارزش زندگی اگر در یک جامعه کمرنگ شود، دیگر مردن برای چیزی یا کسی یا آرمانی هم ارزش خود را از دست می‌دهد. حتی ارزش انتخاب آگاهانه‌ی مرگ برای ارزشی والا، در اهمیت ِ زندگی است. وگرنه آنچه عزیز نیست، "فدا" نمی‌شود. هدر می‌شود. جان را باید عزیز داشت تا ارزش "فدا" کردن بیابد. والاترین هدیه‌ی یک انسان. 

تمام ماجرا همین است: جان، باید عزیز بماند. حتی یک جان. چه در تصمیم انتقام و جنگیدن یا مدارا و صبر، چه در تدبیر ِ زیستن ما، چه در بیمارستان و جاده، جان باید عزیز بماند. نگذاریم که جان، بی‌ارزش شود. 

ده‌ها جان ِ شریف ِ جبران‌ناپذیر، از دست رفته‌است. چه کسی پاسخگوی این بی‌تدبیری جبران ناپذیر است؟ این سؤال، مثل زخم، حتی این روزهای سخت، فراموش‌شدنی نیست. 

مهدی سلیمانیه 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها
نظرسنجی
منشاء پدیده داعش را چه می دانید؟
ناشی از تفکر وهابی-تکفیری
محصول توطئه غرب و اسرائیل
آخرین اخبار
پربازدیدترین
خبری-تحلیلی
اخلاق و عرفان
سیره علی بن ابیطالب(ع)
سیره رسول الله(ص)
تاریخ صدر اسلام
تاریخ معاصر
زمین
سلامت و تغذیه
نماز و احکام
کتاب و ادبیات
نظامی
کمپر و ون لایف
شیطان و گناهان
روشنفکری دینی
مرگ
آخرالزمان