کد خبر: ۱۳۵۵۶
تاریخ انتشار: ۱۰ دی ۱۳۹۸ - ۲۰:۳۷-31 December 2019
بوعلی(ابن سینا) در قانون از عشق به عنوان یه بیماری یاد می‌کند.
عصراسلام: ابن سینا در کتاب قانون خود تعریفی از عشق آورده است ، اما منظور عشق او در آن، نوعی وابستگی و جذبه‌ی مالیخولیایی یک انسان به انسان دیگر است. بنابراین ابن سینا در این کتاب، عشق را نوعی بیماری می‌داند و به راه‌های درمانش نیز اشاره می‌کند.

تعریف او در این باره چنین است : 
"عشق نوعی بیماری مشابه مالیخولیاست که انسان خودش را بدان مبتلا می‌سازد، بدین طریق که نیکویی و شایستگی برخی صورت‌ها و شمایل بر اندیشه و فکر مسلط و غالب می‌شود. 

و در شفا و فلسفه می‌گوید:
"هر روح به چیزی میل می کند که با طبیعتش مطابق است و نیرویی مطابق ارزش و استعداد خود پدید می‌آورد که عشق نام دارد این عشق در همه چیز جریان دارد. پس عشق امری فراگیر و در ضمن دارای مراتب است."

ابن سینا عشق را در مراتب گوناگون هستی از ضعیف‌ترین درجه تا قوی‌ترین مرتبه آن، یعنی واجب الوجود جاری دانسته است؛ عشق در هریک از این مراتب از درجات گوناگونی برخوردار است.

به نظر وی راز بقا و تکامل در عشق است. علاوه بر این او با استمداد از ذوق عرفانی و روش فیلسوفانه به اثبات اتحاد عشق و عاشق و معشوق پرداخته و توانسته است تسلط عشق را در پهنه وسیع جهان مدلل دارد.

معنای عشق:
ابن سینا در رساله فی ماهیه العشق میگوید : "عشق در حقیقت خود، چیزی جز نیکو شمردن امر حسن ( نیک و زیبا ) و جدا ملایم نیست. بر این اساس وی معتقد است که هر یک موجودات چیزی را که ملایم و سازگار خود می‌یابد تحسین می کند و اگر خود فاقد آن است به سوی آن کشیده می‌شود . خیر خاص هر موجودی رسیدن به آن چه در حقیقت ملایم اوست یا آن چه گمان می‌رود که ملایم اوست، دانسته می‌شود.

هر چه ادراک کامل‌تر باشد و مدرک خیریت بیشتری داشته باشد، عشق شدیدتر خواهد بود. ادراک تام و کامل صورت نمی‌پذیرد ، مگر با وصول تام و کامل.


نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
به روایت مذهبی ها